2009 Java bali Singapore

Java bali Singapore 2009

Geschreven door Gerard en Trijnie

Singapore terug naar huis (vrijdag 20 feb 2009)

vanmorgen eerst nog op stap geweest naar een loods waar allerlei spullen verkocht werden. Daar voor ons een mooie bal en voor Sascha een ..........  gekocht.

Daarna nog gezwommen, de spullen ingepakt en straks gaan we eten en naar het vliegveld. 

Morgenochtend zien we de kids weer, ook wel lekker. En dan nog 2 dagen bijkomen en dinsdag aan het werk. Dan gaat de wekker weer om 05:00 uur. 

tot in Emmen,

G&T

Singapore Indiatown (donderdag 19 feb 2009)

vanmorgen eerst boodschappern gedaan voor de inwendige mens. Het is altijd leuk winkelen in het buitenland, aparte dingen proberen, het is allemaal net wat anders dan hier. Maar ook wel bekende dingen als pindakaas, kaas, wijn, enz., enz.

Gezwommen en gebakken, zijn aardig rood bruin geworden. Gaat hard zo bij de evenaar.

Vanmiddag naar Indiatown geweest en geshopt bij Mustafa centre, een mall maar dan met allerlei dingen van shampoo tot horloges, van boormachines tot pannen enz. Vonden we leuker als de geijkte malls.

Ook en de Bengoolenstreet gewandeld. Daar zijn we 9 jaar geleden 5 dagen in hotel Bengoolen geweest. herkende weinig terug, wat is hier gebouwd zeg. Alle groene stroken en oude gebouwen waren verdwenen en hadden plaats gemaakt voor malls, universiteiten, enz. Ongelovelijk. Het hotel was nog netzo als 9 jaargelden. 

Pizza gegeten en nog 1 nachtje slapen en dan gaan we morgennacht richting Nederland, ouders en kinderen groot en klein. Dan zijn de 6 weken al om. Wat is de tijd snel gaan. Maar eerst morgen nog een dagje genieten.

Groeten,

G&T

Singapore dierentuin (woensdag 18 feb 2009)

vanmorgen met hennie naar de dierentuin geweest. In tegenstelling tot mijn bericht van gisteren waren Jan en Hennie hier al een keer geweest.

De algemene indruk van de dierentuin is dat het lijkt op die van Emmen, sommige dieren minder ruimte hebben andere meer, maar dat de tropische begroeiing een apart beeld geeft van het geheel.

Er waren veel voederprogramma's van olifanten, schildpadden, apen, er werden dierenshows gegeven, je kon op olifanten rijden, met apen op de foto enz., enz., iets wat we in Emmen niet kennen (behalve het voeren van de zeehonden natuurlijk). 
Wat indruk op mij maakte warend de witte tijgers, zeer bijzonder om te zien. We hebben ook schildpadden gevoerd. Stukjes appels aan een stokje, op zijn schild kloppen en de kop kwam omhoog. De schildpad die wij konden voeren was 57 jr oud en woog meer dan 400 kilo. Apart om zijn hals en nek te aaien en hem stukjes appel te geven. Wat een bek en tong hebben die beesten. Zeer bijzonder.

Ook de aapjes die op 30 cm afstand van je kwamen zitten, de hagedissen waar je bijna over struikelde, de witte neushoorns, enz. enz. gaven het geheel een aparte belevenis.

Als we thuis zijn moet je Trijnie maar eens vragen wat otteren is. Benieuwd wat ze dan verteld.

Toen we thuis kwamen gezwommen, het was een warme dag vandaag, meer dan 35 grd.C.

Vanavond bij een chinees gegeten, smaakte voortreffelijk. Van frog tot hert en dat met stokjes. 

tot zover voor vandaag,

Groeten,

G&T

Singapore Sentosa (dinsdag 17 feb 2009)

vanmorgen eerst gezwommen in het zwembad van het park. Er waren twee kinderen uit New Castle, Engeland hebben we een poos mee zitten praten. Hun vader werkte hier en ze waren samen met het vliegtuig hier naar toe gekomen. Omdat hun vader werkte brachten zij de dag door in het zwembad.

