2009 Zuid China

Zuid china 2009

Geschreven door Gerard en Trijnie

Dag 41 (vrijdag 13 november)

Posted by Sascha on November 13, 2009 at 2:02 PM

comments (0)

Vanmorgen uitgeslapen en met zonnig weer opgestaan.

Trijnie heeft een begin gemaakt met inpakken.

Gelukkig nemen Jan en Hennie spullen van ons mee, anders te veel gewicht en volume.

Krantje gehaald en toen donkere lucht en vanaf 12:00 uur regen, regen, regen.

Wat dat betrefd geluk gehad deze week, op een paar korte buitjes na kunnen doen wat we wilden.

Was de week voor wij kwamen duidelijk anders, hele dagen regen.

Dus we kunnen voor vandaag niets anders melden dan krantje gelezen, voor het eerst deze week tv gekeken, en Trijnie haar boek uitgelezen, dus een luie dag waar we moeier van worden dan een actiefe dag.

Daarbij komt dat we de afgelopen 6 weken niet echt zo'n luie dag gehad hebben.

We vinden het maar niks.

En dan straks in Nederland nog de hele winter zien te overleven.

De laatste jaren waren we immers 6 weken van de winter in het buitenland.

Jan komt vanavond wat vroeger naar huis, we gaan dan ons galgemaal nuttigen.

Dan douchen, laatste bagage inpakken en rond 20:30 uur naar het vliegveld, is een 20 min. rijden vanaf hier.

Dan de fietsen uit het bagagedepot halen, inchecken, nog met elkaar een bakkie doen en dan het afscheid.

Dan rond 00:00 uur de lucht in op vrijdag de 13de, leuk bedacht hé?

Al met al een goede vakantie geweest met een fijne, gezellige afsluiting in Singapore.

Een groet van ons en we zien elkaar in Nederland,

G&T

Dag 40 (donderdag 12 november)

Posted by Sascha on November 12, 2009 at 3:47 PM

comments (0)

Vanmorgen met de taxi naar de Singapore Botanic Gardens geweest.

Tijdens de rit regen, daar aangekomen 20 min. geschuild en daarna was het droog.

Dus op pad.

We zijn vrij vlot door de botanisch tuin gelopen mooie beelden, planten en landschappen. Schitterend onderhouden en mooie foto's gemaakt.

Het hoofddoel van ons bezoek was de naastgelegen National Orchid Garden, waar we 9 jaar geleden toen we Singapore geweest waren ook hebben bezocht.

De orchideen en de houten beelden hebben toen veel indruk op ons gemaakt.

Trijnie wilde veel foto's van orchideen nemen om ze te kunnen schilderen.

Het was werkelijk fantastisch. We herkende de houten beelden, begroeit met mos tussen de orchideen meteen. Onze ogen uitgekeken naar de vele soorten die er zijn.

Echt de moeite waard.

Het begon weer te regenen dus op naar een taxi. Geshopped in Tanglin Mall, kerstballen gekocht en weer op naar Hennie.

Jan had vanmiddag eerder vrijgenomen en we zijn gevieren de kerstverlichting op Orchidroad bij dag en avondlicht bewonderd.

Gelukkig was het de rest van de tijd droog.

Men is al drukdoende alle ballen, poppen en verlichtingen te plaatsen.

Fantastisch gezicht en geloof ons, er wordt niet op een lampje meer of minder gekeken.

Ook de mall's zijn al ingericht voor de kerstdagen.

Even iets anders als bij ons in het koude kikkerlandje, maar dat zien jullie wel op de foto's.

Natuurlijk met z'n vieren gegeten en de rest van de avond lekker gekletst.

Nog 1 nachtje slapen en dan met het vliegtuig weer naar de kou.

Zes weken zijn dan voorbij, de tijd is omgevlogen, en toch hebben we het gevoel heel lang weg te zijn geweest door alles wat we gezien en beleeft hebben.

G&T

Dag 39 (woensdag 11 november)

Posted by Sascha on November 11, 2009 at 4:23 PM

comments (0)

Vanmorgen eerst naar de winkel om eten voor vanavond in huis te halen.

Na de boodschappen met de taxi naar Arabstreet, een straat waar veel stofjes te koop zijn.

Ik ben daar rond gaan wandelen terwijl de dames op jacht gingen.

De Sultan Moskee bekeken, een zeer grote moskee, Malay Heratige Park rondgewandeld, een winkel met op afstand bestuurbare auto's en vooral heli's doorgezocht naar een heli voor Renee (niet gevonden), en toen weer naar punt X in de hoop dat de dames daar ook waren.

En ja hoor ze zaten te wachten.

Bij een Indiaas restaurant wat gegeten en toen al shoppend naar de metro.

Tijdens het shoppen lepeltjes gescored welke passen bij de Peranakan schaaltjes die Trijnie in China gekocht had.

De twee stenen lepeltjes (zwart met gekleurde bloemen) waren 4x zo duur dan de 2 schaaltjes maar ja. In dat winkeltje veel leuke spullen, ook was de vrouw bezig met het borduren van sloffen, deed ze met minuscule kraaltjes.

Een priegel werk, kijk maar eens op de foto's.

Ik had een mooi silken shirtje voor Trijnie gezien, heb ze er ongemerkt langsgeleid en Trijnie liep er direct naar toe. Gepast, gepingeld en gekocht.

Met de metro naar Chinatown, op zoek naar een broek o.i.d. welke bij het shirtje paste, ook nog geslaagd.

Dus Trijnie in haar sas. Zelf heb ik nog gezocht naar het rode boekje van Mao, in China veel gezien, kopen steeds uitgesteld en nu niet te vinden.

Trijnie en Hennie zijn nu bezig nasi te maken.

Jan komt straks thuis en vanavond hebben we een afspraak met Jonalyn, ons Foster Parents kind van 20 jaar terug.

Benieuwd hoe het haar bevalt nu haar zus met het gezin waarin ze werkt verhuist is naar Londen.

Vervolg van de rest van de dag

Vanavond met Jonalyn bij de Coffee Bean iets wezen drinken.

Gezellig zitten kletsen.

Ook haar gevraagd wat ze nog van de Fosterparentsperiode weet.

Ze weet dat FP waterledingen en bronnen aangelegd hebben in hun dorp en bomen gepland.

Ook weet ze nog dat ze van FP papier en potloden kreeg om tekeningen te maken voor ons. Haar moeder schreef dan de brieven en er werden foto's van haar gemaakt en naar ons opgestuurd.

Ze vertelde dat tijdens een typhoon alle foto's en brieven verloren zijn gegaan.

Ze was dan ook heel blij dat Sascha alles wat we gekregen hebben in de FP-periode bewaard heeft zodat we de tekeningen en de foto's konden opsturen. Haar ouders en kinderen vonden het prachtig.

Ze weet zich ook onze ontmoeting in Manilla, Filippijnen in 1993 herinneren.

Ze was met haar vader, 2 broers met de bus, reisduur 8 uur, naar haar tante in Manila gegaan.

Daar hebben we hen ontmoet, hebben haar schoenen gegeven en bij haar tante op de vliegbasis gegeten.

Ze was toen heel verlegen, net als onze ontmoeting in februari, terwijl ze nu veel spraakzamer was.

Ze had natuurlijk haar grote zus, Yolanda, niet bij haar, die zit namelijk in London, en Sascha en Renee zijn in augustus een dag met Jonalyn op stap geweest.

Verder gesproken over haar werkgever, welke goed voor haar is, de verdiensten, en hoe het met haar man, ouders, kinderen (Joseph 7, Jasmine 5 jaar), broers en zus gaat.

Jonalyn's kinderen zijn het kleine meisje en de jongen rechts,hier samen met de kinderen van haar oudste broer.

We vinden het allemaal onvoorstelbaar zoveel jaren van huis, 1x per jaar 2 weken naar huis, de kinderen en de man (is politieman) al die maanden niet zien, en maar sparen voor een eigen huis.

Maar ja, we kunnen er niets aan veranderen maar we vinden het allemaal maar uitzichtsloos. maar zo werken er nog duizenden meisjes/vrouwen in Singapore en over de hele wereld.

T&H&J&G

G&T

Dag 38 (dinsdag 10 november)

Posted by Sascha on November 11, 2009 at 3:26 PM

comments (0)

Vandaag de MacRitchie Trails gelopen.

Eerst netd e taxi naar het beginpunt van het natuurreservaat met de naam Matchie Reservoir park. Daar de rugzakken met eten en veel flesjes water om de schouders en aan de wandel. Het was weer drukkend warm dus na een paar honderd meter al in het zweet.

Gedurende de wandeling werd mijn t-shirt, geleased van jan, steeds donkerder van kleur.

Het eerste deel van de route liep langs een meer, lopend over houten vlonders langs de oever. Veel aapjes met jonge langs de kant van het pad.

De jonge waren drukken aan het ravotten, een leuk gezicht. Langs de Jelutong Tower, een uitkijktoren, rechtsaf naar het Ranger House. Van daaruit over de Pierce Track en HSBC Traffic walk, een brug door de boomtoppen heen. Mooi uitzicht.

Onderweg veel bloemen, salamanders, vlinders, vogels en apen in de bomen. Geprobeerd zoveel mogelijk digitaal vast te leggen, zie de site maar eens.

De bloemen wil Trijnie thuis gaan schilderen op kaartjes. Weer naar het Ranger house en toen door via de Venus link naar de bewoonde wereld om weer een taxi te scoren.

Een avontuurlijke wandeling van ca. 10 km. Moe maar voldaan weer thuis gekomen.

We gaan straks zwemmen om af te koelen en de spieren weer soepel te krijgen.

Nog een leuke anekdote van afgelopen zondag op Sentosa. Je kon daar op de foto met levende slangen om je nek.

T&H waren naar de wc en Jan en ik keken toe hoe vrouwen op de foto gingen met slangen. Een meisje had zich ook overlaten halen door haar vriend, kreeg de slang om haar nek, hield kop en staart vast en poseerde voor de foto die haar vriend maakte. De slang begon te bewegen en zij spark de woorden:" O God he is moving". Jan en ik lagen in een deuk. Hoe ze er bij zou komen dat levende slangen niet bewogen weten we niet, leek ons logisch dat ze bewogen. Ik zei tegen Jan:"wat zal ze zeggen als ze met haar vriend in bed ligt? Ik denk O God he is growing". DDe slangenverhuurder had het ook door en lachte naar ons.

Het weer hier is bewolkt met de af een stevige bui maar wel tegen de 30 graden. Dus niet alleen S&R hebben hier regen gehad.

G&T

Dag 37 (maandag 9 november)

Posted by Sascha on November 10, 2009 at 1:49 AM

comments (0)

vanmorgen uitgeslapen, ontbeten en bezig geweest met het overzenden van de foto's en het toevoegen van teksten bij de foto's.

Ze nu voor het eerst zelf kunnen bekijken.

Bij elke foto komt de herinnering weer boven.

Dus de teksten er maar gelijk bijzetten, wat een hele klus is gezien het aantal foto's wat we al geschoten.

Na het doen van boodschappen, we eten vananovond gebakken aardappels, met een salade en zelfgemaakte slavinken.

Daarna naar het Asian Civilisations Museum.

Indrukwekkend de kunst en gebruiken van de Azie-regio. India, Maleisië, Fillipijnen, Cambodja, Vietnam, enz. passeerde de revue.

Veel dingen herkenden we uit eerdere reizen, maar er waren ook veel nieuwe dingen die uit gebieden kwamen waar we niet door gefietst hebben.

Al deze bevolkingsgroepen zijn vertegenwoordigd in Singapore, er waren interactieve dingen, al met al de moeite waard.

Trijnie en Hennie zijn nu bezig met het eten, Jan komt zo thuis van het werk dus dan zal het eten wel klaar zijn.

Groet,

H&T&J&G

Dag 36 (zondag 8 november)

Posted by Sascha on November 9, 2009 at 5:16 AM

comments (0)

vanmorgen eerst ontbeten op het balkonterras, binnen 5 minuten nat van het zweet.

Wat een vochtige warmte is het hier.

Daarna op stap naar de Labrador Secret Tunnels, welke een belangerijke rol gespeeld hebben vanaf

1886 en tijdens het begin van WOII in de verdediging van Singapore.

Helaas konden we de tunnel niet in, was men in aan het werk, restauratie, de twee tunnels zijn pas in 2001 ontdekt en J+H waren er ook nog niet geweest.

De omgeving was prachtig, veel tjilpende spinkhanen, vogels en af en toe een eekhoorn, echte jungle geluiden dus.

Langs de baai teruggelopen, er werd veel gevist maar weinig gevangen. Men viste daar met stukjes garnalen.

Nadat we allerlei kleine hapjes gegeten hadden (vis, garnalen, sla, springrolls, inktvisringen, kippenpoten, gebakken aardappelparten) naar Santosa, een eiland voor de kust van Singapore, gegaan waar allerlei dingen te beleven zijn.

Hier in februarie ook geweest maar nu gingen we speciaal voor Fort Siloso.

Dit fort/museum geeft vooral informatie over de strijd die er geweest is in WOII voor de bezetting door de japanners, de bezetting zelf en de bevrijding.

Leuk om daar info over aangereikt te krijgen. Trijnie en hennie hadden een boek over de periode voorafgaande aan WOII gelzen en herkende veel dingen die er verteld en te lezen waren.

Het trieste van dit fort was dat het niet echt gebruikt is tijdens de inval van de Japanners want de gehele verdediging was gericht op een aanval vanuit zee, maar de japanners kwamen via Maleisië Singapore binnen vallen, dus vanaf de landkant.

Veel dingen waren uitgebeelt met poppen, zoals daar waren een verdidigingstoren, de capatulatie van de Singapor en later van de jappanners.

Interessant om zo een stuk geschiedenis te leren kennen.

Er was ook een nieuwe attractie op het eiland, men kon in een Wavehouse (o.i.d.) surven op kunstmatige stroomvernellingen en golf.

Leuk gezicht als men stunts uithaalde op het surfboard, maar nog leuker was het dat de meeste onderuit gingen. We hebben het maar niet geprobeerd, zou wel lekker koel zijn (ga er van uit dat we gelijke languit in het water komen te liggen) want het trotseren van de zwaarte kracht op een fiets is voor ons al genoeg.

Daarna nog op het strand van Santosa gegeten en nu weer in het appartement.

Jan gaat straks naar bed, moet al om 05:45 uur uit de veren.

Wij zullen nog wel even opblijven maar zijn ook wel moe van de wamte en het vele transpireren.

Een vermoeiden dag, vooral door de warmte en de hoge vochtigheid maar toch voldaan,

groeten van T&H&J&G

Dag 35 (zaterdag 7 november)

Posted by Sascha on November 8, 2009 at 7:50 AM

comments (0)

Vanmorgen vroeg op, ons zelf gekochte ontbijtje genuttigd en om 7 uur met

de dozen in de lift naar beneden.

De agent van Vlieg en Fiets was er al, de bus kwam even later en we zijn door hen naar het vliegveld gebracht, een 35 min. rijden.

De agent heeft ons door de vlieghaven geleid, heeft ons geholpen bij inchecken, de fietsen weg brengen en ons de douane gewezen.

Hadden we natuurlijk zelf ook wel gevonden maar dit is een prettige service van hen.

We moesten 315 euro betalen i.v.m. overgewicht.

Bleken ze weer niet goed gelezen te hebben m.b.t. de hoeveelheid bagage die we mee mochten nemen (denk aan Jakarta), en toen we daar op wezen hoefden we niets meer te betalen.

Goede vlucht gehad, 3.25 uur vliegen, en Jan en Hennie stonden ons al op te wachten. Dozen met de fietsen in het depot gezet en met de taxi naar Varsitypark.

Lekker bijgekletst op het balkonterras, zeer vochtige warmte van 32 grd.C.

Bij het minst geringste aan het zweten, een heel andere warmte als in China/Hongkong.

Gegeten bij de Carnivor, een Braziliaans restaurant. Je krijgt een kaartje die aan de ene kant groen en aan de andere kant rood is.

Men komt regelmatig met een zwaard met vlees en vis eraan langs, is je kaartje op

rood dan lopen ze je voorbij, is hij op groen dan vragen ze of je het betreffende vlees ook hebben wil.

Met een groot mes snijden ze er dan een plak van af.

Wit wijntje erbij, al met al lekker gegeten.(zie foto in Photo Gallery)

's Avonds uitgebuikt op het balkonterras en naar bed.

Weer een dagje voorbij.

Benieuwd wat we morgen gaan doen.

 T&H&J&G

Dag 34 (vrijdag 6 november) Hong Kong

Posted by Sascha on November 6, 2009 at 6:27 PM

comments (0)

Vanmorgen wakker geworden met: dit is de laatste dag in Hongkong.

Na het ontbijt met de ferry naar Hong Kong eiland geweest en daar route 4 van ons boekje gelopen.

Nu kwamen we in de oude chineze buurt van de stad terecht.

Leuke kleine winkeltjes, Trijnie heeft nog schaaltjes gekocht van zwart porselein versierd met felle kleuren.

Ze heeft hier thuis ook twee borden van die ze eens van haar pa gekregen heeft.

Nu bijpassende schaaltjes, ze is er "wies met".

Een bezoek gebracht aan een chinees medical museum welke het verschil in aanpak duidelijk maakt tussen de westerse en chineze geneeskunst.

Niet de symptomen bestrijden maar de oorzaak van de kwaal.

Veel op het gebied van kruiden en acupunctuur, foto's genomen van de vele attributen.

Best wel leerzaam.

Er was ook een kruidentuin bij waar Trijnie diverse kruiden herkende, ook al waren het chineze. Het blijft haar trekken die manier van geneeswijze, misschien dat ze daar nog eens een studie in gaat volgen. We zullen zien.

Via allerlei straten en straatjes weer bij de ferry gekomen en overgestoken.

Vanmiddag is Trijnie naar een voetmassagesalon geweest.

Haar voeten werden daar gemasseerd, was stevig, zeg maar pijnlijk, maar achteraf een lakker ontspannen gevoel in haar lichaam.

Ik heb ondertussen mijn haar gewassen, want morgen naar de " beschaafde wereld" en daar kan ik natuurlijk niet stinkend aankomen.

Ook de krant van A tot Z gelezen, geen krant in het chinees maar natuurlijk in het engels.

Er speelt hier veel m.b.t. de uitbreiding van de stad. En de economische crisis heeft ook hier toegeslagen.

Vanaf afgelopen maandag is er een smoggalarm, de lucht is vuiler als ooit, vooral in Hongkongstad zelf.

De wind staat ongunstig, wordt tegengehouden door de wolkenkrabbers, waardoor de schadelijke verbindingen van de uitlaatgassen hoger waren dan gezond is. Ik merkte het wel toen ik mijn haar waste, er kwam gewoon bagger vanaf (nee geen resten van kleurspoeling) dus het krantenbericht onomstotelijk op waarheid bewezen.

Vanavond met een omweg naar het internetcafe gelopen, en straks maar vroeg slapen. Morgen worden we om 07:15 uur opgehaald om naar het vliegveld te worden gebracht. En dan op naar Hennie en jan, onze vrienden in Singapore.

We hebben weer een hoop bij te kletsen, ondanks het regelmatige contact wat er is. En dat kan allemaal in het nederlands, zonder point-it boekje of taalgidsje.

We hebben er echt zin in en hopen alleen dat het weer daar wat beter wordt.

Bij elk weerbericht de laatste dagen opgelet, het is er warm 33 gr. C en steeds donkere wolken met onweer.

We zullen het allemaal wel zien als we er zijn.

Dus morgen laten we China achter ons en gaan we Singapore weer verder verkennen.

G&T

Dag 33 (Donderdag 5 november) Hong Kong

Posted by Sascha on November 6, 2009 at 6:21 PM

comments (0)

Deel 1

Vanmorgen eerst de fietsen in de dozen verpakt.

Na een uurtje stonden ze in de dozen klaar om zaterdagochtend mee te gaan in het vliegtuig.

Toen met de ferry eerst naar Hongkong eilnad en daarna met een andere ferry naar Peng Chau, een eilandje waar we eens even kijken wilde.

