2012 Spanje

Dinsdag 12-11

Gisterenmiddag met de trein naar den Haag om de nacht door te brengen bij Hennie en Jan. We moesten vanmorgen om 09:35 uur vliegen aan vanaf Emmen redden we dat niet met de trein.

Vanmorgen om 05:30 uur opgestaan, tjonge tjonge wat een tijd als je vakantie hebt, koffie, broodje en met lijn 4 naar CS. Treintje pakken en inchecken op Schiphol.

Inchecken door koffer in automaat te stoppen, boardingpas te scannen en er kwam een label voor aan de koffer uit. De vervanging van de incheckbalie, minder mensen aan het werk, goedkopere tickets of meer winst.

Een broodje eten met een bakkie koffie en even rondkuieren. Bij de boeken gekeken, nieuwe biografie van Mick Jagger, nieuw boek Geert Mak, maar niets gekocht.

Met een 40 minuten vertraging de lucht in. Er waren 2 passagiers die niet waren komen opdagen en wiens bagage in het ruim zat, moest er dus weer uit gehaald worden. En daarna moesten we nog even wachten omdat het mistig was en we op onze beurt moesten wachten voor het opstijgen. Achterin zat een uitgewezen persoon in dwangbuis en met 2 bewakers die nogal wat stennis maakte. Erg onplezierig om zijn geschreeuw en gejammer te horen. Gaf consternatie in het vliegtuig. Zielig om te horen maar de motivatie om hem uit Nederland te zetten weten we niet, maar het gaf ons een onbehagelijk gevoel.

Verder een rustige vlucht gehad en op het vliegveld van Madrid de huurauto opgehaald en karren maar naar het huisje. De reis was voorspoedig en, met een tussenstop voor het doen van de boodschappen, de eigenaresse van het huisje gebeld. Haar vader zou op ons wachten. Het is hier erg bergachtig, deed ons denken aan Andalusie en Portugal.

Via een zandweg uiteindelijk bij het huis gekomen en in het spaans werd ons uitgelegd welke sleutels waarop paste, waar het hout lag voor de kachel, de bedden, douches, enz. enz. Het is koud in het huis terwijl buiten de zon scheen aan een strak blauwe lucht waardoor de temperatuur buiten zo'n 17 graden is. Het huis staat in een enclave van huizen die allen verhuurd lijken te worden. Het zwembad is afgedekt, het is te koud begrepen we van de spaanse rondleider. Jammer want Jan en ik hadden de zwembroek meegenomen en wilden elke dag een duik nemen. Maar ja ons goede voornemen al vervlogen voordat we het water gevoeld hadden wat ongetwijfeld een paar centimeter koud zou zijn geweest. Willen we sportief zijn kan het weer niet.

Spullen uit de auto gehaald, hout gesprokkeld en Hennie heeft als pyromaan de kachel aangekregen. Eerste pogingen gaf een blauwe walm in de kamer, maar nadat we de afzuigventilator in de schoorsteen aangedaan hadden ging het beter. Verder verwarmd met elektrische kacheltjes, waardoor de stroom af en toe uitviel.

Jan heeft al op zijn knie in de tuin gelegen, het huis staat op een heuvel en we moesten via krakkemikkege paadjes naar beneden waar de houtstek is. Tussendoor op de veranda in het zonnetje gezeten. Was lekker.

Het is hier zeer rustig, het wordt langzaam donker en de wichters zijn aan het eten koken.

Het huis ziet er mooi verzorgt uit, mooie keuken, gezellige kamer, een bar met muziekinstallatie, van alle gemakken voorzien. We hopen alleen dat we het warm kunnen houden. Trijnie moet vannacht maar dicht tegen me aankruipen.

Met de elektrische kacheltjes en de open haard het redelijk warm kunnen krijgen en houden. Gekletst, gedronken en een hapje er bij. Wat is vakantie houden toch gezellig.

Woensdag 14-11

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt op stap. We willen een trail lopen van 35 caches langs een rivier de Alberchevan het waterschap Canal de Isabel II. Een wandeling van 7 km, met weer terug naar de auto dus 14 km.

De auto naar 1/2 wege de wandeling geparkeerd over een zandpad welke steil naar beneden kringelde bij een parkeerplaats gekomen waar we niet verder konden. Besloten eerst de ene kant op te lopen. De omgeving is prachtig. Een breed pad langs de genoemde rivier, af en toe zoekend en vindend, tussen de bergen gelopen. Het was een meer gelopen /gefietste route, we kwamen wandelaars en mensen op mountainbikes tegen. Genieten in het zonnetje, uit de wind dus de jassen konden al snel uit en de ruggen van Jan en mij werden weer lekker nat door de rugzakken.