Vanmiddag was Jan om 15:00 uur thuis. We zijn weer op stap gegaan naar Sentosa. Waren we dit weekend ook geweest maar nu zijn we naar Underwater World, een dolfijnenshow en een lasershow geweest.

Underwater World was vergelijkbaar met Jakarta's Seaworld. De aquaria waren mooier, de tunnel waarmee je onder het water door gaat minder mooi. Al met al de moeite waard.
De dolfijnenshow was apart. Vond plaats vanaf een strand en de dolfijnen zwommen in een natuurlijke omegeving, dus geen apart gebouw met zwembad en tribunes. De show was leuk, eenvoudig en ook nu weer niet te vergelijken met Harderwijk. Er mochten mensen met de dolfijnen spelen en trucjes doen. Ik moest aan Amber denken die zo graag met dolfijnen wil spelen/zwemmen. Misschien komt het er wel een keer van.
De lasershow, Song of the sea, was fantastisch. Begon wat kinderachtig maar al snel werden we geïmponeerd door de vele lichteffecten, vuurballen en het vuurwerk. Een jongetje van een jaar of 7 zat te huilen met zijn handen voor zijn oren, hij was geschrokken van de harde knallen. Maar het was spectaculair en zeker een aanrader voor als je in de buurt bent.

We gaan nog even borrelen, en dan weer het bed opzoeken.
Morgen gaan we naar de dierentuin, Hennie en Jan zijn daar nog niet geweest. We gaan met hennie want jan moet morgen werken. 

En dan nadert de vrijdag met rasse schreden. Zaterdagochtend zien we onze kids weer. Toch ook wel weer fijn want we missen ze best wel. 

Groet,

G&T

Singapore Jonalyn & Yolanda (maandag 16 feb 2009)

Jan is vandaag aan het werk en Hennie op Quilts Cursus. 
Op stap met z'n 2-tjes, in de buurt rondgestruind. Ze wonen in een gebouwencompex met de naam Farcity, op de 5de verdieping. Dit complex is voorzien van een groot buitenzembad, trimzaal, sauna, her en der units waar je kunt BBQ-jen. Er zijn veel kunstmatige waterstroompjes welke elke dag ontdaan worden van bladeren en regelmatig voorzien worden van een shot chloor tegen de algen. ER zijn veel planten en bomen. 

Singapore is een schone stad met veel ge- en verboden. Er wordt geen kauwgum verkocht, want kauwgumkauwen is verboden. Roken mag alleen in bepaalde delen van een restaurant, bijna niet meer op straat en een pakje sigaretten kost hier 7 euro, binnen niet al te lange tijd is roken verbannen uit het openbare leven. Er wordt weinig troep op straat gegooid, veel waarschuwingsborden m.b.t. snelheid, flitspalen, stoplichtbewaking, enz. enz. 

Als we op een terras zitten is het mensen kijken leuk, daarnaast komen er af en toe bolides langs van enkele tonnen, van de nieuweste mercedes tot ferraries, porsches enz. enz. Sommigen hebben een rood nummerbord wat betekend dat die auto alleen op de weg mag tussen 7 pm en 7 am, en in het weekend van van zaterdags 02 pm t/m maandag 07 pm. Schijnt te schelen in de prijs van de wegenbelasting of zo.

Er is een grote variatie van mensen hier in de stad. Zagen we in Jakarta een enkele niet indonesier hier lopen er bosjes. Naast vakantiegangers natuurlijk ook veel expads. In het park waar H&J wonen zijn 4 nederlandse gezinnen, de rest komt vanuit de gehele wereld. 