Na een tocht van 40 min. op het eiland aangemeerd. Een leuk stadje, met voldoende openbare wc's (dat is hier, maar ook in China wel prettig, veel openbare wc's, goed schoongehouden, met hier in Hongkong meestal normale potten en wc papier) en mooie begroeide bergen.

Op het eiland alleen maar fietsen, geen auto's of andere lawaaimakers. Apart gezicht al die fietsen van scholieren die op het grotere eiland Lantau naar school gaan, bij de ferry te zien staan.

Op naar de Finger Hill, eerst door de smalle straatjes van het stadje, daarna de natuur in, klimmen tot 95 meter (383 treden) en genieten van het uitzicht over het eiland en de omliggende zee met zijn tientallen eilanden.

Veel bloemen, vlinders, vogels (ook weer wouwen gezien) echt genieten.

En geen toerist te zien, die gaan naar de gebruikelijke atractie's. Op de terugweg een strandje ontdekt van 20 bij 2 meter, lekker gepootjebaad, schelpen en steentjes gezocht ( er was geen koraal te vinden), geluierd, op de rotsblokken geklommen. Heerlijk.

Dus gisteren bij Gold Coast was niet het enige strand van Hongkong (of is deze niet toeristisch, te ver van de bewoonde wereld en te klein zodat hij niet meeteld?).

Op ons gemak teruggekuierd, een urnenmuur bekeken die hier "tuin van herinnering" heet, wat we een toepasselijke naam vinden.

Je bent in een tuin om herinneringen op te halen aan zij die je ontvallen zijn.

Spreekt ons beide wel aan, al vinden we een begraafplaats meestal sfeervoller (als je dat zo zeggen mag tenminste).

Een geslaagde dag zo wandelen in het onherbergzame met toch mooie paden. Via achterom weggetjes, we hadden geen kaart dus gokken, weer in het dorp gekomen. Eten en met de ferry weer terug naar Hongkongeiland.

Op de hotelkamer even bijgekomen en nu weer internetten.

Vanavond nog even naar de street van beroemdheden.

Kijken wat daar te zien is.

G&T

Deel 2

naar de Avenue of fame geweest, gelegen op de boulevard van de Victoria Harbor.

Veel beroemde chineze filmsterren met naam en vaak handafdrukken op plaquettes.

Waar doet me dat aan denken? Ze imiteren hier dus alles.

De enige bekende was Jacky Chan, de karateman, diverse films van gezien, vechten en humor. Ik mag dat wel.

Ook een standbeeld van hem op de boulevard, werd veel gefotografeerd, hebben wij natuurlijk ook gedaan, samen met zijn plaquette, voor de kk's en een natuurlijk ook een beetje voor onszelf.

Mooi uitzicht over de harbor, nu van een ander gedeelte.

Een chineze jonk, de enige die we hier gezien hebben, was aan het vissen.

Houten scheepje met kleine rode zeiltjes. Mooi gezicht.

Het was er druk, naast buitenlanders, aantal keren nederlands gehoord, voor het eerst sinds weken, ook chinezen die aan het paraderen waren. Er werden veel foto's gemaakt, ik heb nog een foto gemaakt voor twee chineze wichters, waren helemaal blij.

G&T

Dag 32 (woensdag 4 november)

Posted by Sascha on November 6, 2009 at 7:01 AM

comments (0)

vanmorgen van plan om met de ferry naar een plaatsje Tai O te gaan wat op een van de vele eilandjes rondom Hongkong ligt.

Maar zover kwam het niet.

We werden aangesproken door iemand die een enquette hield m.b.t. het toerisme hier. Ingevuld, leuk gesprek gehad in het duits, de man was een duitsers en wij redden ons daar ook wel in.

Hij vond het prettig weer duits te praten.

Kraskaart gekregen, Trijnie had een T-shirt gewonnen en ik een grotere prijs.

Om die op te halen moesten we naar het Gold Coast Hotel, welke in het gebied wat de Golden Coast heet ligt (logisch he). Taxi werd voor ons geregeld en betaald, ook de terugreis koste ons niet.

Moesten dan wel een rondleiding en praatje van Absolute bijwonen.

Even met elkaar overlegd, laten we maar eens gaan kijken.

Na een taxirit van 25 min. aan de Golden Coast aangekomen, opgevangen door Sabrina (alias Sabby, uit Malta, werkt hier paar weken, is nog vrij), en met haar de rondleiding gehad. Eerst het hotel bekeken, prachtig, 5 sterren, mooie lobby, restaurant, zwembad, uitzicht, enz. Top de luxe hoor.

Toen over het enige strand van Hongkong gelopen.

Schelpen gezocht, en Sabriana wilde allerlei dingen weten over onze vakantie, website, was erg leuk.

Toen wat gedronken en kwam het eigelijke verhaal.

Je kon lid worden van Absolute, dan week gratis verblijf in 5 sterren hotel van hun keten (hebben er honderden over de hele wereld), daarna elke week 79 euro. Het lidmaatschap was 4200 euro voor 3 jaar.

Uitgelegd dat dezxe manier van vakantiehouden niets voor ons was, begreep het en verder geen gezeur of gepushe.

Ik heb een check gewonnen voor 4 personen, verblijf in hotel in de Philipijnen of Spanje voor 1 week of in Hongkong voor 3 nachten.

Maar zien wat we er mee doen.

Misschien is Spanje nog wel wat voor in het voorjaar.

Zo uit mijn hoofd in een hotel op Teneriffe.

Ach ja, weer een deel van Hongkong enig sinds waar we nog niet geweest waren.

Over lange bruggen, door tunnel onder Victoaria Harbour (waar we zondag met onze fietsen voor stonden en, nu zelf gezien, terecht niet verder mochten).

Het busje reed om 5 over het heel dus we konden eerst nog een hapje eten.

Toen met de bus teruggebracht tot vlak bij het hotel.

Wel de hel ochtend kwijt maar ja je hebt weer wat gezien en meegemaakt.

Later in de middag route 1 gelopen van ons reisgidje, met de ferry over naar Hongkong eiland, duurt 7 minuten, kost 1.30 euro.

De ferry stampte en schommelde behoorlijk, de golven van andere schepen sloegen tegen de ramen omhoog.

Door het chinese deel van Hongkong gelopen.

Eerst via de langste roltrap ter wereld (in 20 roltrappen achter elkaar , staat in het Guinessbook of records), bij de Man Mo tempel gekeken (wat een wierrook spiralen hangen hier aan het plafond, Man is de godin van de literatuur en Mo van de oorlog) door straatjes waar gedroogde vis (te ruiken ook, zeewormen, inktvissen, vissen allen gedroogd) en gedroogde kruiden (rook aangenaam, zeker na de gedroogde vis) en de Tai Ping Shan street met zijn vele kleine tempeltjes) weer bij de ferrypier gekomen.

Je schrijft het in 10 minuten op maar we hebben wel 1,5 uur gewandeld.

Onderweg nog plakband gescored voor de dozen, bruine ducktape.

Amerikaans gegeten, enwel bij .....................

G&T

Dag 31 (dinsdag 3 november)

Posted by Sascha on November 4, 2009 at 2:06 PM

comments (0)

Deel 1

vanmorgen met de metro naar Hongkong eiland gegaan.

Wat een heerlijke manier van reizen is dat toch.

Na even gekeken te hebben hoe we een ticket moesten kopen, wat heel simpel ging, 2 haltes met de metro naar Central op het eiland.

Van daaruit lopend naar een kabeltreintje, de steilste ter wereld die ons naar de Victoria Peak bracht.

Daar nog een 6 tal roltrappen omhoog in de Peaktower en een fantastisch uitzicht over de stad en de haven.

Er vloog een Mivus Migians volgens ons een zwarte wouw, rond de bossen op de peak.

Met de voetjes een pad rond de peak belopen, wandeling van 1 uur met steeds wisselende uitzichten op de stad, de haven en eilanden bij Hongkong.

Echt de moeite van het wandelen waard en weet je wat zo prettig was, het hele pad was nagenoeg vlak.

Tussendoor op bakje zitten nuttigen, want de inwendige mens moet ook voorzien worden van voedsel en vocht.

Er werd niet echt druk gebruik gemaakt van het pad.

Wat trimmers en chinezen die rondwandelde.

Gelukkig werden wij door ons reisboekje op het pad gewezen.

Echt doen als je in de buurt bent.

Daarna wandelend van de 550 meter hoge peak terug naar de stad vias der Old Peak Road.

Het was een hele tippel, constant steil afdalen, tussen de tropische bomen en begroeiing. Toen we bijna beneden waren konden we via de Zoological and botanical gardens terug naar de metro.

Gratis en voor niets vogels, planten, bloemen kijken.

Er wordt hier ook onderricht gegeven over dieren en planten, zag er netjes uit, dieren in ruime volierres, bij de bomen en planten stonden naambordjes.

Leuke afwisseling op het steile afdalen.

Het laatste stukje naar metrostation Central was weer steil, de auto's hebben moeite met het klimmen en afdalen.

Lopend tussen tientallen wolkenkrabbers (minimaal 45 verdiepingen) een fascinerende wandeling.

G&T

Deel 2

Dinsdag aan het eind van de middag naar Templestreet geweest, dan is er, omdat de tempel dicht is, een markt voor toeristen is waar van alles te koop, wat dingen aangeschaft. Wat? Ja dat zien jullie nog wel.

Het was er druk, veel buitenlanders en natuurlijk chinezen.

Afdingen is een must.

Indiaas gegeten, toch lekker in zo'n grote stad, je hebt hier restaurantjes van over de hele wereld.

Groet,

G&T

Dag 30 (maandag 2 november)

Posted by Sascha on November 3, 2009 at 11:00 AM

comments (0)

Deel 1

Vanmorgen wat langer geslapen.

Mijn hoofdpijn is nagenoeg weg, keel geen last meer van.

Een buffetontbijt genoten.

Lekker brood, eitje, yoghurt, fruit, warme hapjes, een genoot na de week afzien.

Vanmorgen gaan we een route uit ons ANWB-gidsje over Hongkong lopen.

Hij heet in het volle leven.

Nadat we vanuit het hotel het startpunt hadden gevonden door straatjes met kleding gelopen.

Er was slangenjenever te koop, wat goed is tegen reumatiek, bijziendheid en impotentie. Aangezien ik maar van 1 van de drie last heb, voor alle duidelijkheid bijziendheid leek het me niet nodig een fles te kopen.

Op de Jademarkt geweest, daar een mooie bal voor de verzameling gekocht.

Er werd behoorlijk gepingeld door ons in de wetenschap dat de jade hier van lage kwaliteit is.

Maar we zijn op een bedrag gekomen wat ons goed leek en de handelaar ook, dus zal nog wel te hoog geweest zijn.

Via allerlei straatjes waar van potten tot pannen, verf, eten, groenten gelopen en terecht gekomen bij de Tin Hau temple in Sai Kung.

Deze temple heeft drie afdelingen, waarvan we de laastet weel heel apart vonden.

Deze tempel is namelijk bestemd voor alle goden die geen eigen tempel hebben.

Daar kun je dus alle kanten mee op.

Op het plein ervoor wat zitten drinken en knabbelen.

Konden we er weer even tegenaan.

Langs een fruitgroothandel, een complex waar al het fruit van de stad leek binnen te komen om vandaaruit te worden gedistribueerd, weer bij het eind van de route gekomen.

G&T

Deel 2

Na het internetten nog wat rondgebanjerd.

Ik lag bijna languit op straat omdat ik ongezien ingehaald werd door iemand met een karretje vol goederen.

Ging gelukkig net goed.

's avonds na een japanse maaltijd naar de lichtshow " a Symphony of Lights" aan de Victoria Harbour.

Nou daar hoef je dus niet speciaal voor naar Hongkong te komen, het was gelukkig maar 10 min. lopen van ons hotel.

Het was in ons ogen geen wervelende show, gewoon wat laserstraaltjes en verlichte gebouwen welke in de ritme van muziek, die je overigens niet te horen kreeg (moest je radiootje meenemen) aan en uit gingen.

De skyline is trouwens wel prachtig maar dat hadden we al gezien zonder lichtshow.

G&T

Dag 29 (zondag 1 november)

Posted by Sascha on November 3, 2009 at 10:56 AM

comments (0)

vandaag met de bus naar Hongkong.

We vertrokken om 08:30 uur, moesten 1 uur van te voren aanwezig zijn en waren dus om 10 voor half acht ter plaatse.

Wachten, wachten en ja hoor om 08:00 uur kwam de bus.

De fietsen moesten onderin de bus, dus gauw sturen lager gezet en kwartslag gedraait. Liggen er goed stevig in, onderstut door onze fietstassen.

Aan boord kregen we elk een flesje water en een cake.

Op naar Hongkong, een trip van 7 uur. Gelukkig konden we redelijk zitten en ging de trip vrij vlot met regelmatig een plasstop.

We waren nog maar net op weg of de eerste passagier moest overgeven, even later gevolgd door een 2de. geen prettig gehoor maar ja we reden gewoon verder. Verder gelukkig weinig last van gehad.

Onderweg 2 ongelukken gezien, een gekantelde vrachtwagen, was zeer hoog opgeladen en was over de betonnen afscheiding in het midden van de weg omgevallen.

Een tweede tussen een bus en een vrachtwagentje, bij een wegversmalling waren ze met de zijkanten tegen elkaar gekomen.

Verder zigzagde de bus van de ene naar de andere baan om zo zo snel mogelijk ter plaatse te komen.

We passeerden diverse grote steden, Zhaogung (reden langs een weg waar we ook gefietst hadden), Guang Zhan (Kanton waar de vakantie begonnen), Duangian, Geughzui en de megastad Shen Zhen.

Uiteindelijk kwamen we bij de grenspost waar we China verlieten. Fietsen en bagage uit de bus, door de duoane, afstemmepelen en kaartje inleveren en weer in een andere bus.

In de bus een gezondheidsverklaring ingevuld.

Ik had wat last van mijn keel maar geen koorts dus maar healthy aangekruist.

Men heeft het in China nu echter druk met vacineren.

Alle scholieren, kinderen, ouderen, politie en zieenhuispersoneel wordt ingeent tegen de mexicaanse griep, maar dit terzijde.

Deze reed 10 min. door niemandsland naar de checkinn van Hongkong, fietsen en bagage uit de bus, door de douane heen en achter de douane weer in dezelfde bus verder.

Dus fietsen er weer in enz.

De bus zette ons in hartje van de stad af.

Nu ligt Hongkong op verschillende eilanden dus we werden midden in een buitenwijk van Hongkong afgezet en niet in Hongkong stad zelf.

Maar daar moesten we ook niet zijn.

Ons gereserveerde hotel staat in de wijk Tsim Sha Tsui, aan de Salisbury Road, en is van het YMCA. Je kent misschien de clip nog van de indiaan, politieman, bouwvakker en nog een die het lied YMCA zongen. Nou daar moesten we aan denken toen we de hotelnaam voor het eerst zagen.

Hij ligt op een toplocatie, vlak bij waar het allemaal schijnt te gebeuren.

Dus wij op de fiets naar het hotel. Allereerst linksrijden, daarnaast behoorlijke vervuiling van de lucht en veel snelwegen waar we op verzeild raakten terwijl daar geen fietsers mogen komen.

Al met al spannend en ongezond. Maar met wat vragen, kaart lezen en geluk kwamen we dan toch ter plaatse.

De fietsen mogen op de kamer staan, de dozen uit Kanton zijn gearriveerd dus nu nog plakband zien te vinden en we kunnen de fietsen weer mee terug nemen.

Nog wat rondgewandeld om het hotel, nog wat gegeten en toch wel moe naar bed. Ik heb er nu ook hoofdpijn bij gekregen. Hopelijk morgen weer beter.

G&T

Zuid China door de ogen van twee fietsers

Posted by Sascha on November 1, 2009 at 11:56 AM

comments (0)

De bijna 750 km fietsen zit er nagenoeg op.

Tijdens ons bezoek aan het zuiden van China hebben we een hoop dingen beleefd en indrukken opgedaan.

Hieronder volgt in catagorieen hoe het zuiden van China op ons overgekomen

is.

Zuid-China

De provincies Guangdong en Guanxi waar we doorgetrokken hebben zijn beide

arme plattelandsprovincies.

Ze hebben niet het stereotype beeld van wat wij westerlingen van China hebben bevestigd. Want wie aan China denkt denkt toch vooral aan rood, mooie karaktervolle gebouwen, specifieke cultuur, natuur, discipline enz.

We hebben mooie natuur gezien, denk aan het Karstgebergte, de grotten, de bossen, landerijen maar verder is dit deel van China er een van soberheid, functionaliteit, overleven. De huizen zijn hier net blokkendozen, sommige met wat opsmuk aan de voorzijde in de vorm van tegeltjes in 1 kleur.

Meestal hebben ze twee of drie verdiepingen en een plat dak.

Van die verdiepingen wordt de onderste bewoont als er al geen winkeltje of bedrijfje in zit.

De andere verdiepingen lijken onbewoond en zijn zelfs veelal niet afgebouwd.

Je ziet ook nog veel oude huisjes, met muren van gedroogd leem.

Ze zijn laag en worden nu meestal gebruikt als schuurtje of stal voor de karbauwen, kippen, eenden, enz.

In de rijkere provincies zal het stereotype beeld van China denken we meer bevestigd worden.

Een zelfde contrast zagen we tijdens onze fietsreis op Bali en Java.

Op Bali veel mooie gebouwen, verfijnd houtsnijwerk en kleurig terwijl op Java alles sober en zonder opsmuk was.

Ook daar was het verschil rijkdom de oorzaak.

In al de dagen dat we op pad waren maar 1 echte kerk gezien.

De mensen

De mensen hier zijn vriendelijk, lachen naar je als je langsloopt maar vermijden het liefst contact.

Dit is wat overdreven misschien maar geld wel voor 7 van de 10 mensen.

Er wordt gewerkt op het land, in kleine werkplaatsen en winkeltjes waar van alles en nog wat te koop is.

In de winkeltjes zitten/hangen ze wachtend op klanten, de vrouwen zitten te breien, slapen of kijken tv.

Opvallend is dat er veel gelijksoortige werkplaatsen/winkeltjes bij elkaar zijn.

Heb je in een straat een werkplaatsje waar ze hekwerk maken, zitten er zo nog 4 of 5 naast. Heb je een showroom van brommers of auto's, je vind er nog een aantal naast.

Er wordt erg hard gewerkt op het veld en in de bouw waarbij wij het beeld gekregen hebben dat de vrouwen hier minstens net zo hard werken als de mannen.

Natuurlijk is er ook tijd voor ontspanning.

Men speelt kaartspelletjes, domino, Ma Jong op voor ons onnavolgbare wijze.

Hele middagen zitten ze aan een tafeltje langs de kant van de weg, in het park of in hun huis. Of dit voor alle bevolkingsgroepen weggelegd is weten we niet, het beeld dat dit voor de beter gesitueerde burgerij geldt is denken we wel te verdedigen.

Dat hier weinig buitenlanders door trekken, behalve in Yangshuo natuurlijk, merken we aan de verraste blikken en opmerkingen die geplaatst worden als we langs lopen of fietsen.

Men schrikt soms van ons als we passeren.

Daarnaast is er de angst om aangesproken te worden.

Als we hier de weg wilden vragen, in een winkel kwamen, een restaurant binnen liepen

deden de mensen net of je er niet was, liepen onverstoorbaar verder of gingen gauw naar achteren in de hoop dat we weer weggingen.

Er zijn gelukkig ook uitzonderingen.

Mensen die het maar wat leuk of interessant vonden om je te helpen.

Vooral als anderen dan zagen dat zij jou verder hielpen.

Want het ging altijd met handen, voeten het Point It boekje of ons taalgidsje. Het " sorry poor english", " a little bit", en "hello" waren vaak de enige engelse woorden die ze kenden.

De schooljeugd die engelse les kregen leerden als eerste zin waarschijnlijk " welcome in

China" en "hello" want dat was schering en inslag als ze langs je liepen.