Een watervalletje liet het water in een zijarmpje van de rivier kletteren waarop mijn blaas signalen van gevuldheid begon af te geven.

Het pad was vrijgemaakt in de rotsen, 1/2 boorgaten getuigden van het plaatsen van explosieven om delen van de rotsen op te blazen. Mooi waren ook de bijna neongele korsmossen die blinkten in de zon regelmatig op de rotsblokken te zien was. Er was zelfs een tunnel van een meter of 60 in de berg gemaakt. We konden er niet helemaal door lopen, was gedeeltelijk gevuld met water en daar het er aarde donker was de oversteek niet gewaagd. Gelukkig liep er ook een pad om de tunnel heen.

Een rode wouw cirkelde aan de overzijde, een oker geel vlindertje dwarrelde in de zon, kwikstaartjes, gekraagde roodstaarten, aalscholvers, mussen en houtduiven. Ik meende ook klapeksters te zien badderen in een plas op de weg. Uiteindelijk kwamen we bij een stuwdam, zo'n 40 meter hoog. Daar gepicknickt en de 15 vale gieren bewonderd die over de berg een voor een naar ons toe kwamen vliegen. Imposant gezicht, grote spanwijdte en karakteristieke koppen. Terug gelopen naar de auto en daar een deel van het 1ste deel van de route gedaan. Langzaam veranderd de stralende blauwe lucht in donkere bewolking.

In de auto naar de winkel in San Martin de huppeldepup, bakkie gedaan, geshoped en weer terug gereden voor het laatste deel van de trail. We hebben ze tenslotte 33 van de 35 caches gevonden en genoten van de mooie natuur.

Donderdag 15-11

Vandaag gaan we naar Madrid. We lazen van Sascha dat er gisteren gestaakt en onlusten waren. Benieuwd of we er iets van merken.

Met de auto via de tomtom naar parkeergarage Plaza de Major, in het centrum van Madrid. Jan leidde ons feilloos naar het centrum en we reden zo de parkeergarage in. We zaten 3 verdiepingen onder de grond en vonden een plekje op plaats 53. Het wees zich eigenlijk allemaal vanzelf en de parkeergarage uitlopend zaten we zo in het centrum van de stad. We hebben een geocache voorbereid die ons langs allerlei oude plekken in de stad leid, het blijft een mooie manier om de stad te verkennen.

Langs kloosters, parochies, monumenten, parken en kapellen gingen we de 17 vragen af die er over gesteld werden. We konden zo genieten van de mooie omgeving en toch niet verdwalen. De vragen hadden we voorbereid door ze met Google vertaal in het Nederlands te zetten. De vertaling was soms krom, soms onbegrijpelijk maar uiteindelijk hebben toch de goede coordinaten gevonden van de eindcache. Onderweg natuurlijk wat gegeten en gedronken en het weer was lekker. Waterig zonnetje met in de loop van de middag donkere wolken. Een graadje of 16, ideaal om in de stad rond te zwalken.

Net als in Barcelona zijn ze hier gek op beelden en monumenten met hele uitleggen van wie waarom op de sokkel staat. De straatnamen worden aangegeven op tegelplatau's met vaak een voorstelling afbeelding van de persoon of uitbeelding van een beroep erop. Natuurlijk veel eenrichtingsverkeer, smalle steile straatjes maar brede doorgaande hoofdwegen.

Op de pleinen natuurlijk de levende standbeelden, een man zonder hoofd liep er rond en wilde op de foto met Trijnie. Daarnaast de muzikanten, orkestjes en bedelaars die je wilden ontdoen van een eurootje.

Veel winkeltjes waarbij de meest opvallend waren, een met allemaal houten klokjes en poppetjes die genoemd was naar de Gepetto de maker van Pinokkio, een winkeltje met handgemaakte sieraden waar je bij binnenkomst een handgemaakte bloem kreeg (Trijnie heeft er een armbandje met bijpassen de oorbellen gekocht), een winkel waar alleen maar hoeden en petten verkocht werden, een etalage vol met allerlei snoepgoed, en natuurlijk de souvenierwinkeltjes waarvan, als je er een gezien hebt je ze allemaal gezien hebt.