Ze wonen vlak bij een heuvelig park, Cleminti, wat goed onderhouden wordt. Op een ruime kilo afstand is een winkelcentrum met een redelijk uitgebreide supermarkt. Daarnaast ook hier veel kleine winkeltjes waar van alles te koop is.

Krantje gekocht en eens doorgekouwd. Veel advertentie's van Malls, telefoonabbonementen, enz. Daarnaast een aantal artikelen die mij interesseerde. Zoals de start van de processen tegen oud Rode Kmher leden in Cambodja. Omdat we daar geweest zijn en de gruwelijkheden van S21 (de gevangenis in Pnomm Penn) gezien hebben a.d.h.v. een tentoonstelling in de betreffende gevangenis en er boeken over gelezen heb spreekt dit meer aan dan voor die vakantie. Gruwelijk allemaal.
Ook interessant was een artikel over de bevrijding van Singapore op  15-02-1945, een vrouw vertelde over hoe het er aan toe ging in die oorlog, de schuilkelders enz. enz. Die jappanners waren geen lieverdjes, ook hier niet.

Vanavond hebben we Yolanda en Jonalyn ontmoet. Toen ze ons zagen vloog Jonalyn om de hals van Trijnie en de tranen van blijdschap (zei ze later) vloeiden rijkelijk. Na het knuffelen bij de Mac.Donalds wat gegeten, door de stad gelopen en bij de Starbuck wat gedronken.
Ze werken beide bij een gezin met 4 kinderen tussen de 2 mnd. en 10 jaar. Hun bazin is engels en de baas is een pakistaan. Ze werken van 7 am tot 7 pm, zijn daarna vrij (als de ouders niet weghoeven) en hebben een kamertje met stapelbed en tv. Ze mogen af en toe gebruik maken van internet en het zwembad.
Ze mogen 1x per jaar naar huis, de baas betaald dan de ticket naar de Filippijnen. Ze zijn tevreden met hun werkhuis, al missen ze hun eigen kinderen wel.

Na nog wat nazitten toen we weer terug waren bij H+J het bed in gedoken.

G&T

vandaag na een ochtendje luieren op stap naar Orchid Road, een van de vele winkelgebieden van Singapore. Leuke terasjes, lekker eten en drinken.
In de Malls veel van het zelfde maar ook zeer exclusieve winkels. Bij een of ander beroemd tassenmerk, in de mall Takashimaya een winkel van Louis Vuitton, mochten de mensen mondjes maat naar binnen en pas als er weer een iemand naar buiten kwam mocht de volgende pas naar binnen. Er stond een hele rij. Apart hoor.

Veel gereisd met de metro, mooi en makkelijk systeem met een pasje waar geld op staat. Werkt perfect, kun je ook mee in de bus. Willen ze in Nederland ook maar bij ons lukt het niet, zullen ze wel naar Singapore gekeken hebben?                                 laden pasje doe je in apart apparaat, kunt er 10 tallen dollars opzetten. Als je station op gaat ga je ermee langs een lezer.
Ga je op de plaats van bestemming er weer af dan ga je weer langs een lezer.
Je ziet dat op een display hoeveel geld er af gaat (zo rond de 1.50 SD) en hoeveel er nog op staat. Zo werkt het ook met in en uitstappen voor de bus.
Vergeet je uit te "checken"dan wordt er de maximale ritprijs (dus tot eindstation) van de kaart afgehaald.


Het was druk in de stad, veel te zien dus als we op een terrasje zaten.

Er wordt hier 's avonds gigantisch veel stroom verbruikt door verlichting. Vaak wel led-verlichting maar je kunt het niet zo gek bedenken of er hangen lampen in, aan, onder, tussen (toch maar spaarlampen in huis nemen om het wereldstroomverbruik te beperken).

Heerlijk gegeten op Boat Quay, gelegen aan het water, lekker en gezellig.
Nu nog even uitbuiken en dan het bedje weer opzoeken.   