Er waren ook mensen die als we ze de weg vroegen helemaal druk werden, met hun handen aangaven dat ze pen en papier nodig hadden, een winkeltje binnen renden, met pen en papier kwamen en rustig in het chinees vertelden en tekenden hoe we fietsen mosten, compleet met de plaatsnamen in het chinees erbij.

Er verzamelden zich dan meerdere mensen om ons heen, die zich er ook nog eens mee gingen bemoeien, en dat allemaal in het chinees.

natuurlijk.

Maar we kwamen er wel altijd weer uit.

Men vroeg ons soms waar we vandaan kwamen, Holland of Netherlands antwoorden we dan.

Ze keken ons dan aan en knikte maar, of ze het begrepen is een tweede.

Soms kregen we er wel reactie's op, de duim en wijsvinger  werden dan vlak bij elkaar gehouden (klein land), of een studente die zei:  " I like van Gogh" maar Rembrand niet kende.

Het heeft zijn charme om zo te reizen maar het is vermoeiend, hebt weinig echt contact met de mensen en als je daadwerkelijk iets nodig hebt dan heb  je een probleem.

Ook was er een duidelijk onderscheid tussen de diverse chineze  bevolkingsgroepen.

Allen hadden spleetogen maar de neus, huidskleur, lengte varieerde nogal tussen de onderlinge groepen.

Er wordt regelmatig vuurwerk afgestoken. Bij blijde gebeurtenissen als geboorte en huwelijk, en bij begrafenissen.

Rollen met duizensklappers gaan dan de lucht in.

Deze rollen kun je in winkeltjes kopen, liggen daar open en bloot.

De plekken waar het afgestoken is, voor huizen en bij graven, zijn dan helemaal rood van het papier.

Het chinees is absoluut niet te volgen, geen herkenbare woorden.

Als men hier met elkaar praat dan lijkt het of ze ruzie hebben.

Zal door de klankentaal komen.

Afval

Er zijn langs de straten verzamelplekken van afval. Soms zomaar een bult langs de weg, soms is er een gemetselde bak gemetseld.

Op deze bulten scharrelen honden en kippen naar een maaltje.

Het afval zal af en toe wel opgehaald worden, we werden soms ingehaald door een truck afgeladen met afval.

Ook zagen we wel afvalbulten die in de fik gestoken waren.

Ja, dat ruimt niet echt op en stinkt behoorlijk.

Men is hier sowieso gek op brandjes.

Altijd zie je wel ergens een rookpluim of ruik je een brandlucht.

Het gaat dan meestal om organisch afval van het land.

De straten worden schoongehouden door oudere vrouwen en mannen die met hun bezem en blik (aan een lange steel) steeds heen en weer lopen en alle afval (door mensen weggegooid maar ook blaadjes van de bomen) opruimen.

Het ziet er dan in de grotere steden altijd wel netjes uit.

In de bermen langs de weg vindt je ook afval.

Net als in de plaatsen zie je ook daar mensen die met zakken langs de weg scharrelen en alle bruikbare, lees recyclebare, afvalprodukten verzamelen.

Maar menig maal zagen we een oud vrouwtje, met kromme rug, met een stok waaraan zakken hingen lopen.

De meeste afvalbakken bestaan uit twee delen nl. recyclebaar en niet recyclebaar.

Of hier goed gebruikt van gemaakt wordt hebben we niet kunnen constateren, de meeste bakken waren meestal leeg.

Zullen wel door de genoemde scharrelaars leeggehaald worden.

Energie

Daar is men hier wel bewust mee bezig.

Als een ruimte niet gebruikt wordt is het licht uit.

Kom je het hotel binnen dan doet men de lichten van de lobby aan (eerst dachten we dat het hotel daardoor niet open was, alles immers donker), kom je de eetzaal binnen idem dito, ga je weer weg dan gaat het licht weer uit.

Men gebruikt hier trouwens bijna alleen maar spaarlampen.

Ga je de kamer uit en verwijder je het pasje dan gaat na 20 sec. alles in de kamer uit, ook de airco.

Stop je je pasje er na terugkomst weer in dan floept alles weer bij zoals het stond.

De auto's, bussen en vrachtwagens rijden hier op benzine en diesel.

Men laat een auto rustig stationair draaien en roetfilters kennen ze hier niet.

Vooral de vrachtwagens en bussen geven een behoorlijke vervuiling.

Na het fietsen voelt onze huid altijd groezelig aan en komt het zwart er van af.

Het is de hele vakantie dan ook " heiig" geweest, of dit echt heiig is of door de vervuiling komt weten we niet 100% zeker, maar we vermoeden het wel.

Verkeer

Het verkeer is zoals in elk Aziatisch land druk en chaotisch.

Er rijden hier naast auto's (Honda, Toyota, Mazda, chinese merken), vrachtwagens (in alle maten en soorten, vaak hele oude), scooters (op bezine maar ook  elektrisch), fietsen (alleen maar hele oude), tuktuks (in alle maten en soorten) en fietsen met een laadbakje er achter of voor.

De meeste fietsen, en sommige scooters, voerden geen licht als het donker was.

De stoplichten worden redelijk gehoorzaamd.

Handig is dat je kunt zien hoelang een stoplicht op rood of groen blijft staan.

De tijd telt terug dus je weet wanneer je op kunt trekken of hoelang je in de zon moet staan

wachten.

De voetgangerslichten worden een stuk minder gehoorzaamd.

Niemand stopt, je laveert maar tussen de auto's door.

En dan rijden er ook nog deelnemers, vaak brommers of fietsers, tegen het verkeer in.

Maar ja het went.

Wat niet went is het eeuwige getoeter, vooral de claxon van de bussen is een schel rotgeluid waar je je vaak de pleuris van schrikt.

Ze toeren als ze achterop komen, zo van ik kom eraan dus pasop, als ze je tegemoet komen

en als groet.

Ook de brommers hebben hier een handje van.

Het wegdek is vaak van gestort beton.

Het stuk naar Yangshuo was slecht, veel kuilen en scheuren door het zware verkeer. Uitwijken naar een smal paadje langs de weg was dan een optie maar daar liepen mensen al of niet met karren of was de ondergrond rul.

Vaak kon je geen kant op dus maar afremmen, het slechte wegdek berijden, weer snelheid verhogen, afremmen, enz., enz. Ook het gemotoriseerde verkeer ging om de slechte stukken heen wat tot gevolg kon hebben dat tegemoetkomend verkeer op onze weghelft zat.

De vering van de auto's heeft hier heel wat te lijden.

Als we in een auto of busje zaten dan knalde de vering tot op de stootrubbers in, wat de hele

zaak deed trillen.

Ze waren overal wel druk met de weg bezig dus het zal wel beter worden.

Het wegdek in de plaatsen was helemaal slecht.

Een goede snelheidsremmer.

Vrachtwagens hadden in de bergen extra remkoeling.

Er liepen slangetjes met water naar de remschijven wat tijdens de de afdaling extra koeling

gaf.

De stoom zag je er dan vanaf komen, en van remschijven met Aramide zullen ze hier wel nog niet veel gebruiken.

Zal allemaal nog wel asbest zijn.

En dan natuurlijk nog de karbouwen die langs de weg lopen, met of zonder begeleider, kippen, honden en een enkele kat.

Als zo'n karbouw op de weg liep remde het verkeer netjes af, natuurlijk hevig toeterend, en reed om  hem of haar heen.

Overnachtingen

We hebben geslapen in Guesthouses (eenvoudig) en hotels (eenvoudig tot 3  sterren).

Bijna alle kamers schoon, bijna altijd handdoeken, een douche (soms een bad waar wij met de knieeen in onze nek in moesten zitten) en de gebruikelijke kammen, tandenbostels met tandpasta, stukje zeep,  douchespul, allemaal netjes verpakt.

De kamer in het Happy hotel werd uitstekend schoongemaakt.

Er was ons een munststuk weggevallen en onder  het bed gerold.

De ruimte tussen het bed en de vloer was zo'n 8 cm, we kregen hem dus niet te pakken.

De volgende dag lag hij netjes op het nachtkastje.

Ze waren dus met schoonmaken ook onder de bedden geweest.

Vaak lagen er ook comdooms op het kastje, met een waarschuwingsbordje, bijna altijd alleen in het chinees, om ze vooral te gebruiken als het er  van mocht komen.

Het gebruik ervan lieten we aan anderen. In een hotel waren er voor hem en haar een pakketje ondergoed, condooms met vibratortje en lust opwekkende middelen...

Het meest vreemde was toch wel in twee hotels waar in het  nachtkastje wegwerpgasmaskers lagen.

Gebruiken in geval van brand of chemische aanval.

Toch een veilig gevoel, al hebben we in de hotels waar het niet voorhanden was ook rustig geslapen.

Wel altijd even kijken naar de vluchtwegen en de spullen die we bij brand in ieder geval mee moeten nemen (onze stuurtasjes, zitten paspoorten, geld, camera's enz. in).

Onbewust toch rekening houden met.

Ook troffen we wel een zaklantaarn, weggooi slippers, badjassen en een kluis op de kamer aan.

Maar dat was meer uitzondering dan regel.

Het sanitair was over het algemeen goed.

We hebben op 1x na alle keren een normale wc gehad, dus geen gat in de grond.

Dit heb je wel onderweg en in de restaurants.

Wel een aantal keren met lijm weer samengeplakte closetpotten en waterreservoirs aangetroffen.

Maar het functioneerde, en dat was prettig als de nood hoog was.

Wel is alles hier lager dan we gewent zijn, of wij zijn te groot dan kan ook.

De wc, wasbak, douchekop, alles zit hier lager.

Ook hebben alle kamers een rookmelder en de meeste een sprinklerkop in de kamer.

Geld

Het geld is hier wat lastig. Men kent verschillende biljetten teweten 0.1,  0.2, 0.5,1,2,5,10,20,50,100 Yuan.

De koers is hier grofweg 1 op 10, dus  een maaltijd van 28 Yuan is dus 2.80 euro.

Daarnaast zijn er nog muntjes van 0.1 en 1 Ruan.

Als je betaald wordt elk biljet visueel gecontroleerd op echtheid.

Bij een aantal betaalplaatsen werd het geld machinaal gecontroleerd op echtheid.

Eten

Er zijn in elke plaats wel eetvoorzieningen, al was dat bij onze andere reizen wel meer als nu.

Je kon bijvoorbeeld nergens alleen maar even wat drinken.

Er kwam altijd eten bij te pas.

De smaak van de maaltijden waren goed, lekker pittig en gekruid.

Een crime is echter dat in al het vlees wat bij het eten zit ook bot(jes)zitten.

Je wordt er op den duur wel handig in maar het blijft lastig eten.

We zijn ondertussen volleerde stokjeseters, al eet het met kleine stokjes makkelijker dan met grote.

Op den duur pakje je het kleinste stukje op alsof je het al jaren doet.

Soms kregen we naast stokjes ook lepel en vork, gebruikten we echter bijna nooit.

Als je het restaurant binnenkwam dan bracht men eerst een potje thee en 2 bekers.

Dan de menulijst, altijd in het chinees. Met ons point it boekje en taalgidsje in de hand vroegen we dan al naar we zin hadden naar kip, rund, varken enz. met de ene keer mie en de andere keer rijst.

We namen meestal 2 gerechten waar we meer dan genoeg aan hadden trouwens.

En dan was het maar afwachten wat je kreeg.

Het heeft ons eigenlijk altijd wel gesmaakt.

Makkelijker is het als men plaatjes aan de muur heeft hangen.

Het meest vreemde wat we gegeten hebben is wel de hele kip die opengespreid met kop en poten er nog aan op het bord geserveerd werd.

En toch hebben we dan de behoefte om af en toe gewoon friet met kip te eten, lekker zonder stukje bot.

Ontbijt is hier bijna altijd chinees, dus geen brood o.i.d. maar kleine gerechtjes(Dim Sum) waarmee ze langs de tafel komen.

Er zijn hier weinig eetstalletjes zomaar langs de weg in vergelijking met eerdere reizen.

We denken dat de mensen hier meer zelf koken dan elders, of dit naweeen zijn van het communistische verleden weten we niet maar men lijkt hier meer op zichzelf dan in andere Aziatische landen.

TV

In China is er naast 11 zenders van de CCTV (China Central TV) nog een 30  tal andere zenders die allen altijd chinees ondertiteld zijn.

Alleen CCTV9 zend engelstalige programma's uit zoals China Today, Azia Today, culture

programma's, financiele programma's. Vaak herhalingen maar leuk om naar te kijken.

Van de chinese programma's begrepen we natuurlijk geen hout maar het viel ons op dat er veel dramaseries zijn, films over de oorlog met Japan en spelletjes programma's.

Deze laatste worden door 2 of 4 mensen gepresenteerd, een hoop gepraat en gelach en dan actie.

De reclames tussen het programma door duren hier zo'n minuut of 10, dus we hebben in

Nederland nog niet te klagen.

Ook hier veel oog van het vrouwelijk schoon, lange benen, knappe koppie's in de programma's en reclames.

Veel reclame gaat over schoonheid en gezondheid.

Wat dat betreft verwesterd het hier snel.

De spelletjes programma's zijn o.a. het raden van productprijzen, een spel met koffers met geldbedragen die weggespeeld moeten worden, een route met hindernissen boven water dat afgelegd moet worden, zangwedstrijden, programma's waarvan het formaat bekent voorkomt maar net iets anders verlopen dan op onze tv.

Daarnaast in de nieuwsprogramma's misdadigers volop in beeld en de straffen zijn hier niet mild.

Aantal keren doodstraf horen eisen.

G&T

Dag 28 (zaterdag 31 oktober)

Posted by Sascha on November 1, 2009 at 11:46 AM

comments (0)

Vanmorgen op de fiets naar de Memory Hall gegaan.

Dit museum is geheel gewijd aan Sun Yat Sen, een persoon die leefde van 1886 tot 1925 en belangrijk is geweest voor de modernisering van China.

Wikepedia schrijft over hem:

Sun raakte ervan overtuigd dat China moest moderniseren, dat de Qing-dynastie diende te worden afgeschaft en China een republiek moest worden naar Westers (Amerikaans) model.

Die overtuiging kweekte hij aan door het netwerk van bekeerde Chinezen en missionarissen waarin hij zich bevond, en het patronage van de invloedrijke Ho Kai.

Hij schreef een brief voor de hervormingsgezinde generaal Li Hongzhang waarin hij zijn ideeën uitdrukte.

De vice-koning weigerde hem te ontvangen, hoogstwaarschijnlijk omdat hij geen adviezen aannam van westers gevormde Chinezen die bovendien geen afkomst hadden.

Sun gaf zijn artsenpraktijk in 1894 op en ging opnieuw naar Hawaï (Honolulu) waar hij de Xingzhong Hui (Genootschap voor de Opleving van China) stichtte.

Sun legde de grondslag voor de Drie Volksbeginselen, nationalisme, socialisme (volkswelzijn) en democratie, waarop de Xingzhong Hui zich baseerde.

Spoedig verkreeg hij een grote aanhang (vooral veel in de VS en in Japan verblijvende Chine

zen).

Sun en de zijnen dachten aanvankelijk dat men na het ten val brengen van het keizerrijk China snel zou transformeren in een democratie, iets waar hij later op terug moest komen.

Er waren foto's, kleding en door hem geschreven stukken gezien.

Hij werd door Moa als een van de belangrijkste grondleggers van China gezien.

In het park was het een gezellige drukte, het is immers zaterdag en veel chinezen trekken er op uit, als ze niet werken moeten.

Gezinnen met kinderen speelden in het park Leuk om de kinderen te observeren en aan hun houding en bewegingen te kijken hoe ze met elkaar omgaan en spelen.

Er waren herkenbare dingen die we ook bij onze kinderen en kleinkinderen zagen of zien.

De ruggen van de spelende kinderen werd regelmatig door een van de ouders drooggemaakt met een doek, ze kregen zelfs een schoon T-shirt aan, de natte werd te drogen neergelegd.

Ik heb gevoetbadmintond met een groepje dat me hier voor uitnodigde.

Hun souplesse haalde ik bij lange na niet en mijn techniek was verre van goed maar toch leuk mee kunnen doen.

Al voelde ik me wel een houten staak bij hun soepele bewgingen.

Er werd verder gebadmintond, muziek gemaakt, oefeningen met zwaardvechten gehouden, Thai Tsi beoefend en veel gelopen.

Een stel mannen liep achteruit de heuvel op.

Wij keken ze aan en toen legden ze uit dat het goed voor de onderrug is.

Wij natuurlijk ook proberen, inderdaad gebruik je je onderrugspieren dan anders als bij normaal het vooruitlopen.

Ze hadden de grootste lol toen wij ook achteruit gingen lopen.

We hebben nadat we het park verlaten hadden nog een rondje door een ander deel van de stad gemaakt.

Het blijft facinerend om in een andere cultuur te zijn.

Alles anders dan wat we in Nederland gewoon zijn.

Konden we maar beter met de mensen communiceren, dan hadden we meer begrepen van het hoe en waarom van veel dingen.

Op de terugweg weer een hele chineze kip gegeten.

We zijn een stuk handiger met onze stukjes en zullen ongetwijfeld in de ogen van de chinezen netter eten. Al blijft het t.o.v. hen behelpen.

Omdat het druk was in het restaurant kwam er een vrouw met moeder en dochtertje bij ons zitten.

Wat zitten kletsen, kon een beetje engels.

Nadat we boodschappen gedaan hadden voor de busreis van morgen het overgebleven geld geteld.

Wat achter de hand gehouden voor vanavond en morgen onderweg. De rest ingewisseld tegen Hongkong dollars.

Hebben we in ieder geval geld als we daar morgen aankomen.

Morgenochtend om 06:30 uur opstaan, ontbijten, uitchecken en om 07:30 uur bij de bus zijn. Hij vertrekt om 08:30 uur en hebben dan een busreis van 7 uur voor de boeg.

We zijn nu drukdoende het YMCA-hotel te zoeken op de kaart van Hongkong zodat we morgenmiddag vanaf het busstation de weg makkelijker kunnen vinden.

We hebben een reisgidsje van Hongkong bij ons dus we zijn ons aan het voorbereiden voor ons verblijf daar.

We zijn nu 4 weken onderweg, hebben het nog steeds gezellig en ontdekken elke keer weer nieuwe dingen als we buiten zijn.

Het verveeld ons nog niet.

Maar nog twee weken en dan weer naar huiis.

Ook wel lekker, de kids en kleinkids weer zien.

De tijd gaat snel maar we hebben het idee dat we al veel langer dan 4 weken onderweg zijn. Zoveel beleefd en gezien.

Maar morgen op naar Hongkong, links fietsen en daar de stad ontdekken.

Maar daarover een volgende keer.

G&T

Dag 27 (vrijdag 30 oktober)

Posted by Sascha on November 1, 2009 at 11:33 AM

comments (0)

Deel 1

Vanmorgen weer op de fiets naar de overzijde van de rivier.

Bij het hotel linksaf en naar de grote brug gereden.

Zodra we deze over waren gelijk weer links en de weg naar de volgende bruggen, waar we de stad binnengekomen zijn toen we hier aankwamen.

Vanuit ons hotelkamer hadden we een pagode, soort toren, op een heuvel zien staan, en die wilden we gaan bezoeken.

Halverwege de route was er een bruin bord met een verwijzing naar een bijzonder punt, dus wij het betreffende pad in.

We kwamen voor trappen, het zal eens niet, te staan.

Fietsen op slot, water mee en op stap.

Tree na tree, steeds hoger gingen we.

Het was weer warm dus we waren binnen de korste keren nat van het zweet.

Onderweg een aantal gebouwtjes waar je kun uitpuffen, hier dankbaar gebruik van gemaakt. Zittend in de schaduw, windje erbij, heerlijk.

Gelukkig waren er ook vlakke stukken pad, vaak met aan weerszijde graven.

Hier wil ik ook wel begraven worden grapte ik tegen Trijnie, hebben ze met mijn gewicht een hele tippel om me boven te krijgen.

Een slangetje, zo'n 40 cm lang en geel met zwart, schoot voor ons weg de struiken in, nog even gezocht want ik had op tv al zo vaak gezien hoe je zo'n slang(etje) moest pakken dat ik het ook wel eens wilde proberen.