We hebben niets gemerkt van demonstraties, al was er wel veel politie op de been maar dat kan normaal zijn, hebben we wel vaker in grote steden gezien. Dus of de stakingen voorbij zijn weten we niet. Misschien krijgen we daar volgende week wel last van als we naar huis moeten.

Jan leidde ons op de terugweg via de tomtom weer feilloos naar de grote weg, het begon al te schemeren maar onverstoorbaar tufte hij verder. We hebben trouwens een Peugeot Partner, ruim en goed voor alle spullen die we steeds meenemen en kopen. De chauffeurs rijden hier best wel netjes, geen zuideuropese toestanden met getoeter, afsnijden en druk doen. Jan bevalt de rijstijl wel.

Na het shoppen in het donker weer naar het huisje. De wegen zijn niet verlicht, kronkelen en hebben soms steile stukken omhoog en natuurlijk ook weer naar beneden.

Er wordt nu eten gemaakt en we hebben best wel trek na het gesjouw en gewandel.

Vrijdag 16-11

We zitten trouwens in het plaatsje Navas del Rey, zo'n 50 km ten oosten van Madrid.Navas del Rey is een gemeente in de Spaanse provincie Madrid in de regio Madrid met een oppervlakte van 51 km². Navas del Rey telt 2.682 inwoners.

Met de auto naar Brunete waar we met de gps een wandeling gaan maken in een natuurgebied. Veel gelopen tussen de knotwilgen op smalle paadjes. Het lijkt een stuk "onland", land wat niet onderhouden wordt gezien de vele verwaarloosde knotwilgen met afgebroken takken en vele holtes waar caches in verstopt kunnen worden. We zagen vele " vulkaantjes" van zand welke, zo bleek, door zwarte mieren gemaakt waren die een holletje in de grond hadden gemaakt voor de eieren. Er was ook een mooi onkruid met groen bladeren met witte nerven. Er waren weinig vogels te zien, maar wel vreemde roepen te horen. Ook leek het wel of er wilde zwijnen waren die in de grond aan het wroeten geweest zijn. Veel te grote sporen voor reeen. Dat er wild zat bleek wel uit de tientallen hagelpatronen die we her en der zagen liggen.

Er stonden ook veel bomen waarvan Trijnie en ik dachten dat het olijfbomen waren maar waar eikels aan groeiden. Het blad en de bast van de boom leek niet op een eik. Gelukkig stond even verderop een bordje bij een boom, het ging om de Quercus Suber, Quercus is de geslachtsnaam van eik en Suber zal daar wel een ondersoort van zijn. Het is een kurkeik die hier veel gebruikt wordt voor de kurkwinning.

Ook zaten de bomen meestal onder de gele korst- en rendiermossen. Een mooi gezicht.

Onderweg ons broodje gegeten, zittend op een omgevallen boomstam, heerlijk rustig met hier en daar wat vogelgekwetter. Verder maar weer, zoeken en vinden.

Omdat de trail een rechte lijn volgden zijn Jan en ik na zo'n 4 km teruggelopen naar de auto. De dames liepen door en zouden we een eind verderop weer oppikken, wat nog lukte ook ondanks de snelweg die ons dwars zat.

Na de inwendige mens bij de Burgerking te hebben versterkt hebben we nog een route bij El Cantizal, in het gebied Alto Lazarejo, gelopen door een zeer geacciditeerd terrein waarbij de lagere delen gebruikt werden als waterresservoir, een opslag bij een te grote hoeveelheid water.

Groene spechten vlogen lachend met ons mee en waren goed te zien op de boomstammen.

Het begon te schemeren toen we bij de auto kwamen en zo weer naar huis getuft. Al met en al een geslaagde dag met redelijk weer, de zon kwam er in de middag weer bij zodat we zonder jas konden lopen.

Zaterdag 17-11

Vandaag weer naar Madrid, we willen naar de hippiemarkt. Wordt in de ANWB gids omschreven als:

" vlooienmarkt gelegen aan de Casetas de Avenida de Felipe II, alwaar sieraden, horloges, sjaals en doeken, hoeden, kleren, ceintuurs en tassen te koop zijn. Goede kwaliteit tegen aantrekkelijke prijzen".

We hadden een parkeerplaats aangegeven in de tomtom en Jan reed ons er weer feilloos heen. Na enig zoeken de markt gevonden en wat we aantroffen was een deseptie of onze verwachtingen waren te hoog. Twee rijen met in totaal een 20 tal kraampjes waar het genoemde verkocht werd. We hadden ons het anders voorgesteld. Er waren leuke dingen te koop maar de beurzen bleven gesloten.