Morgen hebben we om 07:30 pm een afspraak met Yolanda en Jonalyn in de Starbuck in Tanglin mall. Jonalyn is zo'n 15 jaar geleden ons pleegking geweest via Foster Parents. We hebben haar toen met haar vader,broer en broertje ontmoet in Manilla (Filippijnen) toen we daar met onze kinderen op vakantie waren. Ze werkt nu met haar zus Yolanda bij een expad gezin in Singapore, vandaar dat we ze morgen gaan ontmoeten.
We zijn benieuwd hoe dat contact verloopt. Vooral Sascha zal het leuk vinden dat we contact met hen hebben.

tot zover voor vandaag,

G&T

Singapore ChinaTown, VivoCity, Harbourfront,Sentosa(zaterdag 14 feb 2009)

na een heerlijke nacht slapen zijn we rond 11:00 uur op pad gegaan.

  1. met de bus naar Chinatown, bult spullen gezien en of we wat gekocht hebben gaat jullie niets aan.
    Daarna met de metro naar Vivo City, Harbourfront. Dat is o.a. een grote Mall, waar ook weer allerlei zaken te koop waren. Op het dak van deze mall bevindt zich een spartelbad. Hier werd druk gebruik van gemaakt.. Veel verliefde valentijnsstelletje, de meisjes met of een enkele bloem of een bosje bloemen. De jongens hebben het hier maar druk met valentijn en hopen natuurlijk op een passende tegenprestatie. Of dat er met deze warmte ook van komt, niet iedereen hier heeft airco, is maar af te wachten. Als ikzelf denk aan twee zwetende lijven op elkaar zou ik niets aan valentijn doen. Maar mijn wichie kwam met een T-shirt met het chinese teken voor liefde. Dat belooft dadelijk nog wat want wij hebben airco op de slaapkamer. 

Daarna zijn we naar Sentosa gegaan. Op de heenweg in een kabelbaan waar in sommige cabines stelletjes romantisch in aan het dineren waren. Het park is prachtig, door het weekend en valentijn was het druk. Daar gegeten, het zou 30 minuten duren maar na 1.20 uur kreeg Trijnie haar Pizza, 15 min. later kregen Jan en ik onze vis en chips en tot slot 15 min. later Hennie haar spareribs.

Met de bus weer terug en nu is het 23:00 uur, ziten we buiten aan het bier en gaan we zo douchen.

Tot zover vandaag, groetjes,

G&T

We zijn nu in Singapore. Mooie flat hebben Hennie en Jan, zitten nu lekker buiten te internetten.
Naar het vliegveld in 2 taxi's, anders konden de fietsen niet mee.
Vanmorgen op het vliegveld moesten de dozen van de fietsen weer open. Voor controle zeiden ze. Dozen deels uit elkaar gehaald en na controle weer dicht gemaakt.
Toen werden de fietsen gewogen, 25 kg per stuk (op schiphol niet gewogen en werd standaard 20 kg gerekend), hadden we overgewicht. Moesten 164 USD bij betalen. Snapte er niets van. Trijnie heeft hun de tickets laten zien dat we meer gewicht mochten meenemen. Hadden we toch nog 8 kg overgewicht, moesten we 64 USD betalen.  Terwijl we niets meer bij ons hadden als toen (houtsnijwerk hadden we als handbagage bij ons.)

30 min. vertraging maar ondanks vrijdag de 13de veilig geland. Hennie stond ons al op te wachten. De fietsen staan nu op het vliegveld en kunnen we als we weggaan weer ophalen.

We gaan na een heerlijke maaltijd nu wandelen.

Groet G&T

Bye Bye Indonesia!  Hello Malaysia!

Dag 6 in Jakarta (donderdag 12 feb 2009)

alweer de laatste dag in Indonesie. Jammer, maar om Jan en Hennie te bezoeken en met hen op stap te gaan in Singapore vinden we een mooie afsluiting van onze vakantie. We hebben er echt zin in.