In de bomen geen vogels gezien of gehoord, wel een eekhoorn, een forser exemplaar als we bij ons kennen, die van boom tot boom rende.

Ook veel vlinders, in allerlei kleuren en maten, maar geen een wilde rustig blijven

zitten en op de foto.

Uiteindelijk bij de pagode gekomen.

Voor de toren stond een standbeeld van naar ik aanneem Confusius, een chinese filosoof. Deze stenen toren was niet te beklimmen maar het uitzicht was weer mooi.

We konden het hotel zien, en we waren hoger dan het hoogste gebouw van de stad.

En die telt toch een 30 verdiepingen.

Ook het beeld van de Dragon Mother temple, lag in de verte iets beneden ons.

Dus we waren weer behoorlijk geklommen.

Op ons gemak teruggelopen en de fietsen weer teruggevonden, stonden netjes

op ons te wachten.

De weg vervolgd en bij een chauffeurscafe heerlijk  gegeten.

Toen de beide bruggen over en langs de boulevard teruggefietst.

Al met al een heerlijke fiets cq. wandeltocht. En toen was er koffie.

G&T

Deel 2

Vanmiddag eerst wat geluierd en daarna de stad te voet verkent.

Gewinkeld, geen dingen gezien van ' dat is leuk'.

Het is hier met kleding, souvenirs het net niet.

Kleding voor westerse maatstaven oubollig.

En ja wat je niet koopt hoef je ook niet mee te slepen.

Er loopt hier veel vrouwelijke schoon rond in T-shirts met de meest vreemde engelse teksten.

Ook is een zeer kort rokje of broekje hier mode voor de modebewuste dames.

De hakken kunnen niet hoog genoeg zijn, ze willen groter lijken dan ze zijn.

Maar het merendeel van de dames loopt in een lange broek en platte schoenen.

Er stonden op een gegeven moment twee man met machinegeweren bij een busje.

We denken dat dit een geldtransport is die geld kwam halen of brengen bij de bank.

Vreemd gezicht, zwaar bewapende mannen en een ogenschijnlijk normaal busje.

's Avonds nog even op de activiteit voor het hotel gekeken.

Was hetzelfde programma als donderdagavond, een hoop gepraat en mensen uit het publiek die moesten/mochten zingen.

Het was er wel beredruk, je kon over de koppen lopen.

Uit veiligheidsoverwegingen staat er de hele dag een brandweerauto bij de markt, waar natuurlijk veel open vuur is i.v.m. de eerder genoemde lekkernijen die er klaargemaakt worden.

G&T

Dag 26 (donderdag 29 oktober)

Posted by Sascha on October 30, 2009 at 5:39 AM

comments (0)

Deel 1

Vanmorgen eerst achter de busreis naar Hongkong aan gegaan.

Omdat het lastig is te communiceren wilden we dit vandaag al regelen, al gaan we

zondag 1-11 pas met de bus op stap.

Na enig vragen, de verkeerde kant opgestuurd te zijn uiteindelijk op de goede plek gekomen. Daar natuurlijk geen woord engels, maar telefonisch contact gehad met de contactpersoon

van Vlieg en Fiets (de organisatie die de vakantie geregeld heeft) in Beijing.

We hebben nu de tickets al in ons bezit, moeten ons zondagmorgen om 07:30 uur melden bij de bus en vertrekken dan om 08:30 uur voor een 7 uur durende reis.

Het moet nu dus goed komen.

Het is gelukkig vlak bij het hotel, dus we hoeven niet extra vroeg op.

Daarna op de fiets de stad in zijn lengte door getrokken.

De stad is wel zo'n 15 km lang, het is druk op de weg dus constant oppassen.

Maar daar zijn we de afgelopen weken wel aan gewend geraakt.

Het was weer behoorlijk  klimmen, de stad ligt ingeklemd tussen de rivier en de bergen.

Er is hier ook een wijk welke Jewel City heet, veel sieradenwinkels.

Niet naar binnen geweest.

Tegenover het hotel is de een of andere activiteit gaande.

Er staat een podium, kraampjes met allerlei eet en drinkerij, een drukte van belang dus.

Wat we begrepen hebben vinden hier vrijdagavond optredens plaats van bekende chineze sterren.

Het heeft te maken met juwelen/sieraden, maar die hebben we nog niet gezien.

Bij de kraampjes lekkere hapjes gegeten.

Geroosterd vlees, gedroogde vleeslappen, kleine eitjes aan een stokje, allemaal lekker.

Er werd ook een soort gelantine uitgedeeld in een plastick bakje.

Dit ook geprobeerd.

Lijkt de smaak te hebben van koude thee, wel lekker maar het ging gauw tegen staan.

Het ligt als een blok op onze magen.

Er werd ook hondenvlees verkocht.

De honden waren al geslacht en porties werden verkocht.

Maar niet gedaan, komt misschien nog.

Het vlees leek erg op dat van onze maaltijd van een paar dagen geleden, we denken dat dat ook hond geweest is.

Smaakte voortreffelijk.

Op de markt werden we regelmatig gefotografeerd en gefilmd, alsof we beroemde mensen waren of aliens.

Ook in deze grote stad geen buitenlander te bekennen.

Zou je hier wel verwachten.

G&T

Deel 2

vanmidaag langs de boulevard gelopen.

Deze is hier 8 km lang het naast een enkel winkeltje veel eettentjes in allerlei soorten en maten.

Naast meerval ook goudvissen en voor ons onbekende soorten.

Daarnaast ook bakken met schildpadden, krabben en kreeftjes.

Ook is men hier verzot op oesters.

Men is voor het restaurant vaak druk doende ze open te breken en de halve schelpen met het 'vlees' in te maken of te kruiden.

Er hangt ook vlees te droogen, een stuk gekocht, smaakt naar metworst maar

dan zonder kruiden.

Lekker als je wat flauw in de pokkel bent.

Tegenover het hotel is het nog steeds een drukte van belang.

Bij een standwerker, ja die heb je hier ook, staan kijken die een keukenmachine aan de man probeerde te brengen.

Naast sapjes, geproefd waren heerlijk zoet, ook noten, groente, vlees fijnmaken.

We snapten natuurlijk geen biet van zijn gepraat, maar het was leuk om naar te kijken.

Er stonden drommen mensen omheen die af en toe begonnen te lachen, zei de man zeker iets grappigs.

Wij keken elkaar niet begrijpend aan.

We hebben gegeten bij een soort Mc. Donalds maar dan van alleen maar chineze gerechten.

Je kon menu's nemen of individuele gerechten.

We hebben  beide een menu aangewezen en hebben smakelijk gegeten van de kip en pork,

met stukjes maiskolf en groente. Natuurlijk ontbrak de cola niet.

Het was vanavond nog steeds druk op tegenover het hotel.

Er stond een vrouw op het podium, kwebbelde honderuit, zong af een toe een liedje, er werd gedanst en natuurlijk volop gegeten van de hapjes.

Want aan eettentjes geen gebrek.

Of het nu gaat om eitjes of vlees aan stokjes (beide vanmorgen geprobeerd) je kunt er ook kleine inktvisjes, vogeltjes, vis, gevulde meelballetjes, enz. aan stokjes kopen, allemaal gegrild op een houtskoolvuurtje.

De rust is weer gekeerd, morgenavond zoals we begrepen hebben optredens van bekende chinezen, maar als dat zo is hoor je dat ongetwijfeld van ons.

G&T

Dag 25 (woensdag 28 oktober)

Posted by Sascha on October 28, 2009 at 4:44 PM

comments (1)

Deel 1

Vanmorgen na het ontbijt op de kamer op de fiets op stap.

De fietsen staan in de parkeergarage van het hotel.

Ze worden bewaakt en als we ze willen pakken dan kunnen we er zo bij, is wel makkelijk dus.

We wilden eerst naar een park gaan achter het hotel volgens de stadsplattegrond die we gekocht hebben.

Op de kaart staat dan wel alles in het chinees maar mochten we de weg kwijt raken dan kunnen we makkelijker vragen waar we zijn en zo de weg terug vinden.

Trijnie heeft wat last van haar knie, naweeen van de reis in het busje van gisteren.

De weg achter het hotel ging vrij snel steil omhoog.

Stukje gelopen en daarna weer vlakker.

Wat een contrasten in de stad.

We zitten in een buurt waar nieuwe flats van minimaal 20 verdiepingen aan de rivierzijde staan maar achter die flats staan de oude gebouwen.

De fietsen bij het park geparkeerd en aan de wandel.

Niets anders dan klimmen, hoger en hoger.

Gelukkig heeft Trijnie bij het lopen geen last van haar knie.

Toen we helemaal boven waren een mooi uitzicht over de stad, alles werd door de begroeiing een deel aan het oog onttrokken.

Er wordt veel sportief gerecreeerd in het park.

Mensen lopen hard, wandellen stevig in groepjes en er was een heuze trimbaan op de top van de heuvel.

Naast tentjes waar je drinken en snoeperij kunt kopen ook regelmatig toiletten, al met al goed verzorgd.

Er waren ook medewerkers bezig met het watergeven van de planten naast de paden en het opvegen van rotzooi.

weer naar beneden gewandeld en op de fiets verder gegaan.

Terecht gekomen bij de Dragon Mother Temple.

Deze Tempel is gewijd aan een vrouw die tientallen jaren voor Christus leefde in de stad en 6 draken heeft opgevoed/groot gebracht.

De temple bestond uit een aantal boven elkaar gelegen tempeltjes met de namen Hall, Bedroom, Goddes Mother Hall en nog een paar namen.

Het was dus weer klimmen, we overdrijven niet als we zeggen dat we zo'n 400 treden omhoog geklomen zijn om bij een 20 meter hoog beeld van de drakenmoeder te komen die met een goude kleur omrings door 6 draken op de top van de heuvel staat.

En toen de tredes weer naar beneden, en dat bij een graad of 30, we waren beide nat.

Dit is voor het eerst in China dat we bhoedisten wierrook zagen branden en bidden in het openbaar.

Op het terrein is ook een betonnen waterpartij met goudvissen in allerlei soorten en maten. Er waren mannen bezig om muntjes tegen gongen met verschillende tekens te gooien, elke gong zal wel voor een bepaald doel staan, en de muntjes vielen in het water.

Zal wel geluk brengen.

Daarnaast een grote stenen schildpad met tientallen levende roodwangschildpadden op zijn rug.

Het was de moeite waard.

Inmiddels rammelden onze maag weer en dus eten geblazen.

Een eettentje aan de rivier uitgezocht, op plaatjes twee gerechten aangewezen (kenden zoals gebruikelijk geen woord engels) dus het was afwachten wat we kregen.

Het ene gerecht was op basis van rundvlees of draadjesvlees zoals wij dat noemen.

Het andere gerecht was met kikkerstukjes.

De smaak van beide was voortreffelijk, alleen de botjes en vetrandjes/zeentje in het vlees blijft lastig eten.

Je bent aan het worstelen met je chopsticks, neemt van arremoede de stukjes maar in je handen.

Daarnaast in de gerechten paprika, ui, bamboescheuten.

Er werd ook rauwe sla bij geserveerd, de blaadjes moesten we in de saus dopen, maar Trijnie at het, tot verbazing van de bediening, zo op.

Ze genoot ervan.

De bediening wisselden woorden met elkaar.

Wat zullen ze nu denken vroeg ik Trijnie, volgens mij dat Nederlanders thuis gewoon in de wei gaan staan als ze gaan eten, zo rauw van het land.

We zullen er wel nooit achter komen. Maar het smaakte en dat was het voornaamste.

G&T

Deel 2

Vanmiddag aan de wandel geweest.

Achter het hotel langs de oude buurt in waar ook de snakefarm ligt.

Wat een benauwde straatjes omringd door jaren 60 flats en oude huisjes.

De flats zijn behoorlijk verwaarloosd, balkonnetjes met planten erop, kleine raampjes.

Zouden best wel eens in zo'n flat willen kijken, maar het contact leggen met de mensen is lastig.

Ook hier zaten mensen buiten Majong te spelen.

Ook waren er ruimtes met meerdere tafels waar druk aan gespeeld werden, soort buurthuizen?

De snakefarm is niet meer.

Schijnt al langer niet meer te bestaan, het terein ligt braak.

Niet kunnen achterhalen of ze nu op een andere plek in de stad zijn gesitueerd.

Geshoped en nog wat gegeten.

Dit keer bij Me Burger, een soort Mc.Donalds.

Je krijgt hier bij de maaltijd plastick wegwerp handschoenen zodat je met je handen eten kunt.

Het is hier in China nl. not done om met je handen te eten, dit i.v.m. de onreinheid van de handen.

Weer een dag voorbij van de vakantie.

Door de vele indrukken die we opdoen tijdens de vakantie trekken we ons af en toe terug op de kamer om wat te

lezen, slapen of te puzzelen.

Want door al die indrukken is het best wel vermoeiend, maar op een gezonde manier denken we.

Tot zover vandaag, morgen weer op de fiets op pad de stad verder verkennen.

G&T

Dag 24 (dinsdag 27 oktober)

Posted by Sascha on October 28, 2009 at 3:06 AM

comments (0)

Vanmorgen op tijd weer op voor de laatste etappe naar Wuzhou.

Eerst ontbeten op de kamer en uitgechecked.

We moesten 3x de kamer huur betalen, weet je nog dat door een miscummincatie we 2 kamers voor 1 nacht geboekt hadden?

Nou dat stond dus nog steeds zo in het systeem, 1 nacht 2 kamers en 1 nacht 1 kamer gehuurd.

Er moest weer gebeld worden, Trijnie met het woordenboekje erbij, uiteindelijk is het toch weer goed gekomen.

Daarna op stap voor de kilometers naar Taiping.

De weg was glooiend, met af en toe een kuitenbijter, best wel pittig.

We fietsten een groot deel van de rit langs een rivier, met een lage waterstand, af en toe links, dan weer rechts en meestal op een hoogte.

Het laatste deel van de etappe en de etappe van morgen zouden zeer zwaar worden, dus besloten we om vanaf Taiping een busje te regelen voor de laatste 130 km naar Wuzhou (dus de etappe van morgen slaan we ook over, lui he).

In taiping was een busje zo geregeld.

Het was een klein buisje dus de sturen moesten omlaag en 1/4 slag gedraait, de zadels moesten eraf, en zo konden ze achterin met een klein plakje over voor Trijnie om te zitten. Niet echt comfortabel maar je moet wat.

Ik zat naast de chauffeur dus ik zat als een vorst, met mijn knieen in de nek en een doorgezakte stoel.

Ondereweg nog een 1/2 uurtje in de file gestaan.

Men was met het wegdek in een tunnel bezig zodat er maar 1 rijstrook beschikbaar was.

Een beetje voordringen, van ritsen hebben ze hier nog niet gehoord, en uiteindelijk de plek des oponthouds gepasseerd en kon het weer toerend verder met zo'n 90 kilometer op de teller.

Wuzhou is een megastad, zo'n 3 miljoen inwoners.

We werden buiten de stad afgezet en nadat we de fietsen gemonteerd hadden weer op pad. Natuurlijk regelmatig de weg vragen maar het ging vrij vlot.

Tussendoor nog gegeten, een of ander vaag koud vleesgerecht en een warm gerecht met cashewnoten en natuurlijk witte rijst.

Het potje thee ontbrak ook nu niet.

Veel lol gehad met de bezoekers van de eettent.

Ze wilden onze fietsen kopen.

Vol ongeloof keken ze naar het bedrag wat ik opschreef voor Trijnie's fiets, 15000 yuan, 1500 euro. Daar koop je hier een brommer voor.

Ze schudden hun hoofd maar eens, en gelijk hebben ze.

Uiteindelijk in het Wuzhou hotel terecht gekomen, op de 13de etage, met uitzicht op de Xi Jang Lu river met grote boten.

We hebben internet op de kamer dus dat is wel makkelijk voor het zoeken naar de highlights van de stad.

We hebben wel wat op ons lijstje staan maar we hebben tot zondag dus op de fiets willen we veel zaken hier gaan verkennen en bezoeken.

Tot zover het bericht van vandaag, weinig spannenads maar het kan niet altijd feest zijn.

De komende dagen wille we een stuk schrijven over onze bevindingen van Zuid China, wat ons op-, mee- en tegengevallen is. Maar dat allemaal later.

Nu eerst even bijkomen en ontbijt scoren voor morgen.

In het hotel alleen Dim Sum (chinees ontbijt met kleine hapjes) maar daar is Trijnie niet zo'n liefhebster van.

Alle goeds toegewenst,

G&T

Dag 23 (maandag 26 oktober)

Posted by Sascha on October 26, 2009 at 1:32 PM

comments (1)

DEEL 1

Vanmorgen zag ik dat de twee toegangspasjes voor hotelkamers op het tafeltje lagen twee kamernummers hadden.

Kamer nr. 2824 (onze kamer) en 2825.

Gisteren toen de de pasjes kregen hebben we hier beide geen aandacht aan geschonken, we krijgen wel vaker twee pasjes voor een kamer.

Maar het feit dat er twee verschillende kamernummers op stonden bracht ons aan het

twijfelen.

Hebben we nu 1 kamer voor twee nachten geboekt of 2 kamers voor 1 nacht? Tja communicatie is dus niet altijd makkelijk als er geen engels gesproken wordt en de fout is dan wel te verklaren.

Trijnie bij de balie met handen en voeten de fout proberen duidelijk te maken, het pasje van kamer 2825 hebben ze gehouden, en de kamer was na ons bezoek aan het museum opgeriuimd.

Dus het zal wel goed zijn.

Allereerst een 220 treden beklommen naar een monument in de stad.

Via een pad langs de heuvel naar beneden gelopen.

Af en toe wat mooie bloemen gefotografeerd zodat Trijnie er weer kaarten van kan schilderen.

Van daaruit naar een museum aangaande de geschiedenis van de stad, welke zo'n 1500 jaar gelden ommuurd was en waar tijdens een belegering gevallen is.

Opgravingen, oude strijdvoorwerpen, schedels, kaarten, documenten lagen er in vitrines.

De museumzaal werd speciaal voor ons geopend (twee stalen hekwerken en een rolgordijn) en toen we vertrokken gelijk weer gesloten.

Over het terrein gelopen waar een kleine tempel, Guranya temple te bezoeken was, stelde niet veel voor.

Leuker was een groepje oudere vrouwen welke op muziek Thai Tsjie beoefenden.

Trijnie ging mee doen (vrouwen lol) en ik  heb haar onbespied gefotografeerd en gefilmd. Mooi gezicht.

Trijnie heeft nog zaak van een " lampionnenboom " de naam niet kunnen achterhalen meegenomen die in al zijn pracht op het terrein stond.

tot zover vandaag.

G&T

Deel 2

Maandagmiddag hebben we een rondrit per fiets gemaakt door de stad.

Mengshan is geen grote stad, het was dan ook maar even of we zaten buiten de stad en konden de benen trainen voor beklimmingen.

Van hoogte een mooi uitzicht over de stad en de omliggende velden met rijst en groente.

Onderweg veel houtzagerijen gezien en de eerste echte kerk.

Er stond een groot kruis op een kerkachtig gebouw, ook de toegangshekken waren voorzien van een kruis. De kleur was oranje, geel. rood.

Helaas was de poort dicht anders waren we even binnen gaan kijken.

Er wordt veel gebouwd in de stad, aan de buitenzijde veel flats in aanbouw, tussendoor een enkel huis dat in de bamboe steigers stond.

Voor de rest van de namiddag nog wat gewinkeld, ontbijt voor morgenochtend ingeslagen en geluierd.

Morgen op de fiets naar Taiping en daar een busje zien te scoren voor het laatste bergachtige stuk naar Wuzhou.

Maar zien of het lukt.

Groeten,

G&T

Dag 22 (zondag 25 oktober)

Posted by Sascha on October 26, 2009 at 1:27 PM

comments (0)

Vandaag op stap naar Mengshau.

Vanmorgen eerst ontbeten op de kamer met frans toast uit de winkel (met verdwaalde krenten en niet geheel in plakken gesneden), honing, worstje en koffie.