Van daaruit naar het park " del Buen Retiro" gelopen. Langs de doorgaande wegen waren fietspaden aangelegd en al snel stonden we voor een grote statige toegangspoort.

Even een stukje geschiedenis:

Het park heeft een oppervlakte van 1.4 km² en bevindt zich direct ten oosten van het centrum van de stad.

Hier stond ooit het paleis van Filips IV, het Real Sitio del Buen-Retiro-paleis, waarvan nog twee gebouwen resten: het Casón del Buen Retiro en het Museo del Ejército. Tot 1869, toen het park werd opengesteld voor het publiek, was in de 17e eeuw dit het privépark van de koninklijke familie.

Centraal in het park ligt een vijver met een zuilengalerij in de vorm van een halve maan met een standbeeld van koning Alfons XII. Men kan er roeiboten huren.

Ten zuiden van het meer liggen het Palacio de Veláquez en het door architect Ricardo Velásquez Boscogebouwde Palacio de Cristal. Voor dit laatste gebouw liet de architect zich inspireren door het intussen verdwenen Crystal Palace van Joseph Paxton te Londen. Het ontwerp is van 1887 en het werd gebouwd om tropische planten tentoon te stellen.

Straatmuzikanten, portretschilders en waarzeggers amuseren het publiek.

Het park was zeer divers, goed onderhouden en zeer groot, zo'n 120 ha. Er was een meer waar je roeien kon, diverse tenstoonstellingsgebouwen, grote billboards met natuurfoto's en statige lanen waar velen aan het wandelen en trimmen waren. Eekhoorntjes lieten zich gewillig voeren en fotograferen en de diversiteit aan bomen was groot.

Natuurlijk waren er veel beelden en fonteinen die het bekijken de moeite waard waren. Natuurlijk werd er weer schatgezocht en ontmoette we onderweg een cacher uit Duitsland met de naam " German Sailer" hij was zo vertelde hij vroeger bij de marine geweest en had veel van de wereld gezien.

Hij is een stuk met ons meegelopen, we hebben samen wat gegeten en gedronken en toen gingen we ieder onze eigen weg.

De Cipres Cupressus Semprvirens maakte induk op ons. Deze cypressen waren rond van vorm en de verschillende delen van de ronding leken de landen van de wereld voor te stellen, als je tenminste je fantasie gebruikt. Veel foto's gemaakt. Zoek je op internet dan kunnen we de vorm niet vinden, maar gelukkig hebben we de foto's nog en het bordje met de naam stond er echt bij.

En meisje kwam bezorgd vragen of we haar telefoon ook gevonden hadden, ze was hem hier verloren of had hem laten liggen. Ze was verre van blij toen we zeiden dat we hem niet gezien hadden.

Wat ook apart was waren de vruchten van de Osajes Madura pomifira, ronde vruchten ter grote van een pingpongballetje met een harde sinasappelachtige schil.

Via een omweg weer naar de auto gelopen, de benodigde boodschappen onderweg gescored en weer naar het huuske.

Zondag 18-11

Vannacht ben ik uit bed gekieperd. Het matras waar we op liggen is te groot voor het bed en daarnaast was het verder aan mijn kant gaan oversteken met tot gevolg dat toen Trijnie terug kwam van het toilet en het matras aanraakte om in te stappen het matras om hoog kieperde. Ik schoof zo uit bed tussen de muur en het bed. Ik sliep dus werd een beetje verward wakker. Geen schade, hilariteit en na alles weer te hebben geordend verder geslapen.

Vandaag een wandeling gemaakt in een ander deel van het gebied achter San Martin. Veel losse rotsblokken, glad gestreken door de vroegere zee en wind, met mooie korstmossen erop. Het pad ging weer op en neer, we zaten op een gegeven moment op 770 meter hoogte. Een magnefiek uitzicht op een rotsplateau waarbij het jammer was dat het bewolkt was en af en toe regende. Onderweg een mooie regenboog gezien die voor de bergen de grond raakte. We zijn niet op zoek gegaan naar de pot met goud, zal iemand anders die dichterbij woont wel gaan zoeken denken we maar.

Door Colla de Colleta en Villa del Pradon gereden waar de tank van de auto gevuld moest worden met diesel na 723 km rijden.

Onderweg prachtige uitgezichten, een smalle rivier kronkelde ver onder ons in de diepte. Duidelijk waren aan beide zijden de zandbanken te zien welke ongetwijfeld onder water verdwijnen bij hevige en langdurige regenval.