Gisteren bij Budhi gegeten, woont 1 uur rijden van het hotel af dus nog een hele trip. Budhi en zijn vrouw hebben een mooi huis en de ontvangst was hartelijk. Naast zijn vrouw was Cesgitha, 2 neven van haar en een dochter van Budhi aanwezig. Er stonden lekkere gerechten op ons te wachten, echt traditioneel javaans eten. Heerlijk gegeten.
Trijnie kreeg javaanse thee mee en 2 pakjes om javaanse satesaus te maken.
In tegenstelling tot het eten op Bali is de javaanse keuken veel minder sterk gekruid. 

Na het eten hebben we Ces naar huis gebracht, haar ouders ontmoet en daar wijn gedronken. Trijnie kreeg een grote batik doek mee, allemaal niet nodig maar wel heel lief.
Om 23:00 uur waren we weer terug in het hotel, moe van alle indrukken.

Vanmorgen naar het ereveld in Jakarta geweest met Budhi en chauffeur. Ook dit veld lag er mooi bij en bevatte de graven van de omgekomen Nederlanders van de japanse bezetting (1943-1945) en de oorlog tegen de onafhankelijkheid (1945-1950).

Vanmiddag gezwommen en tussen  de wolken door van de zon genoten. Het druppeld hier nu zachtes en is een graad of 30.

Morgen naar Singapore daar de buurt onveilig maken. We waren daar 9 jaar geleden ook 5 dagen geweest maar nu hebben we gidsen die ons naar de mooie plekjes van de stad zullen leiden. We zijn benieuwd.

G&T

Dag 5 in Jakarta (woensdag 11 feb 2009)

We gaan zo eten. We worden gehaald door de chauffeur van Budhi.
Budhi spreekt redelijk Ned. en we gaan bij hem thuis eten.
Ben benieuwd wat we voorgeschoteld krijgen en of ik het naar binnen krijg!
Voor het goede fatsoen.......
Jullie horen het wel weer.

Trijnie

Gerard ligt op bed, toch nog rug en heup!

Dag 4 in Jakarta (dinsdag 10 feb 2009)

vanmorgen op de fiets naar Budhi om ze te laten inpakken. Vandaaruit wilden we met een taxi naar Bataviadorp en dan 's middags zonnen, zwemmen en krantje lezen.
Maar het liep allemaal anders.

eerst de fietsen gedemonteerd en in karton laten pakken. Zitten goed ingepakt, dus we gaan er van uit dat ze zo meemogen het vliegtuig in. 
De kleindochter van Budhi, Cesgitha, was door haar opa gebeld dat er nederlanders bij hem geweest waren. Ces heeft Nederlands gestudeerd aan de universiteit in jakarta en geeft les aan Expats die vanuit buiten Indonesie  hier komen werken. Ze wilde dolgraag kennis met ons maken, daarom had ze 2 uur in de bus gezeten om ons te ontmoeten.

Ze wilde met ons op stap en toen we vertelden dat we naar het oude Bataviadorp wilde vroeg ze aan haar opa of ze de wagen met chauffeur meemocht. Dat kon en even later zaten we in de auto naar bataviadorp.

( Jakarta is de hoofdstad van Indonesië en de grootste stad van het land. In de tijd van de Nederlandse koloniale overheersers heette de stad nog Batavia. Vooral in de laatste vijftig jaar is de stad explosief gegroeid, want inmiddels wonen er dertien miljoen mensen op een kluitje. Jakarta is het kloppende hart van Indonesië.)


Onderweg veel overstroomde wegen en zeer druk verkeer. In Bataviadorp eerst de rode oud hollandse brug bezocht en daarna wat gegeten in het Batavia cafe, Ces en de chauffeur ook mee, waren daar nog nooit binnen geweest. Was in oude hollandse stijl, met allemaal ingelijste foto's van popsterren. De menukaart zat achterop ingelijste foto's geplakt. Pannenkoeken met ijs gegeten.