De bodem voor de tocht van vandaag, maar 46 km, was gelegd.

Mooie route met 1/2 wege een pittige klim met als beloning een lange afdaling.

Het was goed te doen, al was het wel erg warm.

Af en toe een cakeje en natuurlijk genoeg drinken (zo'n liter per persoon). Langzaam veranderde de omgeving van de inmiddels vertrouwde pieken/rotsen van het Kartsgebergte

in een boomrijke omgeving met heuvels.

Opvallend meer vogels en vlinders, zelfs een roofvogel (biddende torenvalk) de eerste van de vakantie.

Onderweg honden, klein en groot in manden opgepropt zien zitten als kippen.

Werden verkocht, of als huisdier of als vlees, denken we.

Want in de stad hangt boven een restaurant een bord met de dieren erop waarvan ze

het vlees verkopen, en daar staat ook een hond op.

Zal dat lekker zijn hondenvlees.

Zullen we misschien onderweg ook wel eens gehad hebben.

Misschien maar eens proberen.

We overnachten 2 nachten in het Young An Zhoun hotel in de eerder genoemde plaats.

Toen we ons geinstalleerd hadden en wat boodschappen hadden gedaan werden we uitgenodigd voor een bruiloft.

De bruid, in een rode japon, en de bruidegom kwamen we in het hotel tegen.

Toen we vroegen hoelaat zij ze om 7 uur.

Vanuit ons kamerraam konden we de plek waar het feest gegeven zou worden zien, er waren daar wel mensen bezig maar om 7 uur werd de zaal leeggemaakt en was het bruidspaar niet meer te vinden.

En Trijnie had zich nog wel zo verheugd op tafels vol met gebakjes, en hopelijk ook

roomsoesjes.

We zullen elkaar wel niet goed gebrepen hebben, gemiste kans.

G&T

Dag 21 (zaterdag 24 oktober)

Posted by Sascha on October 26, 2009 at 1:21 PM

comments (0)

Vandaag na ruim 7 dagen afscheid genomen van het Happy Hotel, Julie en Wei

We hebben een drukke maar ontspannen week gehad, veel dingen gezien en gedaan.

Tof Weekje dus.

Op de fiets richting de Moonhill, want dat is de weg die we vandaag voor het grootste deel volgen moeten naar Lipu.

Na een kilomater of 20 kwamen we langs de Silver Cave.

Wel bezoeken, niet bezoeken, na enig gedup besloten we de cave te bezoeken, we hoefden totaal maar 44 km vandaag dus we hadden tijd zat.

Het was er erg druk. De fietsen in de " fietsenstalling" gezet, vlak bij de bewaking.

Hij beduidde nog wel dat we de fietsen op slot moesten zetten, wat we al gedaan hadden. Ook de kilo's en de stuurtassen met de belangrijke zaken als paspoorten, portemonees enz. hadden we eraf gehaald.

De rest van de bagage natuurlijk laten zitten.

Toen we de eerste stappen in de cave namen dachten we: lijkt sprekend op de

Dragon cave, met gekleurde lichten verlichte rotspartijen.

We keken elkaar aan zo van: hetzelfde maar dan op een andere plek. Maar we werden stil van 2 taferelen in de cave.

De eerste was een bijna zilverkleurige druippartij, waard de cave zijn naam wel aan te danken zal hebben.

Het tweede was echt fantasties!.

Een hoge rotspartij van druipsteen, mooi uitgelicht een een zodanige weerspiegeling in een rimpelloos meertje dat er voor was dat het net leek of de het onmetelijk diep was.

Ik kreeg er kippenvel van.

Adembenemend mooi, we hebben er wel 10 min. naar staan kijken en genieten.

Natuurlijk ook foto's genomen en gefilmd maar het resultaat daarvan valt altijd tegen t.o.v. de realiteit van het moment.

De ochtend was bewolkt begonnen, later scheen de zon weer volop.

Na het nuttigen van een maaltijd de weg al peddelend vervolgt, af en toe stijgen en dalen, best wel een leuke route.

Een nacht geboekt in het Lipu Libo Hotel. Lipu is een vrij grote stad, we vonden het er toen we het verkenden stinken, hadden dat in nog geen andere stad gehad.

Vanavond hebben we zelf gekookt.

Kant en klaar bakken van gedroogde mie en wat zakjes kruiden ed. (Xenosvoer?), heet water erbij en je hebt een smakelijk hapje.

G&T of zoals J+H bedachten GuChina en TuChina

Dag 20 (vrijdag 23 oktober)

Posted by Sascha on October 23, 2009 at 12:36 PM

comments (0)

Vandaag een luie dag gehad voor ons doen.

We werden wel om 06:00 uur gewekt door een luid geknal van vuurwerk knappertjes. Wat bleek, er werd iemand begraven en de stoet werd voorafgegaan door het geknal. Dat dit gebeurt bij huwelijken en begrafenissen was ons bekent maar Julie vertelde dat dit ook gebeurt als er een kind geboren wordt.

In de stad lopen vrouwen rond met allemaal handel voor de toeristen op fietsen met zijspan. Kleedjes, kleding, fotoboeken, ansichtkaarten, spelletjes, tassen, enz. enz. Er wordt het meest door chinezen toeristen gekocht en af en toe door een buitenlander.

Achter het hotel is een park met de logische naam Yangshou Park.

Vandaag dit park verkent. Leuk om al die mensen te zien die zich op allerlei manieren vermaken.

De kinderen zitten in draaimolens, bootjes, doen spelletjes en hebben de hoogste lol.

De ouderen zijn druk doende met twee soorten kaartspelen (we hebben een poos staan kijken en snappen er geen jota van, ze vroegenw el of we mee wilden doen maar spelregel uitleg in het chinees schiet niet echt op), een spel met dominostenen (ook al zo vreemd), stijldansen, een soort linedansen, Tai ju (een sport van lichaambeheersing) en Kung Fu (een vechtsport). Bij de laatste twee kregen niet chinezen les. Geen gezicht hoe houterig zij de vloeiende bewegingen van de leraar nadeden.

Gevraagd of oude mensen op de foto worden, de doorleefde koppen zijn prachtig. Meestal krijgen we nul op het rekest, maar soms gaat zo'n oude man of vrouw er echt voor zitten.

Samen een berg beklommen via een lange trap met ongelijke treden. Steil omhoog, Trijnie heeft ondanks haar hoogtevrees bijna de top bereikt. Ze wilde niet verder. Op de top een tempeltje wat een aanfluiting was, maar het uitzicht over de stad was mooi. Je kon goed zien hoe de stad tussen de bergen ligt.

Trijnie heeft haar naam nog laten schilderen m.b.v. een speciale techniek. De schilder, een oudere man, had en lol en zong het uit. Echt een belevenis om die man zo gepassioneerd bezig te zien. Het resultaat staat wel ergen op de foto. Ik heb hem al schilderend ook gefilmd, aparte ontmoeting.

Halverwege op de afdaling in een prieeltje gepraat met 2 australiers en een amerikaan. Waren ook zeer onder de indruk van China. Waren in Beijing en bij de muur geweest. Echte aanraders vonden zij, nou misschien een andere keer. Vonden het stoer dat wij op de fiets door het zuiden trokken.

Het was trouwens warm vandaag, de zon scheen, de lucht was blauw en de temperatuur zo rond de 30 graden.

Door de achterafstraatjes gestruint, daar is het leven en zijn de winkeltjes veel minder gelikt dan in het centrum van de stad. Vooral het wereldvermaarde Weststreet is een en al winkeltjes toegespitst op de toerist. Je kent het wel winkeltjes op een rij die bijna allemaal hetzelfde verkopen.

Ook zijn hier schoenenpoetser en- sters actief. Gaan de terassjes bij langs en terwijl je eet poetsen zij je schoenen. Ze kijken ook steeds bij ons onder het tafeltje, geen eer te behalen aan de sandalen van ons. Ze glimlachen en lopen dan verder op zoek naar buit.

Als we terugkomen in het hotel en Wei Wei, het 2 jarige dochtertje van Julie is er dan komt ze altijd doppinda's brengen. We hadden vandaag een grote pinda voor haar gekocht van plastick, als je die openmaakt gaan er vogeltjes fluiten. Ze vond het prachtig en speelde er de hele tijd mee.

Vanmiddag de fietsen een 2de poetsbeurt gegeven. Wat waren ze weer stoffig. Ook de kettingen geolied zodat we morgen weer met fietsen die trappen als een zonnetje op stap kunnen. We vertrekken dan na een mooie week in het Happy Hotel vanuit Yangsou naar Lipu, een tochtje van 44 km. We hoeven gezien de korte route niet extra vroeg weg. Benieuwd waar we dan weer terecht komen.

G&T

Dag 19 (donderdag 22 oktober)

Posted by Sascha on October 22, 2009 at 9:02 AM

comments (1)

Vandaag niets geboekt.

We wilden op de fiets richting moonhill, Dragoncave en het Ancient Totem Path wat we dan ook gedaan hebben.

Lekker op het fietsje over wegnummer 181 krummelde we eerst richtig Moonhill.

Deze berg kun je beklimmen maar we hebben foto's ba de voet van de berg genomen.

In de top zit een opening in de vorm van een 1/2 maan, een mooi gezicht.

Toen naar de Dragoncave.

Met een bootje werden we de grot ingebracht alwaar en pad met tarppen ons de grot in leidde.

De natuurlijke rotsformatie's waren mooi uitgelicht met gekleurde lampen, een indrukwekkend gezicht.

De gids vertelde allerlei bijzonderheden over de formatie's maar sprak alleen chinees, zodat we alleen konden kijken en fantaseren.

In de grot was een winkel waar je allerlei van steen gemaakte voorwerpen konden kopen, natuurlijk de fotograven waar je op de foto kon voor diverse rotsformaties en verder ging het de grot door.

Een aparte ervaring en heel anders dan de watercave waar we eerder geweest waren.

In een eetstalletje de inwendige mens versterkt met allerlei kleine hapjes, gebakken banaan, groentekoeken en meelballetjes met saus en kruiden. Weer genoeg kracht voor de volgende bezienswaardigheid.

Het Ancient Totem Path was een tenstoonstelling en optreden over en van het Zeng Pi Yan volk.

Dit volk leefde zo'n 12000 jaar gelden in de grotten in China. Er waren opgravingen gedaan waarbij aardewerk, botten, pijlen, gereedschappen ed. gevonden waren.

Je kunt het vergelijken met de hunnebedbouwers in Drenthe.

In de groten woonden ze en begroeven in hun woonruimte de doden.

Indrukwekkend om te zien.

We werden rondgeleid door een gids welke 'poor' engels sprak.

Ze was 10 minuten aan het woord in het chinees en maakte ons in 3 zinnen duidelijk wat er te zien was.

Maar toch een goed beeld gekregen van dit oude volk.

De mensen die hier langs het pad allerlei dingen lieten zien hadden een duidelijk ander uiterlijk als de chinezen. Hun huidskleur was donkerder, hun gelaatstrekken duidelijk anders.

Ze waren ook zeer lichamelijk, raakten ons aan omdat we groot en blank waren, verbaasden zich over ons postuur, haar en de dikte van onze armen.

Een aparte ervaring.

Een kopje van een moeflon gekocht aan een touwtjes, werd ritueel ingezegend, er werden houten sigaretten gerookt, en ik moest meedoen aan een wedstrijdje.

Ik moest tegen een chineze jongen zo lang mogelijk op een bamboebuis blazen.

Wie dit het langste volhield had gewonnen.

Over wat er te winnen was had ik geen idee, we zouden wel zien. Ik won glansrijk van mijn tegenstander, tot grote hilariteit van de chinezen in de groep.

Maar wat had ik gewonnen.

Drie overnachtingen met een Alie, naam voor vrouw bij dit volk, wat me wel wat leek.

Dus toen ze vroegen of ik dat wilde stemde ik in.

Er werd naar Trijnie gekeken door de hele groep, ze speelde dat ze in tranen uitbarste en ze mijn ' vrouw' wilde aanvallen.

Ze moest naar voren komen en er werd haar gevraagd of ik blijven mocht.

Als ze mij een kus zou geven dan moest ik weer met Trijnie mee. En ja hoor, ik kreeg een kus, wat opnieuw tot gelach en geroep leidde in de groep, en mijn korstondige avontuurtje was voorbij voordat hij

begonnen was. Een gemiste kans?

Door naar het optreden met traditineel gezang en getrommel, headbangen, over vuur en glas lopen en vuurspuwen. Beetje flauwtjes, vooral de laatste drie dingen. Wat dat te maken had met het oude volk weten we niet, maar ja show is show.

Teruggefietst langs de Yulongrivier en de 500ste kilometer in China gefietst.

Net gegeten bij de beroemde Donalds, en Amber en Cody helaas voor jullie geen kindermenu genomen, de presentjes waren zo kinderachtig dat jullie daar veel te groot voor zijn. Pech dus.

Weer een dag voorbij van de vakantie.

Zaterdag weer verder met de fietstocht.

En wat we morgen gaan doen, lezen jullie in ons volgende verslag.

Groeten uit een warm Yangshuo en tot de volgende keer.

G&T

Dag 18 (woensdag 21 oktober)

Posted by Sascha on October 22, 2009 at 8:57 AM

comments (0)

Vanmorgen vroeg op, om 07:30 uur werden we opgehaald door een bus voor een trip naar Longji. Dus 06:30 uur de wekker, ontbijten en pleiten.

Der busreis naar Longhi duurde zo'n 3,5 uur, meer landinwaarts.

Onderweg een stop bij een benzinestation, sanitaire stop en banaantjes gekocht.

Trijnie voor de kleine boodschap naar het toilet.

Een goot in de grond, zonder muurtjes waar je met aan beide kanten een voet je door de knieen moest zakken. Wat zal dat een raar gezicht geweest zijn die vrouwen zo op een rijtje. Tis maar wat je gewoon bent.

Het was behoorlijk klimmen in de bus, we zaten weer krap maar er was ruimte genoeg zodat we beide 2 stoelen konden gebruiken, maakte het wel dragelijker.

Aan beide zijde zagen we de eerste rijstvelden trapsgewijs op de heuvel. Maar het zou nog mooier worden.

Aangekomen bij Huangluo Yao Village , een dorp van een oorspronkelijke bewonersgroep waarvan de vrouwen tot wel 2 meter lang haar hebben.

Daar stonden we dan met onze staartjes, het was indrukwekkend.

Een orgineel huis bezocht waar de mensen in woonden, de dieren benden, de eerste verdieping wonen en de 2de verdieping slapen.

En dat alles gebouwd van hout.

De toegang naar het dorp ging via een wiebelige touwbrug over een rivier, waar de waterstand laag was door de eerder gemelde droogte hier. Het zwieberde behoorlijk en was niet echt prettig, maar verstand op nul en gaan met die banaan.

Voor de show aan kon je op de foto met langharige dames, leek me wel wat, dus ik als boom van een kerel tussen twee mooie dames, was de batterij van het fototoestel toevallig leeg. Ja ja, wel erg toevallig.

Een show bijgewoont van de longhairwomen, waarbij ze hun lange haren al dansend toonde.

Op een vernuftige wijze dedenj ze hun haar boven op het hoofd.

Als ze een hoofdoek droegen waren ze nog ongetrouwd, hadden ze geen hoofdoek op dan waren ze getrouwd en hadden geen kind, hadden ze het haar in een knoet aan de voorzijde van hun hoofd dan hadden ze een kind (en zullen ook wel getrouwd geweest zijn).

Tijdens de show werd er een vaag gerechtje geserveerd, moest je met 1 stokje eten, at je met 2 stokjes dan moest je blijven slapen.

Ook werd er met kleffe rijst rondgegaan, smaakte lekker.

Tot slot kreeg je bij de uitgang een drankje in een glaasje ter grote van een vingerhoed, was een soort jenever.

De terugweg over de hangbrug was erger dan de heenweg.

Een paar chinezen wilden indruk maken en begonnen, ondanks de waarschuwingsborden, te wiebelen. Maar ja we zijn allemaal jong geweest.

Na een stuk klimmen met de bus bij een overstapplaats aangekomen.

Daar moesten we overstappen in een kleiner busje. Deze bracht ons nog verder omhoog over een smalle bochtige weg.

Hoger en hoger gingen we, aan kant een afgrond, en maar wenden en keren.

Uiteindelijk aangekomen bij ' the Longji Terras'.

Maar we waren blijbaar nog niet hoog genoeg al was de blik op de rijstterassen al geweldig. Verder te voet klimmen, eerst via een pad met de gebruikelijke toeristische kraampjes en toen traplopen.

Eerst een rustpauze en eten in een restaurantje.

Lekker bamboerijst met kip en kikker gegeten.

De kikker was in stukjes gehakt en de huid zat er nog om heen.

Maar hij smaakte goed. Daarna verder klimmen, niet 1, niet 10 maar honderden tredes omhoog om het uiteindelijke punt op 1916 meter hoogte te bereiken.

Het was een beetje vochtig, laaghangende bewolking, maar het uitzicht was adembenemend.

Waar je ook keek terrasvelden, het was er fris maar ongeloveijk mooi. De moeite van het

klimmen waard.

In deze periode was de meeste rijst geoogst, maar als je hier aan het begin van de zaaitijd komt en alle terassen zijn gevuld met water of vlak voor de oogsttijd en de rijsthalmen zijn goudgeel, de foto's hiervan staan vast op internet en geven dan weer een heel andere aanblik. Zoek ze maar eens op, een aanrader.

Er waren ook hotels hierboven, 't is een stukje lopen met je bagage maar als je dan 's morgens het raam opendoet en je hebt dit uitzicht, wauw. Er werd dan ook driftig gebruik van gemaakt door de toeristen.

Ja kon je ook in een draagbaar laten brengen, kleine pezige mannetjes sjouwden je dan omhoog.

We zijn er een paar van tegengekomen toen we afdaalden, en waarom de mensen die er inzitten altijd dik, log en zwaar zijn weet ik niet maar het was te genant voor woorden.

Ik zie mezelf al zitten, ik zou me geen houding weten te geven en van schaamte de afgrond in springen.

Maar voor hetzelfde geld hebben die mensen een gebrek of ziekte dat ze niet zelf kunnen klimmen, maar ja, het bleef een wreed gezicht.

In de bus nog genoten van Trijnie.

Zoals ze mee keek met de chauffeur, hoofdschuddend als hij inhaalde wat eigenlijk niet kon, als hij in de remmen moest omdat zijn inhaalmanouvre mislukte, als hij vlak langs auto's scheurde, kortom het verkeer valt en staat hier met de toeter.

Er wordt gesneden, ingeschat dat degene die je inhaalt wel aan de kant gaat of afremd. Toch tot nu toe maar 2 ongelukken gezien.

Een was op een stille weg waar 1 weghelft afgezet was, er stonden twee vrachtwagen met de neuzen tegen elkaar (hoe krijg je het voorelkaar) en vandaag onderweg twee motoren die op elkaar geklapt waren.

Voor de rest geen auto's met blikschade of andere beschadigingen.

De terugreis ging door Guilin, een onverwacht grote stad, waar het verkeer zeer chaotisch was maar ook hier geen problemen gezien.

Kortom het was een lange trip heen en weer maar zeer zeker de moeite waard.

Dus als je eens in de buurt bent dan moet je dit zeker bezoeken.

G&T

Dag 17 (dinsdag 20 oktober)

Posted by Sascha on October 20, 2009 at 4:36 PM

comments (0)

Vandaag weer de fiets gepakt om nu de andere kant van de omgeving van Yangsuo te verkennen. Langs de Li-rivier en het theater van de show en dan de eerste links, was volgens Julie een mooie rustige weg.

En ze had gelijk.

Over betonpaadjes door kleine dorpjes waar allerlei dagelijkse zaken te zien waren.

Zo hangt men hier de kleren na het wassen aan hangertjes te drogen aan bamboestokken, worden schoenen te luchten.drogen gehangen aan de zijscheuten van bamboestokken, lopen de kippen overal rond, staan de karbauwen (vaak met jong) in de " tuin" bij de mensen, zitten, vooral de mannen, te kaarten met langwerpige kaarten (vaak om geld), wordt er ook chinees geschaakt en majong gespeeld, kortom het lijkt erop dat men hier niets te doen heeft.