Onderweg een klein soort ekster gezien met een blauwe gloed op de vleugeld, heeft een niet zo moeilijke naam na opzoeken ' de blauwe ekster', en we hoorden spechten roffelen.

Een cache gelopen met de naam Safari Madrid, waarbij we langs een soort Beeksebergen liepen. Het hekwerk scheidde ons van de giraffen, drommedarissen, herten, lama's, emoes, tijgers en bizons. Apart dat je zo dicht langs de dieren kon lopen zonder entreegeld te betalen. In het park reden personenauto's die op "safari" waren. De drommedarissen waren druk aan het kauwen op de eikeltjes van de bomen die door het hek heen kwamen met hun takken. We hebben ze gevoerd en ze aten het al smakkend op.

Indruk maakten de bizons met hun markante koppen. Al met al zagen de dieren die er liepen er verzorgd uit.

Trijnie gleed nog bijna een modderplas in, eerst achterover daarna voorover, maar een nat pak bleef haar bespaart. Gelukkig maar want het was kleiachtige modder wat haar behoorlijk smerig zou maken, en hoe moet je dan het stuk terug in de auto zitten? Vul dat zelf maar in. We moesten wel ontzettend lachen om de capriolen die ze moest maken om op de been te blijven.

Ondanks de 3 buitjes van 10 minuten weer een heerlijke wandeldag achter de rug, nu een biertje, een keuken die zich vult met de geuren van Hennie's kookkunst, wat is het leven toch goed.

Maandag 19-11

Vanmorgen met de auto naar Toledo, de oude hoofdstad van Spanje. Een trip van zo'n 110 km. Op de heenweg buiten de grote wegen gereden. Het zonnetje scheen en de temperatuur werd hoe zuidelijker we kwamen zo'n graad of 18. De parkeergarage weer zo ingereden en eerst maar eens een bak koffie met wat te eten erbij gescored. Lekker in het zonnetje op het terras. Een amateur doedelzakspeler stond op een ' torentje' zijn valse kunsten te vertonen. Het klonk nergens naar maar hij zal zijn best wel gedaan hebben, spelend van bladmuziek. Het klonk echt nergens naar. Trijnie wilde een stoel van het terras naar hem gooien om hem te laten stoppen. Meer mensen op het terras keken meewarig naar de man, die trouwens geen kilt aan had. Zou het daarom zo vals klinken?

Toledo is een oude stad met smalle straatjes, veel souvenierwinkeltjes en japanners die rongeleid werden. We hebben een glazen wereldbol gekocht met de werelddelen er op gegraveerd. Hij koste 4 euro 30 cent, het goedkoopste souveniertje in jaren. Het valt op dat hier veel messen, zwaarden, harnassen te koop zijn naast veel zaken die gerelateerd zijn aan Don Quichote de la Mancha en Sancho Panza, welke eerste op het platte land hier in de buurt gevochten heeft tegen de wind molens die hij als reuzen zag.

Een stukje geschiedenis:

Toledo is een prachtige en gevarieerde stad die moslims, joden en christenen huisvest. De voormalige hoofdstad van het Spaanse Rijk valt vandaag de dag op om haar productie van messen en zwaarden, de vele kunstenaars en haar zijde. De hele geschiedenis van het Spaanse schiereiland kan worden herleid tot en uitgedrukt in de cultuur en de ruïnes van deze stad, die boven op een granieten heuvel ligt, omgeven door de Taag. Gezien het feit dat de stad vele verschillende religies binnen haar grenzen heeft, beginnen we de bezichtiging van de stad met een bezoek aan de Santa Catalina. Met een unieke structuur is deze basiliek simpelweg zeer indrukwekkend! Vanaf hier kun je een blik richten op de kathedraal. Gebouwd in 1227, deze hoge gotische toren, gesticht door de heilige Ferdinand III, bevat grote kunstwerken. In de aangrenzende kapel, ziet u de beroemde Mozarabische rite, die vandaag nog steeds wordt beoefend.

Bezoek het grootste museum van Alcazar, gerenoveerd in de vorm van oude huizen als een gedenkteken aan de nationalisten. Ga en zie de Puerta Nueva de Bisagra, deze imposante poort met twee torens, die vroeger diende als stadspoort. U denkt dat u in de deuropening van een oud paleis staat! En vergeet zeer zeker niet om naar de Consuegra te gaan om de reuzen van Don Quichote te zien, de grote windmolens die nog steeds het stadslandschap sieren en die van Toledo een beroemde stad maken.