Het koloniaal museum in het Gouveneurshuis stelde niet echt veel voor, veel oude meubelen, vaak hier gemaakt, een oud kannon en aardewerk. de Chauffeur was hier nog nooit binnen geweest, we hebben dus ook nog een bijdrage geleverd aan zijn culturele opvoeding.

Naar de oude haven geweest waar een tiental vissersschepen lagen, deze ook nog bekeken vanuit een hoge toren, waar vanuit we een mooi gezicht hadden over de krotten en hoge woonflats van de stad.

Weer terug naar onze fietsen, het was inmiddels 15:30 uur. De fietsen stonden op ons te wachten. We werden samen met de fietsen naar het hotel gebracht.

Van Budhi hebben we een uitnodiging om morgenavond te komen eten, we worden om 18:00 uur bij het hotel opgehaald. Ook gaat hij donderdagochtend mee naar het ereveld van Jakarta, daar ligt generaal Spoor begraven. Bij die plechtigheid in 1949 was mijn vader aanwezig, vandaar dat we daar gaan kijken. 

Tot slot kregen we een door Budhi gemaakt houtsnijwerk. Achterop heeft hij de datum van vandaag, zijn naam en handtekening gezet. Tis wel wat groot, moeten hiervoor een aparte tas kopen om het mee te nemen maar ja wat doe je in zo'n geval?

Al met al een ongeplande dag, niet de eerste van deze vakantie, waarbij we kans weer gegrepen hebben om met de mensen dingen te doen. Leuk maar vermoeiend.

We gaan nu eten dus bay bay zwaai zwaai.

G&T

Dag 3 in Jakarta (maandag 9 feb 2009)

missie voor vandaag achter dozen aan voor de fietsen.
Gelopen naar Gambir station, daar is geen expresdienst. Op het station van Genen wel, dus daar naartoe gelopen. Daar kunnen ze onze fietsen inpakken, ene Budhi, een man van 76 jaar zal ons wel helpen. Afgesproken dat we morgen rond 10:00 uur met de fietsen langs komen voor het inpakken.

Verder veel gelopen, met mijn heup gaat het goed, en malls bezocht.

Vanmiddag gezwommen en gezond, krantje gelezen (Jakarta Post, engelse krant) en om 18:00 uur op stap naar Pizza Hut.
Na een wandeling van 30 minuten, eerst nog een mall onveilig gemaakt, daarna pizza eten.
In de Pizza hut vierde een meisje haar verjaardag met 9 vriendinnen. Een lol dat ze hadden. Trijnie heeft een foto van de groep genomen en kreeg van de jarige een stukje taart. Weer grote lol dus.

Morgen willen we als we de fietsen weggebracht hebben naar het oude bataviadorp, een haven en een koloniaal museum met oude meubelen van de nederlandse tijd hier in het gouveneurshuis

Groet,

G&T

Dag 2 in Jakarta (zondag 8 feb 2009)

vandaag naar een soort evenemententerrein aan de kust in Jakarta geweest.

Eerst Seaworld bezocht, aquariums met vissen, een tunnel onder de vissen door en zeeschilpadden. Erg mooi, zo'n 10 minuten gefilmd.
Rondom Seaworld waren de straten overstroomd met zeewater, moesten dus een stukje om om er te komen.

Toen naar twee shows geweest, 1 met zeehonden en 1 met dolfijnen. We begrepen geen snars van wat er allemaal verteld werd, gezien de reactie van de locals waren dingen erg grappig, maar leuke shows. Niet zo uitgebreidt en gelikt als in het dolfenarium in Harderwijk maar toch leuk om te zien. En geen enkele toerist tegengekomen vandaag.

Daarna naar Pasar Seni geweest, een kunstenaarsmarkt in huisjes, kunstenaars bezig met schilderen en houtsnijden. Leek wel een soort Orvelte bij ons. Mooie dingen gezien maar niets gekocht. 