Maar de werkelijkhheid zien we ook anders. Vooral vrouwen moeten hier hard werken. Of het nu cement slepen is, specie maken, op het land werken, met jukken met groente lopen, ze zwoegen hier wat af.

Mannen zijn vaak chauffeur, heb trouwens ook vrouwelijke buschauffeuze gezien, lijken doelloos rond te lopen, zitten op hun brommertje of in hun tuktuk. Een echt beeld van de rolverdeling is er bij ons nog niet.

Maar verder met vandaag. Onderweg een gezin bezig gezien met het beschilderen van waaiers.

Precies Ambers kleuren, maar ze hadden alleen grote waaiers en geen kleintjes in die kleur. Dus maar afwachten of we nog wat scoren.

In een ander dorp was men bezig om haantjes op stof te borduren met kralen.

Gezellig met ze zitten kletsen en uit beleefheid een haantje gekocht. Ze hadden de hoogste lol toen ik begon te kukelen.

De omgeveing was mooier dan van de eerste fietstocht.

Een van de redenen daarvan was dat er nu door grotere stukken vlak land fietsten waardoor de bergen nog mooier te zien waren. Op het vlakke land werd rijst, groente in keurige moestuintjes, en vruchten verbouwd.

Het pad werd echter steeds slechter naarmate we het binnenland in kwamen, met een gemiddelde snelheid van 10 km/h ontweken we de grootste stenen en kuilen.

Na veel klimmen en dalen op de asfaltweg naar Yangshou gekomen.

Op de kruizing zitten eten.

De maaltijd moest nog bereid worden. Dus de geslachte kip uitkiezen, een 1/2 genomen, de groente bij elkaar gescharreld en er werd gewokt.

De hele 1/2 kip verscheen in een kom, dus ook de klauw, met een soort paprika, pepertjes, wortel en tomaat. Kom rijst erbij en smikkelen maar.

Er werd ook nog een gerecht met gebakken ei bij gemaakt.

Trijnie had nog sjans met een oude chinees, ze is samen met hem op de foto gekomen.

Er zwommen ook vissen van ongeveer een 60 cm in een bak. Een chinees kwam er een ophalen. De vis werd ontschubt met een staalborsteltje, schoongemaakt en met de kop erbij in een plastick puitje gedaan.

Terwijl we zaten te eten kwam er een oud baasje met een kar rijststengels getrokken door een karbauw de hoek om. Rechetwiel in een kuil waardoor de gehele lading van de kar schoof. Er werd gemopperd. Karbauw voor de kar weg in in geoogst rijstveld aan boompje gebonden en de lading opnieuw vastsjorren. Ik mocht hem daarbij niet helpen.

Op de hele route 1 buitenlander op de fiets tegengekomen.

Toen we terugkwamen in het hotel werden er net planten gebracht.

De potten werden her en der in het hotel geplaatst.

De planten waren voor 1 jaar geleased.

Vanmiddag in de beroemde Weststreet gewinkeld en gescored.

We betalen ongeveer 1/3de van de vraagprijs, voor onszelf een leuke bal gekocht en voor het thuisfront ..................

Na het eten van een pizza, waren we echt aan toe, het thuisfront weer op de hoogte brengen. Al met al een lekkere dag, de zoveelste eigenlijk al.

Het bevalt ons hier uitstekend in China.

diverse weetjes

De balonvaarten in Guilin, in de kranten staat Yangshou, zijn nog steeds niet te boeken.

Julie had het er over dat het waarschijnlijk helemaal verboden gaat worden.

Een aderlating voor de toeristenindustrie maar als de risico's te groot zijn en de controle er niet is dan is het niet meer dan terecht.

Dus geen ballonvaart voor ons, dit tot opluchting van het thuisfront.

Er zijn hier tientalle bijzonder grotten en rotsen te bezoeken.

Voor de meerderheid is een hoop fantasie nodig om de naam te herleiden uit de rots.

Alleen de moonhill en watercave zijn prachtig, zegt de Julie, misschien dat we de moonhill nog gaan opzoeken.

Verder klaagt ze erover dat alles wat maar een beetje op iets lijkt een naam krijgt en entreegeld vraagt van toeristen.

Als we onderweg dan ook een grot in het 'wild' zien, want die zijn er natuurlijk ook, dan zeggen we uit de gein: direct een bordje plaatsen en de grot een naam geven, kunnen we geld verdienen.

Het was vandaag frisjes. Fietsen met korte mouwen wou nog net. Zo'n 19 graden met wat wind.

Het is erg droog waar we nu zijn.

De rivieren hebben een laag peil bereikt, men heeft moeite de rijstvelden en moestuinen nat te houden.

In de loop van de week wordt er regen verwacht, een zegen voor de streek maar of wij er nu zo blij mee zijn?

We blijven tot zaterdag in Happyhotel, dan gaan we op de fiets in etappes naar Wuzhou. Kijken of we het helemaal volbrengen, vooral de laatste 100 km is volgens het routeboekje zwaar. Veel steile klimmen en beide zijn we geen klimmers.

Maar er rijden nog altijd busjes ed. want het is en blijft natuurlijk vakantie.

In Yangshou bedelende mensen, vaak met een gebrek, aangetrokken door de toeristen.

Tot nu toe nog niet op andere plaatsen gezien.

Het is hard ze schuivelend op de grond tussen de rijke chinezen en buitenlanders te zien voortbewegen.

Als je bij een kraampje of winkeltje iets aanwijst komt men gelijk naar je toe. Rekenmachine in de hand en de prijs wordt ingetikt.

Natuurlijk veel te hoog. Dus 'pujou' zeggen, hetgeen nee betekend, en weglopen.

Komen ze achter je aan, lagere prijs op de rekenmachine, als je nee knikt, zelf prijs intikken, men kijkt je machteloos aan, tikken een iets hogere prijs aan, en dan akkoord of niet.

En dan nog betalen we teveel denken we, maar als het ons waard is dan is het oke.

Ze leuren hier met fotoboeken en ansichtkaarten. Cheap cheap hoor je steeds, sommige blijven tot vervelend toe aandringen, pujou helpt niet, een geirriteerde of boze blik wel.

Overal in het land hangen nog vlaggetjes van het 60 jarig bestaan (01-10) van de republiek China. Ook spandoeken en monumenten zijn versiert.

We zijn nu bijna 2 1/2 week onderweg, het lijkt al veel langer door de indrukken die we opgedaan hebben.

Het internetcafe waar we nu zitten is groot.

Zo'n 70 pc's met vooral gamende jongens, en af een toe een meisje, die zicht inloggen bij de balie met een internetkaart ala bankpas. Het internetten kost hier 3 yuan, dat is omgerekend 30 cent, per uur.

Met geld is het hier wel makkelijk.

De bank of China heeft door het hele land in elke plaats van betekenis een filiaal. Zijn zeven dagen in de week open. Daar wisselen we de dollars. Daarnaast ook pinautomaten bij deze banken waar het geld zo uit komt rollen, of zal het ook afgeschreven worden?

Het omreken is hier ook makkelijk.

Ja deelt het door tien en je hebt ongeveer het eurobedrag.

Dus 100 yuan is omgerekend 10 euro. Naast biljetten van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 Yuan heb je ook nog biljetten van 0.1, 0.2 en 0.5 Yuan, ook deze hebben op het biljet een 1, 2 of 5 staan maar zijn een stuk kleiner.

We kunnen de site gumtum.webs.com niet bekijken, het gasten boek lezen we via de uploadsite van de foto's. Zal wel tegengehouden worden door de regering hier.

Waarom is ons niet duidelijk.

Een aantal keren meegemaakt dat mensen, nong en oud, zeggen dat ze niet lezen kunnen. We houden dan ons routeboekje voor om de weg te vragen waar de plaatsnamen ook in het chinees in staan. Of ze werkelijk niet lezen kunnen of bang zijn voor contact met ons is niet helemaal duidelijk.

G&T

Dag 16 (maandag 19 oktober )

Posted by Sascha on October 19, 2009 at 2:01 PM

comments (0)

Vandaag met de reguliere bus naar Xing Ping geweest, een stadje zo'n 40 km vanaf Yangshuo.

Een deel van de weg hadden we gefietst toen we naar Yangshou toe gingen. Vreemd om daar nu met de bus te rijden.

Onderweg aan de linkerkant van de weg graven gezien, stenen muurtjes met zat ertussen waar de overledene in begraven ligt. Soms een steen, meestal niet.

Tevens was men druk bezig met de graanoogst. Dit ging met de hand en een schudmachine om de rijst uit de aren te schudden of met een minicombine (als het die naam al hebben mag).

Het was druk in de bus. We reden bij vertrek de eerste kilometers met een slakkengangetje en er stapten steeds meer mensen in.

Trijnie zat op de achterbank, in het hoekje klem tussen chinezen en het raam.

Ik zat daarvoor met m'n benen in het middenpad. Ik kon mijn stijve botten niet tussen de zittingen en de voorstaande stoel krijgen.

Al zijn mijn beenlengte hier ook debet aan zijn geweest. Een 45 min. scheuren, onverantwoord inhalen en natuurlijk veel toeteren later kwamen we bij het busstation in Xing Ping.

Daar overgestapt op een soort Tuktuk, welke ons naar de Lirivier bracht.

Trijnie wilde voor vertrek nog even anar de wc, de mensen begrepen haar niet maar het internationale gebaar: hand tussen de bennen en wiebelen, werd wel begrepen.

Dus ze kon gerust aan boord gaan.

Daar met z'n 2-tjes een boottocht gemaakt van een 2 uur.

Op een zelfde soort bamboevlot maar met twee relaxte rotan banen en linnen dakje boven ons hoofd de rivier op.

Mooi zo tussen de bergen, maar het was wel druk op het water.

De boot werd aangedreven door een motor met langere as waaraan de schroef zat. Eerst tegen de stroom op, ging niet hard maar wel mooi.

Er werden diverse keren foto's van ons gemaakt.

Op de grindbanken in de rivier etenstentjes, gekoeld bier en souveniers gemaakt van het gesteente van de bergen.

Ook hier mannen met twee aalscholvers op een stok, waarmee je natuurlijk op de foto kon. Dit maar niet gedaan, vinden we iets te ver gaan.

Einde stroomopwaarts een grindbank bezocht en daar kon je verkleed worden als chineze prinses,het leek Volendam wel.

Trijnie in een rode jurk met bijpassend hesje en zilveren ketting en hoofddeksel op.

Ze werd in allerlei poses gedirigeerd, handen zus, hoofd zo, kleding werd geschikt en maar foto's knippen.

Ook ik heb foto's van haar gemaakt.

Uiteindelijk met z'n 2-jen op de foto, elkaar verliefd aankijkend (zijn we trouwens ook nog) en het zwaarste was het optillen van mijn prinsesje.

Jurk goed doen, hoofd niet zus maar zo, hand daar en daar en ik maar zweten. Maar de foto's zijn mooi geworden. We hebbend e foto's van ons 2-jen genomen, 3 stuks, 5 euro (geen Volendamseprijs toch) en we zijn weer terug getjoekt.

Er vaarden zelfs " cruisescheepjes" op de rivier.

Er werd naar ons gezwaaid, het V-teken gemaakt (staat hier voor vriendschap) en stroomafwaarts vrij snel weer op de plek van bestemming.

Aan de kade wat keine lekkernijtjes gegeten, een soort flensje met vis, gebakken rivierkreeftjes aan een stokje, allemaal heel smakelijk.

Met de Tuktuk weer naar het busstation en de lokale markt bezocht.

Deze wordt alleen gehouden als er een 9 in de dagdatum zit, dus op de 9de, 19de en 29ste. Het was een leuke markt, met naast de vlees, vis en groenteafdeling ook kleding, schoeisel, drogisterijartikelen, kruiden, kappers en natuurlijk eterij.

Ze hebben hier weinig leuke kleding, allemaal wat oubollig, en helicopters (Renee) hebben we helemaal niet gezien.

Zal wel in Hongkong worden. En anders .........

Na de markt weer met de bus, deze was iets luxer, naar het hotel.

Na het eten uitgebuikt op de kamer en toen het wereldwijde web op om dit verhaal te typen en foto's de uploaden.

Hopelijk gaat het nu wel goed, het lijkt er wel op.

Vanuit een bewolkt maar warm Yangshou groeten we al onze dierbaren en bekenden.

G&T

Dag 15 (zondag 18 oktober)

Posted by Sascha on October 18, 2009 at 12:14 PM

comments (0)

vanmorgen opperde Trijnie het idee om een stukje te gaan fietsen waarbij zij aan de hand van de summiere kaart de gids zou zijn.

Nu heb ik het volste vertrouwen in Trijnie dus stemde ik volmondig in.

Water mee, wat lekkernijen voor de inwendige mens en op stap voor een stukje fietsen.

Het eerste deel was gelijk aan gisteren met gids Julie, daar kon mijn gids zich dus geen buil aan vallen.

Maar waar Julie ons naar links liet gaan voor de bambovlottocht gingen wij naar rechts. De wegen werden slechter, de dorpjes werden kleiner.

Brokstukken steen, kuilen, met een snelheid van 10 km/h werd ik door de verlatenheid gedirigeerd.

Mooie uitzichten, slechtere wegen, steeds verbaasder kijkende chinezen als we door hun dorpjes reden, zo van wat doen die nu hier?

Maar Trijnie geleidde mij onverstoorbaar verder de verlaten wereld in. We kwamen in een grote stad, even vragen en verder volgde ik mijn gids.

Naar de Dragonbridge, een stenen brug Alongriver. We dachten een brug met drakenkoppen o.i.d. te zien maar er was geen draak te bekenen.

Het was wel lastig om met de fietsen over de brug te komen, zeer ongelijke treden qua hoogte. Verder maar weer richting de Jonbao River. Smalle paadjes, wegdek van losse steenslag, fietste rot maar we zaten nu midden tussen de pieken van het Karstgebergte.

Af en toe de snelweg via tunneltjes passerend kwamen we bij Gaotian Town, een benzinestation.

Weer een stukje terug gefiets op aanwijzen van het personeel aldaar en een berggehucht ingereden.

Weer verkeerd, we waren inmiddels 25 km onderweg en het enige dat we wisten was dat de rivier nog eens overgestoken moest worden. Onderweg extra drinken gekocht want de zon brandde weer fel.

We kwamen na wat klimmen en dalen bij de Jinboa River.

Het mooie betonnen pad volgend reden we door de prachtige natuur. Einde weg, rivier voor onze voeten, er lagen bamboevlotten te wachten op passagiers.

En wij waren passagiers, dus 2 euro betalen en we werden met fietsen en al overgezet. Fietsen plat op het bamboevlot, wij er hurkend op (zitten gaf een natte kont en geen stoeltjes aan boord) niet te veel wiebelen en we waren over.

We waren bij hetzelfde vlotstation als waar we gisteren gebambovlot hadden dus gids Trijnie had het daarna weer makkelijk. Eerst de inwendige mens versterkt met gewokte noedels, heerlijk, blikje cola er bij en we konden de wereld weer aan.

Gids Trijnie trakteerde dus dat was mooi meegenomen.

Onderweg nog een ijsje gekocht, nu heb ik de gids maar betaald.

En zo kwamen we na een stukje vietsen, het werden 36 km, onder begeleiding van gids Trijnie weer bij het Happy hotel aan.

Onderweg de volgende zaken gezien:

- bijenkorven, men verkocht er honing. Eigenaar sliep bij zijn bijen in een hutje van tentzeil. Klamboe om zijn bed.

- graf: een aardhoogte met een stenen muurtje, er bovenop een tent in de vorm van een grafkist. Heeft er tijdens de ceremonie omheengezeten deneken we. Rondom het graf veel vuurwerk

- oude vrouwtjes met kromme ruggen, neus bijna op de grond. Als Trinie die oude vrouwtjes ziet rondscharrelen moet ze altijd aan oma Wiffers denken.

- in de kamers van de huizen hier langs twee tegenoverelkaarliggende wanden banken, aan de derde wand de TV.

G&T

Dag 14 (zaterdag 17 oktober)

Posted by Sascha on October 17, 2009 at 3:51 PM

comments (0)

Vanmorgen na het ontbijt met onze prive gids Julie op stap. Met gehuurde fietsen van het hotel, want de fietsen moesten een stuk vervoerd worden in een vrachtwagentje. Want we hebben op de Yulong river gevaren met een bamboevlot. Met z'n 2-jen min of meer comfortabel stoeltje op een bamboe vlot van 1 meter breed en 7 meter lang de rivier afzakken.

Een aantal dammetjes in de rivier die we moesten passeren zorgte voor natte sandalen en voeten.

Maar de omgeving van de rivier, varend tussen het Karstgebergte en de zingende vogels is prachtig.

Natuurlijk ook hier mensen die onderweg op vlotjes drinken, bier en eten wilde verkopen. En we waren natuurlijk niet de enige maar zeker de moeite waard.

Als we bij een dammetje naar beneden gingen werden er foto's gemaakt die je kon kopen. Ze proberen natuurlijk geld te verdienen, wat hun goed recht is. Maar je wordt er wel eens moe van.

Nadat we de rivier zo'n uurtje waren afgezakt stonden de fietsen en Julie ons op te wachten en zijn we op de fiets naar de, volgens de gids enige echte Watercave gegaan, een grot met prachtige creatie's van moeder natuur.

Hangende en staande pegels. Erest een stuk met een bootje, daarna zo'n 2 km de grot in lopen. Af en toe glibberen, over smalle bruggetjes lopen, maar zeer de moeite waard. Je kon er ook een modderbad nemen en in een heetwaterbron badderen maar we hebben het bij lopen alleen gelaten.

De weg naar en van de grot was zeer slecht en de snelheid van de chauffeur werd er niet door vertraagd. Dus af en toe met de kont een cm. of 15 van de zitting gelanceerd. En natuurlijk oppassen dat we daarbij in die kleine busjes ons hoofd niet tegen het dak aan stoten.

Veel foto's gemaakt, deze volgen een dezer dagen wel weer.

Terug zijn we over smalle paadjes gefietst, prachtig zo door de natuur. Het is hier echt genieten en we willen een dezer dagen zelf met de fietsen op pad om de omgeving te verkennen. Jullie horen hier nog over.

Groet vanuit een warm Yangshou.

G&T

Nou dat was het voor vandaag.

Dag 13 (vrijdag 16 oktober)

Posted by Sascha on October 17, 2009 at 3:43 PM

comments (0)

We hebben na het ontbijt, ja hoor ze hebben hier een europees of amerikaans ontbijt met taost, boter, jam, scrambled eggs with bacon en joghurt met vruchten zijn we gaan wandelen in het Yangshou Park, zo'n 5 minuten lopen van het hotel.

Het is een echt uitgaanspark, veel chinezen die " spazieren" , en er zijn weggetjes de heuvels in. Die laatste moeten we nog verkennen.

De rest van de ochtend en middag beteed aan het overzenden van de foto's.

Ging erg traag, we gebruiken de internetaansluiting in het hotel, kunnen er steeds bij en is gratis.

Nadat we de rest van de middag besteed hebben aan het verkennen van Yangshou.

Het is hier prachtig, wel toeristisch maar toch veel authentieke dingen.

Overal waar je om je heen kijkt zie je het Karstgebergte.

Gesproken met een Zwitsers echtpaar die vanuit hun thuisland met een camper naar China gereden zijn, hebben nu zo'n 28.000 km gereden.

Hebben wel een chauffeur van chineze makelij omdat het te gevaarlijk is om als westerling hier auto te rijden.

Ze zijn al maanden onderweg, denken er over om hun camper hier te stallen, naar huis te vliegen en over 2 maanden weer hier naar toe te gaan en de camper via via weer naar huis te rijden. Gaaf.

Trijnie heeft voor Geraldine, Trijnie's accupuncturiste gekeken hoe het hier op dat gebied toegaat.

In een winkeltje zate iemand met 10 naalden tegen hoofdpijn. De naalden zijn steriel verpakt. Foto's maken mocht niet.