Toledo, gelegen aan een bocht van de Taag, verklaard tot een erfgoedstad, met haar rijke historische en culturele monumenten, is één van de grootste toeristische bestemmingen van het land en verdient daarom ten minste een bezoek.

Nadat we de stad verkent hadden met zijn oude gebouwen een heel stuk langs de rivier de Tajo, in goed nederlands de Taag, gelopen op een smal wandelpad. Aalscholvers zaten op rotsen in de zon met de vleugels gespreid en op de rotswanden veel duiven. Er waren diverse stroomversnellingen. In een ervan heeft Trijnie pootje gebaad om haar voeten af te koelen, het water was ontzettend koud.

Terug via de stad, op en neer en neer en op wandelend weer terug naar de auto. Het werd al donker en Jan leidde ons veilig naar huis. Onderweg nog wel behoorlijk geschrokken van een pion die onder de auto doorging. Er stond een busje langs de kant van de weg, de vluchtstroken zijn hier smal, en de bestuurder had een pion midden op de rijbaan gezet. Het was gezien het verkeer niet veilig om hem te ontwijken dus we gingen er midden overheen. Een kabaal onder de auto maar gelukkig geen schade te bekennen toen we thuis waren aangekomen.

Dinsdag 20-11

Vanmorgen de laatste ochtend dus inpakken, veegschoon maken, alles ordenenen, afwasmachine aan en wachten tot de beheerder komt, zo rond 10:30 uur. Dan naar de luchthaven, om 13:00 uur de auto inleveren, inchecken, om 17:00 uur vliegen en hopen dat we om 23:30 of 00:30 uur weer thuis zijn in Emmen.

We hadden om 10:30 uur afgesproken om het huisje weer op te leveren na controle. 10:30 uur niets, 15 minuten later nog niets, 11:00 uur Trijnie maar eens bellen. We hadden opgezocht wat " we willen vertrekken we hebben een vliegtuig te halen" opgezocht in het Spaans en ze begreep het direct en haar vader kwam naar ons toe. We hadden de auto ingepakt en zochten om 11:15 uur naar een mogelijkheid om de sleutel te verstoppen toen de man die het huis moest controleren er aan kwam. Trijnie met hem rondje door het huis gemaakt, alles OK? Vroeg Trijnie, hij schudde van nee, hij trok zijn portemonee en gaf ons de 75 euro borg terug. Nu is het OK of zo iets, zei hij in het Spaans en schudde ons de hand.

Weer naar Madrid, we hadden de uitgang van het parkeergedeelte waar de huurauto's stonden in de Tomtom gezet en we reden er probleemloos heen. Onderweg de auto nog wel even uitgezogen bij een benzinestation want het was door alle natuurwandelingen een zootje geworden op de vloer.

Auto werd gechecked, alles OK bevonden, naar de inscheckbalie waar we gelijk de bagage kwijt konden, we hadden al ingechekcked via internet maar geen boardingpassen (geen printer bij ons). Verliep echter vlot, ze printen de boardingpassen bij de bagageafgifte uit.

Nog even met ons hebben en houden door de scanner en we waren vrij om te gaan en te staan. Maar eerst eens even wat eten en drinken. Het is warm op de luchthaven.

Vliegreis zonder problemen verlopen. We zaten naast een jongen uit Slowakije, die woont en werkt op Tenerife, wiens broer uit London hij ontmoet in Amsterdam, daarna naar zijn familie in Slowakije gaat en die vorig jaar bij zijn vader in Amerika op bezoek is geweest.

Hij vroeg welke bezienswaardigheden in Amsterdam de moeite waard waren. We hebben het Anne Frank huis genoemd, had hij vaag iets over gehoord vond het cool dat je in het huis kon kijken toen we het hem verder uitlegden, het Vondelpark, varen door de grachten, nieuwe Rijksmuseum en het van Gogh huis en niet te vergeten de Wallen.

Wachten op de bagage, we wilden de trein van 20:20 uur halen dat leek eerst niet te lukken, er waren vluchten op de zelfde band van eerdere tijden maar daar kwam de koffer. Nog 10 minuten de tijd. Afscheid genomen van Jan en Hennie, vlug naar de trein, onderweg nog wat te drinken kopen en de trein bracht ons naar Emmen.

Om 23:10 uur deden we de deur van ons huis open, we zijn weer thuis.