Vanmiddag gezwommen en geluierd, het blijft natuurlijk vakantie.

Onze indruk tot op heden (1)

We zijn nu bijna een maand van huis en hebben veel indrukken opgedaan van de eilanden Bali en java. Hieronder een opsomming van verschillen en overeenkomsten.

Verkeer:
is op Bali iets rustiger dan op Java. Wel zijn er veel overeenkomsten in weggedrag en wat we zo onderweg tegenkomen: 

- weinig tot geen fietsers, wat er fietst rijd voor 80% op oude brikken, misschien nog wel van Hollandse makelijk. Een merk is op het frame niet meer te lezen. Af en toe een nieuwe fiets, vaak ATB achtig met 7 of 21 versnellingen.
- brommers op beide eilanden in grote mate aanwezig. Rijden regelmatig tegen het verkeer in. Sommige 60% draagt een helm, vaak de bestuurder, de passagier(s) vaak niet.
- auto's zijn over het algemeen in goede staat en lijken niet oud.
- vrachtwagens zijn er in alle maten en soorten, vooral tegen heuvels/bergen op produceren ze grote zwarte kwalmen, waar wij als fietsers behoorlijk last van hebben. Ze staan regelmatig met een lekke band of remvloeistof tekort langs de weg. Als een wiel gewisseld moet worden moet de lading er soms uit. We hebben ze bezig gezien met de schep een wagen met 5 kuub zand leeg te scheppen om de band te kunnen wisselen. Als het wiel gewisseld is moet hij weer volgeschept worden.
- dan de riksja's, driewielfietsen waarbij de bestuurder op een hoog zadel achter een bakkie zit waar passagiers en allerlei goederen vervoerd worden. Vindt je alleen in de wat grotere plaatsen, hebben ontzag voor ons, steken duim omhoog als we langs komen en geven een grote glimlach. Ze slapen ook in hun bakkie en hangen als er geen klandizie is de hele dag bijelkaar rond.
- taxi's zijn er van verschillende maatschappijen, hier in Jakarta rijdt Bleubird met een meter, wordt aangeraden om deze te nemen. Zijn betrouwbaar, je hoeft niet ellelang te onderhandelen over de prijs en rijden niet om zodat je geen extra kosten hebt.
- Baja's alleen in Jakarta gezien. Scheuren door de stad, trekken zich schijnbaar niets aan van regels, snijden af en de taxichauffeurs hebben geen hoge pet van ze op. Nog niet uitgeprobeerd maar de belevenissen in Bangkok staan ons, en de kinderen, nog vers in het geheugen. Daar scheuren ze tegen het verkeer in als het druk is, zigzaggen tussen de auto's door en nemen voorrang.
- eetkarretjes: worden voortgeduwd en je kunt er sate, nasi, mie, sigaretten, water, fris, fruit, enz. enz. kopen. Hebben meestal een eigen deuntje (getingel of geklop op een ijzeren of stenen bakje) zodat de buurt weet dat ze langskomen.
- vuilnisverzamelaars lopen met karren langs de weg en verzamelen plastickflesjes of -bekers die ze voor een paar centen (sorry roepia's) kunnen inleveren.
- afvalwagens: zakken met afval worden in een open vrachtwagen gegooid, naar een recyclepunt gebracht waar de zakken geopend en de nog bruikbare zaken verwijderd worden. 

Gerard

Dag 1 in Jakarta (zaterdag 7 feb 2009)

de eerste dag in jakarta besteed aan het schoonmaken van de fietstassen, haarwassen e.d. M.a.w. weer even mens worden na alle steelpannetjes water van de afgelopen 3 dagen.

Vanmorgen ook naar de Tourist information geweest. Daar een kaart van Jakarta gescoord en een boekje met bezienswaardigheden alhier.