Daar doen trouwens meer mensen, terecht of onterecht moeilijk over als je van iets een foto wilt maken.

Wat voor hun normaal is is voor ons bijzonder en we snappen dat als chinezen in Holland iedereen maar op de foto zetten die iets doen wat anders is als in China we dat ook niet leuk zouden vinden.

Daarom vragen we altijd of we mogen fotograferen en/of filmen.

Mag het niet dan even goede vrienden. We kunnen ons er wel iets bij voorstellen.

Al zijn paniekreactie's en vervloekingen zoals in Suriname tot nu toe uitgebleven.

Daar werden ze al kwaad als je een fototoestel bij je had (iets overdreven van mijn kant).

Een ander uiterste is dat mensen graag willen dat je een foto neemt.

Ze hebben dan kinderen in een mand zitten die ze met een juk dragen, of zitten op karbauw. Foto nemen betekend dan betalen.

's Avonds zijn we naar een show genaamd Liu Sanjie geweest.

Want een indrukwekkende show van zang, muziek en licht.

Het speelde zich af op het water, er namen schatten we zo'n 300 mensen aan deel, heel anders dus als in Singapore. We waren erg onder de indruk van het geheel.

En een mensen die er op de tribunes zaten, we schatten wel zo'n 3000.

En dat elke avopnd. Van heinde en verre kommen ze om naar de show te kijken, busladingen vol. Je kunt je voorstellen dat het een chaos was van mensen, bussen en busjes, maar we zaten een 15 min. voor tijd op de juiste stoelen (werden op rij en nummer verkocht) en hebben genoten van de 1 uur durende show.

Ik heb veel gefilmd, foto's maken valt altijd tegen, maar misschien is er op internet wel is te vinden over de show.

Ook zijn hier in China de 11de nationale spelen geopend met een opening ala de olympische spelen.

Er doen zo'n 14.000 atleten en officials mee. Ongelofelijk.

G&T

Dag 12 (donderdag 15 oktober)

Posted by Sascha on October 17, 2009 at 3:36 PM

comments (0)

vanmorgen vroeg opgestaan, 6 uur liep de wekker af. Vandaag op pad naar Yongshau, een trip van 120 km.

Het was bij het opstaan droog en donker, toen we om 06:45 uur naar buiten keken lichte regen. Dat wordt nog wat vandaag zeiden we tegen elkaar, 120 km en dan regen. Maar toen we uitgechecked hadden was het droog. De hele dag droog gebleven, met vanaf Etang zonneschijn en warm. Weer aardig verkleurd.

De route van vandaag ging via allerlei kleine dorpjes naar Etang (een grote plaats), Shuzi, Fuli en eindbestemmiong Yangshou.

Het was een prachtige route, 3 pittige klimmetjes, verder glooiend landschap met aan beide zijden van de weg het Karstgebergte. Dit gebergte bestaat uit allerlei rotsformaties, eenzame rotspieken in allerlei vormen en maten. Prachtig met de rijstvelden, moestuintjes en riviertjes ervoor.

Langs de kant van de weg reden we eerst door sinasappelplantages, daarna plantages van een oranje vrucht waarvan we de naam niet weten. Deze vruchten worden geschild met een machientje wat in nederland wel eens op tv komt, vastklemmen, draaien en een mesje gaat langs de vrucht en schilt deze dan. De geschilde vruchten worden op bamboestellingen in de zon gedroogd.

Ook reden we langs een soort wijngaarden, geen druivetrossen gezien maar die zullen wel al geoogst zijn.

Ook waren er onderweg veel zagerijen van rotsblokken te zien. Deze cirkelzagen hadden een diameter van wel 1 meter en maakte plakken van het rotsblok. Deze plakken worden weer verwerkt tot tegels zodat je een mooie natuurstenen vloer kunt leggen. Zo verdwijnt er elka dag een stukje van het Karstgebergte nemen we maar aan. Over X jaar ligt het gehele karstgebergte in de huizen, of zal het niet zo'n vaart lopen?

In Shazi zijn we de Li-rivier per brug overgestoken. Het is een belangrijke rivier voor de economie van de omgeving. Naast toerisme ook visserij, groente en kleren wassen. We zullen hem een dezer dagen nog wel bevaren.

Toen we aankwamen wel vermoeid maar niet kapot van de tocht. Komt mede door het vele dat er onderweg te zien was, we waren dus nog redelijk fris, al konden we wel een douche gebruiken.

In Yangshuo onze intrek genomen in het Happy hotel, aardige mensen, spreken een beetje engels. Ze hebben een eigen gids in dienst voor de tours, daar zullen we de komende dagen zeker gebruik van maken want er is hier veel te zien. De gids begon gelijk over het ongeluk met de 4 nederlanders. Ze was er erg verdrietig om en naar we begrepen wordt het toezicht op de ballonvaart nu verscherpt. Als het kalf verdronken is dempt men de put, maar ja zo gaat het wel vaker in het leven. Alle ballonvaart ligt hier nu stil, benieuwd wanneer het weer vrijgegeven wordt. Het ongeval is trouwens gebeurt in Guilin, een km of 60 van hier.

Toen wij van het ongeluk hoorde zei ik nog tegen Trijnie, zullen ze nu in Nederland ongerust zijn? Valt wel mee dachten we, we zijn immers nog niet in Yangshou. Maar dat het thuisfront zo ongerust was dat ze ons zelfs opbelde hadden we niet verwacht. Lief zijn alle reactie's naar onze gezondheid, daar sta je niet zo bij stil als je onderweg bent.

In Yangsou de eerste 4 buitenlanders, nee niet de chinezen, gezien en dat was even wennen. Het is hier vrij toeristisch, maar mooi. De plaats is omgeven door de pieken van het Karstgebergte.

Naast een groot park zijn er vele grotten en speciale pieken van het Karstgebergte te bezoeken. Ook zijn er fietsroutes, een lichtshow, aalscholvervissen op de Li-rivier enz. te beleven.

Maar daarover een volgende keer.

G&T

Dag 11 (woensdag 14 oktober)

Posted by Sascha on October 14, 2009 at 5:03 AM

comments (2)

Eerst even een blogje van mij Sascha,

Tja ook ik beleef heb vanmorgen doordat m'n pa en ma en China zitten wat beleefd.

Vandaag zijn paps en mams 32 jaar getrouwd en ik wist dat ze een ballonvaart wouden maken op hun trouwdag in Yangshuo.

Ik word vanmorgen om 7 uur wakker met het nieuws dat er in Yangshuo een luchtballon is geexplodeert en neergestort is!:dry:

Ik vraag aan Renee met mijn nog halfslaperige hoofd," is het de 14de vandaag?" "ja" zegt Renee,ik schrik en denk ohhhhneeee paps en mams zouden vandaag in Yangshuo met een luchtballon om hun trouwdag te vieren.

Ik luister nog eens naar het nieuws en ik hoor het echt goed,ik ging gelijk uit bed en zet de computer aan om erachter te komen of er meer info is over dat ongeluk,kan niet meer info vinden en wil paps en mams bellen,maarja hoe bel je zo effe China op.....

eerst gewoon geprobeert maar gaat niet toen gezocht naar kengetallen,gaat ook niet,hij staat gewoon uit denk ik......ook denk je dan zal hij stuk zijn?...gaat van alles door je hoofd op zo'n moment.

Uiteindelijk besloten dat we de ambassade of ANWB moeten bellen.

Renee zou dat doen aangezien ik daar niet toe in staat was,ik liep ijsberend door de kamer,je voelt je machteloos op zo'n moment,zei nog waarom staat die:mad:telefoon niet aan van pa ma,ik weet wel dat ze hem af en toe aan doen om de batterij te besparen maar op zo'n moment word je gefrustreerd omdat je ze niet kan bereiken.

Ik heb de kids naar school gebracht en hoopte op meer info,maar nee de ANWB zou uur of 1 vanmiddag pas meer weten......1 uur! moet ik nog zolang wachten op nieuws? grrrr nog meer zenuwen en besloot toen ook maar gewoon om boodschappen te halen,tja moet ook gebeuren en dan schiet de tijd tenminste op,Renee bleef thuis bij de telefoon.

Ik kom terug en zie Renee aan de telefoon,je denkt dan wie zal dat zijn,ik hoopte uiteraad paps en mams,en jaaaaaaaaaaaaa gelukkig ze waren gelukkig okay!!!!! ze hadden wel gehoord van de neergestorte ballon maar wisten niet dat het om nederlanders ging....

Ze wouden morgen met de luchtballon het was vandaag druilerig weer...........pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff wat een ochtend,ben nu half 12 in de ochtend eindelijk een beetje bijgekomen van de situatie.

M'n buurvrouw had me vanmorgen vroeg al gebeld en m'n oom belde ook nog hoe het met ze was aangezien hij zag dat mn pa en ma in dat gebied waren.

Nou ik ga nu Cody van school halen en dan effe bijkomen onder het genot van een broodje en warme chocolademelk..............denk nu wel aan de mensen die wel hun familie hebben verloren........hoop dat mensen die dezelfde situatie hadden als hier vanmogen alvast meer weten.....  

groetjes Sas

verslag GuMM en TuMM

vandaag 32 jaar getrouwd, lange tijd al zo met z'n tweetjes.

Ook vandaag

weer druilerig weer, druppelen,  Uitgebreidt de stadverkent en van de ene verbazing in de andere gevallen.

Een dokter compleet met stethoscoop houdt spreekuur op de stoep.

Er worden kunstgebitten aangemeten aan de kant van de weg.

schoenen worden met naald en garen hersteld, foto nemen mocht niet en dan de bekende taferelen op de markt.

Levende vissen, padden, schildpadden, palingen in bakken of op het droge liggen wachten om verorberd te worden.

Zielig? Ach de koeien en varkens hebben het bij ons ook niet al te best.

Maar toch blijft het vreemd.

Brieven voor Amber en Cody op de bus gedaan.

Dat had wat voeten in de aarde omdat we enveloppes van een hotel uit een andere plaats hadden meegenomen, daar was geen briefpapier.

Nu hadden we briefpapier van het hotel en geen enveloppes, dus wat doe je dan?" Juist, de brieven in de enveloppes van het andere hotel.

Bij de China Post kan dat echter niet.

De brieven moesten uit de enveloppes en we moesten nieuwe enveloppes kopen. Daarover moesten ze eerst wel 3x gebeld worden, maar uiteindelijk na 25 min. zaten de

brieven op de bus.

Tussendoor de fietsen schoongemaakt, wearen zeer smerig en zijn nu weer

toonbaar.

Op het nieuws was een ongeluk met een luchtballon in Guillin, waar wij ook naar toe gaan. Renee belde vanmorgen als of alles goed met ons was, want ook wij gaan zo'n luchtballonvaart boven het Karstgebergte maken.

Hadden zo gezegd dat het wel leuk was voor onze trouwdag, en ja dan is 1 en 1

al gauw zenuwen bij het thuisfront.

Groet,

 g&t

Dag 10 (dinsdag 13 oktober) Zhong Shan

Posted by Sascha on October 13, 2009 at 4:58 AM

comments (0)

Vandaag op de fiets naar Zhong Shan, zo'n 46 km.

We waren net op pad toen het begon te regenen, niet hard maardruilerig.

Dit de hele weg gehad.

Onderweg onderafdakjes onze bananen gegeten. Toen we zo'n pauze namen

werden ergelijk stoeltjes voor ons klaargezet door een stel jongelui met een winkeltje in krasloten, wilden natuurlijk met ons op de foto.

We waren rond de middag in de staden hebben voort twee nachten geboekt in het ZhongShan Guesthouse, hebben een dubbele kamer. Een zitgedeelte en een

slaapkamer. En dat voor 280 juan, dus 28 euro.

De middag gebruikt om de stad te verkennen en te winkelen.

Verder genoten van het eten.

(Ik,Sascha heb wat info gevraagt bij Profile Erik Bruning over de schade aan de fiets,ze kunnen

gewoon fietsen maar wel in de gaten houden van de plek die zo beschadigd is.)

Hieronder weer een foto van hun omgeving,het mausoleum in ZhongShan

Dag 9 (maandag 12 oktober) Hezhou

Posted by Sascha on October 13, 2009 at 4:23 AM

comments (0)

Helaas hebben Gumm en Tumm geen internet

Ze verblijven nu in Hezhou

Zie het plaatje hieronder voor een indruk van hun omgeving

Dag 8 (zondag 11 oktober)

Posted by Sascha on October 11, 2009 at 5:56 AM

comments (1)

Vanmorgen uitgeslapen en ontbeten met heus brood:D, gekocht bij de plaatselijke bakker. Geen beleg maar omdat ik zakjes koffie gescoored had  toch lekker ontbeten.

Over de markt gelopen, die zoals elke Aziatische markt een mengeling is van vee fruit, vis, vlees en huishoudelijke artikelen.

Toch een facinerend gezicht hoe hier omgegaan wordt met het voedsel.

Natuurlijk heel anders dan bij ons, en we beseffen dat we 's avonds op ons bordje de groente en het vlees van de markt krijgen.

Een uurtjes langs de rivier zitten kijken naar een man die zat te vissen.

Hij had een mooie voorn aan de haak, ging in het leefnetje en wij dachten al dat die in de pan zou eindigen.

Maar nee hoor, hij was klaar met vissen en gooide de voorn terug. Waarschijnlijk niet genoeg voor een maaltje.

Een paar jongetjes zaten ook te vissen, ik gebaarde een grote vis met mijn handen en keek hen vragend aan. Nee schudden ze en wezen met hun vingers het koontje van hun pink aan, kleine visjes dus.

Tot zover maar weer vanuit een warm en licht bewolkt China.

Gumm en Tumm

Dag 7 (zaterdag 10 oktober) Lianshan

Posted by Sascha on October 11, 2009 at 5:42 AM

comments (0)

's morgens dus geen brood bij het ontbijt, terwijl we er specifiek naar

gevraagd hadden.:(

De communicatie blijft moeilijk maar een goede bodem voor

de fietsdag van 110 km is een must!.

Daarom gelukkig wat eetbare gerechtjes uitgekozen (rijst in bananenbladeren gevouwen en een soort groenteballetjes, die trouwens naar zeep smaakten.

Voor Trijnie kwamen ze 3 cakejes brengen, goed bedoelt en klantvriendelijk.

Want vriendelijk zijn de mensen hier wel, een beetje schuchterals je contact met ze zoekt, maar ze willen je wel helpen.

Op pad en in de eerste de beste plaats bananen en blikjes cola ingeslagen.

We hebben ook een lekkere appelsoort ontdekt, welke we ook dagelijks nuttigen.

De omgeving is prachtig, rijstvelden, beide kanten bergen en/of aan de ene

kant een berg en aan de andere kant een rivier.

De wegen zijn rustig en blijven slecht, veel remmen voor gaten in de weg wat het lekker doorfietsen ook niet vergemakkelijkt.

Maar de omgeving vergoed een hoop.

Het fietsen ging eerst lekker en werd gedurende de dag zwaarder.

Een soort krachteloosheid in de benen, en het begon steeds meer te stijgen.

Na het nuttigen van mie met vlees en groente, in het plaatsje Xiaosanjiang waar

we bekijks hadden van zo'n 20 kinderen, leken de krachten toch iets terug te komen maar naar een uurtje was het weer huilen met de pet op.

Dus maar proberen een lift te krijgen onderweg.

We hadden er inmiddels zo'n 65 km op zitten.

Een busje aangehouden en gevraagd of hij ons naar Lianshan wil brengen.

Wilde de chauffeur wel, fietsen achterin.

Trijnie's fiets paste achterin, de mijne door het hogere stuur niet. Achteraf had ik mijn stuur eerst wat lager moeten zetten maar blij dat we waren dat we een lift hadden mijn

fiets half over die van Trijnie gelegd, achterklep bleef open.

Dit had wel tot gevolg dat door de slechte wegen mijn frame op 3 plaatsen beschadigd is. Een plek zit er ernstig uit, weet niet of het verstandig is hier mee door te fietsen op heuvelachtig terrein.

Als tijdens een afdaling het frame scheurt zijn we verder van huis.

Daarom een extra dag in Lianshan gebleven, kijken of we voor de route van morgen, weer heuvelachtig terrein met enkele zwaardere klimmetjes, vervoer kunnen regelen. Al met al de dag van gisteren in mineur geeindigd,

Maar ook dat hoort bij het globetrotten, er is altijd wel wat tegenslag.

We zijn al plannen aan het maken van wat we doen als het fietsen niet meer wil.

Gisteravond bij een innie minnie soort Mc. Donalds gegeten, een tentje van 3 bij 7 meter, met een paar tafeltjes en stoeltjes als in een poppenhuis.

Het was geen gezicht zoals we daar om zaten, de knieen hoog boven het tafeltje uit.

Er kwamen ook regelmatig mensen teruglopen langs de ingang om het tafereel nogmaals te beschouwen.

De afgelopen 4 dagen geen niet chinees gezien, we lijken wel de enige, wat misschien ook zo is.

Vandaar de bekijks als we ergens langslopen of een winkel binnengaan.

Dag 6 (vrijdag 9 oktober) Zhaoqing City in Huaiji 怀集县 County

Posted by Sascha on October 9, 2009 at 6:58 AM

comments (0)

vanmorgen ontbeten op de kamer, cakejes en koekjes met water.

Op stap, eigenlijk weinig last van de inspanning van gisteren.

De temperatuur was nog koel, licht bewolkt, wat om 11 uurzou veranderen in brandende zon.

Mooi landschap onderweg. Veel meer groen, sawa's, moestuintjes, karbouwen, varkens en honden. Het was behoorlijk heuvelachtig, eerste stuk behoorlijk steil, maar we hebben het gered.

Er werd druk aan de weg gewerkt, wat echt nodig is gezien de kuilen.

Er worden grote betonnen platen gestort, vaak 1 deel van de weg afgezet, fietsen langs een rand van 30 cm diep, wat lastig is als er een vrachtwagen langs wil.

We stoppen dan maar even want een blessure is zo opgelopen als je van het randje af kukeld.

Er waren ook nog twee zwaar beladen vrachtwagens frontaal op elkaar gebotst, men ging gelijk bezig om de hoge rand op te vullen met aarde om het verkeer om de versperring heen te kunnen leiden.

Men was onderweg druk bezig met het schoonmaken van de regenafvoer goten naast de weg. We hopen niet dat dat een voorbode van regen is, krijgen hier niets mee van het nieuws, alles in het chinees, wel zo'n 60 zenders.

Het was weer warm dus regelmatig een drinkstop ingelast, eten zoute dingen als chips,

vullers als bananen en appels.

Zo blijven we in de been. Via Yonggu waar we heerlijk mie en rund gegeten hebben, Zhaoqing City  terecht gekomen in Huaiji County, een grote stad. We zitten in het Teng Ye hotel, hebben een kamer als een ballzaal.

Onze fietsen staan op de kamer, zo stoffig als ze zijn.

Het personeel hier spreekt geen woord enegels, dus weer ons inmiddels onmisbare taalgidsje gebruikt.

We hadden toen Trijnie de kamer ging bekijken de fietsen op zij van het hotel geparkeerd, mocht niet, we moesten hem op een autoparkeerplaats zetten.

Ach ja, wat doe je dan.

We internetten nu achter de pc van een administratief medewerkster van het hotel. Is traag, dus fotoo,s (ook van de kip) een volgende keer.

GuMM en TuMM

Dag 5 (donderdag 8 oktober) Mocun

Posted by Sascha on October 9, 2009 at 6:40 AM

comments (0)

(vervolg woensdag 7 okt)

bij de Mc. Donalds gegeten, patatjes en burgertjes met een met chocolade gevulde loempia. Lekker, nog even westers voedsel want de komende week alleen maar Chinees eten.

's Avonds naar een park geweest waar een waterfonteinenshow was.

Het begon blijkbaar om 20:00 uur want het werd al drukker en drukker. Zag er leuk uit, op de maat van chinese muziek, afwisselende fonteinen met gekleurde lampen.

Achteraf zaten we op een goede plek, zaten op een stenen trap bij de vijver, want het was nog maar net begionnen of de mensen rechts van ons stoven weg. Door de wind sproeide er behoorlijk wat water over de mensen heen. Wij kregen er een beetje van mee maar genoeg om nat van te worden. Trijnie kreeg een reclamefolder om haar gezicht en haar droog te houden. Op een gegeven moment maar weggegaan, we waren al behoorlijk nat.

Het vorige bericht uit een internetcafe gestuurd, zo'n 80 pc's, veelal met spel spelenende jongeren. Kosten 2 euro voor 4 uur. Toen we klaar waren, natuurlijk geen 4 uur werk gehad, kregen we netjes 1.70 euro terug.

(dag 5 donderdag 8 oktober)

vandaag de eerste fietsdag.

Op tijd op want 7 uur konden we chineesontbijten.

We kwamen de ruimte binnen en kregen een formuliertje en theepot met 2 kopjes.

Natuurlijk ontbraken de stokjes niet.

Na een 15 minuten kwam er iemand langs met een kar met bamboemandjes met gerechten erin.

Wat zaken gekozen en met de stokjes ontbeten.

Niet echt maagvullend.

Trijnie zag broodjes voorbij komen, zij er achteraan.

Gingen het hotel uit, jammer.

We moesten langs het busstation de stad uit, nu hadden we het busstation op een wanfdeltocht gezien dus wij die kant op.

De eerste kilometers gebruikt om de fietsen af te stellen, zadel, stuur, stuurtasje.

Toen alles goed zat verder op weg.

Waarschijnlijk waren er in Zhaoqing meerdere busstations want na 14 km kwamen we omdat we de plaatsnaam bordjes volgen, die gelukkig ook in engels waren, op de goede weg.

Dus een behoorlijk stuk omgereden.

Hebben we trouwens wel vaker op de eerste fietsdag.

Het eerste deel langs de snelweg, op een aparte strook die er langs loopt.

Ze hadden zelfs een bord fietsers in het leven geroepen voor de verdwaasde hollanders die op bezoek komen.

In Lubu kwamen we op een meer landelijke weg terecht.

Deze weg had een stuk van 3 km waar we ruim 200 meter de lucht in moesten, dus zweten en stukken lopen. Het was best zwaar ongewoon als we zijn aan de hitte en de slechte wegen. Maar we hebben het gered.

In Bohzi gegeten, traditionele soep met kip en groente. In de soep zaten paddestoelen, smaakte wel, beetje flauwtjes.

Al scheppend kwamen we de klauw van de kip tegen.

Vreemd gezicht is dat, want we verwachten het niet.

Toen de kip kwam was het helemaal even vreemd kijken.

De kip lag in zijn geheel, aan de onderzijde opengeknipt, plat op het bord, compleet met kop en 1 klauw (die andere zat in de soep).

De kip was gekookt en smaakte redelijk, het vulde onze maag tenminste. Tijdens het eten met handen en voeten gepraat met de dochter des huizes, ze was twintig en ging naar de universiteit. De woorden engels die ze sprak klonken zoals Ushi (typetje Wendy van Dijk) doet. We noemen het nu ook Ushi-engels.

Onderweg rijstvelden (niet zulke mooie als op Bali), bamboe, kaneelstokken, zoethout drogerijen, huizen als blokkendozen, bergen, en slechte wegen.

Het hotel was zeer eenvoudig, 2 1 persoons bedden, een hurk-wc, en een gasgestookte douche.

Als we warm water wilden om te douchen dan eerst de gaskraan van de gasfles open draaien, deze stond in de douche zelf, water pakken en het geisertje ging aan.

We werden er schoon van en dat mocht ook wel met de stuiverij onderweg.

Naast zand en uitlaatgassen ook brandjes van afval en bosjes.

Daarnaast toeterd elke vrachtwagen, bus of brommer zeer luid als ze ons zien, bang als ze zijn dat we ze niet horen blijkbaar.

De etappe was vandaag 91 km.

We lagen uit te rusten op bed, geklopt, de eigenaresse kwam een muskietenspiraal brengen, soort wierrook waar de muskieten hopelijk een hekel hebben.

Een goede nachtrust gehad.

Groet,

G&T

Dag 4 (woensdag 7 okt)

Posted by Sascha on October 8, 2009 at 3:06 AM

comments (0)

vervolg dinsdag 06-10

's avonds langs de boulevard gelopen. Veel verlichte gebouwen.

Op het gebouw van de China Constructionbank waren beelden te zien van sport, natuur enz. Het gebouw van 20 verdiepingen leek wel een groot TV scherm.

Er reden ook trolley bussen door de stad.

Broodje bapao, chocoladeijs, yoghurtdrink bij de seven eleven, een winkelketen in Azie waarvan de winkels open zijn van 7 tot 23 uur, zoals de naam al zegt.

De chinezen rochelen en spuwen er lustig op los, al zijn de jongere hier minder mee bezig dan de ouderen. Ook honden en katten kom je hier regelmatig tegen, al zijn hun baasjes er altijd bij in de buurt. Ze worden hier vertroeteld, misschien wel zoals wij hert konijn vetrtroetelen voor de kerstdagen.

Dit jaar in het gebied waar wij door gaan fietsen 40 miljoen inentingen tegen rabies uitgevoerd. Wij hebben ons prefentief laten inenten zodat bij een honden beet we 24 uur de tijd hebben om een laatste injectie te halen. Maar we gaan er niet vanuit dat dat nodig zal zijn.

De krant gelezen waar bovenstaande wijsheid in stond, natuurlijk in het engels, China Daily genaamd.

Veel aandacht in de krant voor Obama die de Dalai Lama niet wil ontvangen.http://www.nrv.nl/rondreis/rondreis_china_tibet_nepal_x_dagen_op_het_dak_van_de_wereld%26tabnr%3D2&;usg=__zjW-Tb-N4iq7a9En2Rvt1EjEENo=&h=500&w=500&sz=42&hl=nl&start=16&um=1&tbnid=wjtlsrn4BksZOM:&tbnh=130&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3Ddaila%2Blama%2Bchina%2Btemple%26hl%3Dnl%26rls%3Dcom.microsoft:nl:IE-Address%26rlz%3D1I7SUNA_en%26um%3D1" target="_blank">http://cache.nrv.nl/images/200703230939530.CN_AL_DalaiLama__fi_500x500x1x1.jpg" style="BORDER-BOTTOM: 1px solid; BORDER-LEFT: 1px solid; WIDTH: 161px; HEIGHT: 138px; BORDER-TOP: 1px solid; BORDER-RIGHT: 1px solid" />

 Ze gooien het op hun invloed dat de Tibetaanse banneling niet ontvangen wordt, want de president van China Hu Jintao komt in november naar de States en had gedreigd niet te komen als Obama de geestelijke ontvangen zou.

Waar we nog niet over gemailed hebben is het weer. Tot nu toe overdag zo'n 30 graden, 's nachts een graad of 23. Best te doen als was het vandaag zweten in de zon die uitbundig scheen.

woensdag 07-10

Vanmorgen om 10 uur werden we opgehaald om met een busje naar Zhoaqing te worden gebracht.

Een reis van bijna 2 uur, in hoofdzaak door de stad, via flyovers, brede wegen en vooral een 6 tal tolpoorten waar per keer zo'n 1 euro 50 betaald moet worden. Voor de fietsers is het trouwens kosteloos het tol te passeren.

Onderweg veel heuvels/bergen aan de linkerkant van de weg, rijden met 110 km/h, het verkeer is geordend, naast vrachtwagens de al eerder gemelde vrij nieuwe personenauto's.

Over geld gesporken, 1 euro is ongeveer 10 RMB. Prijzen liggen ongeveer op 1/3 van die bij ons, al zijn hebben we het dan over boodschappen, eten enz.

We zijn gestationeerd in hotel Hua Qiao, ligt in het centrum van de stad, vlak bij een groot meer.

De engelse woorden zijn hier met een zaklamp te vinden, alles is chinees wat de klok slaat. Dus bij winkeltjes naar binnenkijken om te kijken wat ze er verkopen.

Als we een zaakje binnen gaan wordt iedereen zenuwachgtig, want een woord engels behalve hello en goodbye, spreken ze hier niet meer.

En als we dan binnen komen als grote niet chinezen dan krijgt met blijkbaar de zenuwen, meisjes gaan giechelend naar achteren, jongens negeren je eerst in de hoop dat het vanzelf weer overgaat.

Maar toch lukt het ons te krijgen wat we willen. Handen, voeten, point-it boekje en cantonees-enegels reistaalboekje.

Aanwijzen, geduld hebben en genieten van behaalde sucessen.

In restaurantje gegeten, ik iets van mie (lekker makkelijk met stokjes), Trijnie kipgerecht en als bijgerecht is van sesamballetjes.

Het laatste was lekker maar door de weke balletjes leek het net of je een oog van een beest in je mond had (zo denken we tenminste dat het oog van een beest in de mond voelt). Het smaakte allemaal lekker, potje thee erbij en smikkelen maar.

Af en toe wel gesmokkeld met stenen lepel.

We wilden de rekening mee hebben, Trijnie had achter de bestelling in het chinees de nederlandse omschrijving van het gerecht gezet. Lukte niet, de rekening moest in het restaurant blijven ..............?????

Vanmiddag naar het postkantoor geweest, weg vragen, woord aanwijzen in taalboekje en waarempel we kwamen er. We wilden de spulletjes verzenden, is uiteindelijk gelukt maar door de taalproblemen duurde het lang bij de China Post.

Eerst op onze beurt wachten, er werd nl. al iemand geholpen, mensen komen binnen, gaan roepen en voor hun beurt. Trijnie ook maar in de rij.

Wat we wilden verzenden eerst grondig bekeken, nieuwsgierigheid of controle? Formuliertje invullen met het ouderwetse carbon werden 2 afdrukken gemaakt.

Adres van de kids op het doosje geschreven, moest aan de andere kant ook, dus Trijnie zet daar het zelfde adres op. De postbeambte draaide doosje rond, keek, vergeleek en maakte Trijnie duidelijk dat er geen 2 dezelfde adressen op konden staan.

En oja, het adres van ons (het emmense adres) mocht ook niet, moest adres in China zijn. Adres van hotel van het kaartje dat we bij ons hadden als we het hotel niet kunnen terugvinden, erop gezet. Ook maar op een zijkant van het doosje en ja hoor het was OK. Stempels, 7.40 euro betalen en het pakje is onderweg naar Nederland.

Benieuwd wanneer het aankomt. Trijnie was rustig gebleven maar het het zweet op haar voorhoofd staan.

Er zijn trouwens veel chinezen opstap, het schijnt een vrije week te zijn in het kader van het 60 jarig bestaan van de republiek o.i.d. Moet sas maar op internet opzoeken.(inderdaad de volksrepubliek China bestaat 1 oktober  60 jaar,door het hele land waren optochten,zie foto's van het feest op het plein van de hemelse vrede in Peking)

Er was een documantaire over het leger en de grote optocht en de training ervoor op 01-10. Het was in het chinees, we begrepen er geen hout van maar de discipline en het alles gelijktijdig doen met het geweer op gelijke hoogte, maakte wel indruk.

Nu zitten we in een internetcafe te mailen en Trijnie heeft weer fotoo's op de site gezet.

Morgen gaan we fietsen, benieuwd hoe ons dat afgaat en wat we beleven.

Maar daarover ongetwijfeld een volgende keer meer.

de gebakken rijstkorrels?

Dag 3 (dinsdag 6 okt) Canton / Kanton / Guangzhou

Posted by Sascha on October 6, 2009 at 9:56 AM

comments (0)

Na een goede nachtrust naar het ontbijt.

Deze was zeer uitgebreidt.

Naast toastbrood ook gewoon brood, boter, soorten jam, blokjes kaas, fruit, yoghurt, gekookte eieren en diverse warme zaken zoals nasi, worstjes, gekruide tomaten, soep met allerlei soorten balletjes van deeg, melk met diverse soorten flakes, enz.

We hebben lekker gebunkert, van alles geprobeert.

We weten dat het de komende 4 weken karig zal zijn met het ontbijt dus we hebben genoten.

Een plattegrond van de stad bemachtigd en op stap gegaan naar Chan Clan Academy, een museum/winkel waarin allerlei handwerken verkocht werden.

Eerste stuk gelopen en toen met de metro verder.

Werkte met enig vragen perfect. Eerst geld wisselen, dan betemming op touch screen aangeven, geld erin, en er komen twee munten.

Met de munten over een leesapparaat en je kunt naar de metro lopen, wel eerst een trap of 6 af. Instappen, uitstappen op de plek van bestemming, de munt bij een poortje in de automaat doen en je bent waar je wezen wilt.

En dat voor 40 cent met z'n 2-jen.

Bij de Academy was het druk en mooi.

Veel houtsnijwerk, zijdeborduren, glaswerk, ivoor- en steen snijwerken, een schilder schilderde met de zijkant van zijn hand en vingers de mooiste taferelen, meubels uit de oude tijden, kortom teveel om zo verder op te noemen.

Kunstig volk die Chinezen. Kijk maar eens of jullie er wat op internet over kunnen vinden, de moeite van het bekijken waard.

We hebben hier ook de eerste zaken voor de kids gescoored, dus kinders het eerste deel van de buit is binnen.

Zeker nieuwsgierig? We zullen kijken of we het op kunnen sturen.

Er was een man die een knipdemonstratie gaf. Trijnie er natuurlijk op kop en oren bij, ze kreeg een schaar en papier en knipte er lustig op los terwijl de man het voordeed.

Alles in het chinees, en de mensen om hen heen hadden een lol van jewelste.

Wie weet wat die man er allemaal uit kraamde.

Een meisje wilde ons samen met haar ouders op de foto zetten, waarom weten we niet, misschien omdat we groot zijn.

Er zijn hier trouwens weinig toeristen, wat Australiers, Nieuw Zeelanders en dan heb je het wel gehad.

We worden dan ook aangestaard en nagekeken door de mensen hier.

Er werd ook gevoettennist met een speciale pluim.

Natuurlijk meegedaan wat de grootste lol gaf bij de deelnemers en toeschouwers.

We bakten er weinig van in vergelijking met de oudere mensen met wie we speelden.

Bij het metrostation was een marked, dus daar rondgeneusd en gegeten.

We kregen thee bij binnenkomst, kozen twee gerechten uit, en daar gingen we met de chopsticks in de weer.

Het blijft lastig, maar we hielden stug vol.

De ene keer pakten we zo iets op, om even later te klooien om het volgende van het bord te krijgen.

We hadden fried rice with chicken, en een bord met gebakken bananen, stuk kip, omelet met rijst en gevulde deegwaren. Gesmuld.

Aan het water wat voor de thee en koffie gebruikt wordt zit een vreemd smaakje, hetzelfde hadden we gisteren tijdens het badderen geroken.

Het stinkt niet maar toch is het niet fris.

Dus we kopen zoals altijd maar flessen water in de winkels voor het drinken en tandenpoetsen.

We gaan er van uit dat het gekookte water niet slecht is voor onze magen, anders merken we het de komende dagen wel.

Op CNN gezien dat de tornado welke richting Hongkong ging, Melo genaamd, afbuigt naar Japan.

Wel hadden we gisteren in het vliegtuig veel lasdt van turbulentie toen we over de Chineze zee vlogen, waar de tornado huishield.

De fietsen hebben we net uit de dozen gehaald en weer samengebouwd.

Geen schade en gebreken geconstateerd, alles lijklt het weer te doen.

De dozen worden naar ons hotel in Hongkong verstuurd zodat ze daar op ons liggen te wachten als we daar begin november aankomen.

Hoeven we niet weer zoals in Jakarta en Saigon achter dozen aan te zoeken.

Is wel lekker.

Op de boulavard bij de Pearl river zaten diverse mannen Sjang Sji (of iets dergelijks) te spelen, wat gepaard ging met een hoop geschreeuw van de spelers en omstanders.

(Chinees Schaken)

Morgen worden we met de bus de stad uit gebracht, dan nog rust dus.

En de dag daarop start het fietsen. Maar daar vertellen we jullie de volgende keer wel over.

GuMM en TuMM (wat gebakken rijst schijnt te betekenen in China)

Dag 2 (maandag 5 okt) Canton

Posted by Sascha on October 5, 2009 at 11:42 AM

comments (0)

We kwamen na enig wachten door de paspoortcontrole heen, alles was OK dus we konden op zoek naar ons vervoer naar te Victoria Hotel in de stad.

Er stond een begeleider op ons te wachten met een bordje Mr. Waasdorp en Mrs. Scholte erop geschreven.

Hij sprak geen woord engels dus hij had een papiertje met de zinnen: ik ga de auto halen, excuses dat u wachten moet erop.

Hij hielp ons naar buiten en inderdaad we moesten 10 min. wachten.

Dozen in de auto, bagage erin en op weg naar het hotel.

We reden door een verhoogd aangelegde snelweg, vanaf het vliegveld tot bij het hotel.

Zo'n 6 meter boven de begane grond op een 8 baans snelweg gaf de stad ons een aanblik van veel hoge flats, nieuwe en oude door elkaar.

Af en toe getoeter maar het verkeer was minder chaotisch dan we eerder mee gemaakt hebben in zulk soort steden.

Je ziet hier weinig brommertjes en scooters, wel veel auto's (volkswagen, honda,chineze merken).

Na het inchecken in het hotel van de reis bekomen, we waren immers 24 uur onderweg geweest.

De kamer is niet groot, heeft 2 eenpersoons bedden, tv, badkamer met bad en weegschaal, en de deuren en lift moet je bedienen met een chipkaart.

Geld gepint, wat gegeten en gedronken (ik lokaal bier genaamd Pearl River, 4% alcohol, licht van kleur) bij de Bai E Tan, een baai van de Pearl River.

Daar gingen vooral oudere mensen zwemmen, aan een touw namen ze een 10 liter vaatje mee.

Daarin zaten de kleren en die konden ze, naar we begrepen met handen en voeten, uitrusten als ze moe werden. Want engels praat hier een enkeling en dan nog zeer gebrekkig en slecht uitgesproken.

Doet me denken aan de Japanners bij Teijin.

Daarna liggen pitten op de kamer.

Het was 21:45 uur toen Trijnie mij wakker maakte, ik dacht eerst dat het al ochtend was.

Nog op stap geweest naar de Pearl River wat gegeten en gedronken.

Veelkleurig verlichte boten vaarden rond, tussen het overige scheepvaartverkeer.

En toen de luiken voor de rest van de nacht gesloten, wat goed gelukt is.

GuMM en TuMM

(Sascha)Vandaag een smsje gekregen dat Gerard en Trijnie 2 in het Victorie hotel in Canton,dit ligt boven Hong Kong.

Via google gezocht en kon alleen het Guangdong Victory Hotel vinden,waarschijnlijk tikfoutje van Trijnie?

Hier wat foto's van het hotel waar ze waarschijnlijk verblijven:wink:

Als het niet klopt hoor ik het vast wel:D.

Dag 1 (zondag 4 okt)

Posted by gumtum on September 26, 2009 at 1:23 PM

comments (0)

het moeilijkste van de dag was het vinden van Schiphol, wat veroorzaakt

werd door de vele wegwerkzaamheden waardoor vele afslagen afgezet waren.

Maar Renee heeft ons veilig ter plaatse gebracht.

De fietsen had ik zo voorbereidt dat ze zo de doos in konden.

vliegtuig de banden ontploffen, en de dozen met het alom bekende duk-tape te hebben dichtgeplakt.

Na 10 minuten inchecken en we waren vrij.

Na wat gegeten en gedronken te hebben afscheidt genomen van Renee en door de douane heen.

Op naar de gate en het vliegtuig in.

Na 12 uur reizen, met natuurlijk de bij Singapore airlines gebruikelijke warme maaltijden, snacks en veel drinken aangekomen in Singapore.

In het vliegtuig werden we niet getemperatuurd en ook op de luchthaven hier niets van gemerkt.

Zal wel niet meer nodig zijn nu de mexicaanse griep milt blijkt te zijn.

Wel een gezonheidsverklaring moeten invullen en een kaart waarop we de reden van bezoek van China moesten aangeven en de verblijfplaats van de komende 7 dagen.