Met lopen heb ik veel last van mijn heup, lastig maar het is niet anders. Beperkt ons wel in onze bewegingsvrijheid maar morgen gaan we er toch tegen aan. We willen o.a. naar Seaworld (ja wees maar lekker jaloers kids) en een pretpark wat daar vlak bij ligt. We zullen ons met een driewieler met motoraandrijving laten verplaatsen. De naam van deze vervuilende en lawaaimakend voertuig schiet me zo niet te binnen, komt misschien morgen wel.  (bajaj = driewiel mini taxi)

Vanmiddag even over de Jalan Surabaya gelopen, meer dan 100 stalletjes met  "oude" indonesische spulletjes en daartussen kroonluchters uit Nederland. Leuk om te zien, veel aparte dingen moeten we nog verder verkennen. Wie weet wat we er kopen.

Vanmiddag gegeten in een buffetrestaurant in de straat bij het hotel. Veel vis van heel lekker tot heel zout, maar ja je probeert van alles wat. Komen we vast nog wel een keer.

We gaan nu eten en een bintang (lokaal bier) scoren dus tot de volgende keer.

We hebben tekst bij de foto's op de website geplaats.

G&T
Bintang Bier

Jakarta (vrijdag 6 feb 2009)

hallo daar,

gisteren goed bericht ontvangen, de foto's op het geinfecteerde SD kaartje die we hadden opgestuurd naar Emmen waren er allemaal nog. Maar goed dat we het kaartje niet hebben laten wissen en natuurlijk dank aan het supporting team in Emmen.

We hebben de 45 kilo naar Jakarta goed afgelegd. Het verkeer werd wel steeds drukker en als je denkt dat je in Jakarta bent moet je nog 40 kilo door de stad heen. Wat een grote stad, maar als je 9 millioen mensen moet bergen dan heb je wat oppervlakte nodig.
We zijn dan ook vanaf een station in een voorstad van Jakarta met de trein naar station Gambir gereden. We konden de fietsen mee de coupe innemen, het was meer een metro dan een trein. Na 30 minuten waren we dus in het centrum van Jakarta. We moesten 4 kaartjes kopen, 2 voor onszelf en twee voor de fietsen. Kosten totaal 36.000 RP (omgerekend 2.60 euro, koopje toch).

We overnachten t/m donderdagnacht in hotel Marco Polo, redelijk in het centrum van de stad. Er zijn hier diverse dingen te zien en beleven maar morgenvroeg gaan we eerst naar de toerist information voor een goede kaart van de stad en verdere info. Maar daar horen jullie een volgende keer over.

G&T

Krawang (donderdag 5 feb 2009)

vanmorgen na een speciaal voor ons gebracht ontbijtje (2 tosti's en 2 koppen koffie) op pad. Lichte regen maar na 10 min droog. Eerste stuk, 25 kilo, weer heuvelachtig, mooie vergezichten over sawa's en bergen, maar wel zweten. Daarna vlakke wegen.
We kruisen af en toe de tolweg en de spoorbaan. 
De uitlaatgassen is wel een probleem. Onze onderbenen en voeten worden zwart, in de plooien van onze armen en in het gezicht verzameld zich ook zwarte smurrie. Dus echt gezond is het fietsen hier niet.

We zitten nu in Karany Asih in het plaatsje K(a)rawang 
Grotere kaart weergeven, net zo'n soort kamer als afgelopen nacht, elkaar dus weer achterna zitten met een steelpannetje. 

Vanmiddag de stad in geweest met een busje. Hand omhoog houden, instappen (kom er nauwelijks in met mijn stijve botten, laat staan eruit) en als je er uit wil chauffeur op de schouder tikken en betalen.
In een mal (winkelcentrum) werd mij een lot in de handen gedrukt en moest ik kijken of ik iets gewonnen had. En ja hoor, we hadden prijs. We moesten mee en we werden op stoeltjes gezet en kregen een uitleg. Eerst in het indonesisch later in gebrekkig engels. Of we een koelkast, wasmachine, dvd speler, rijstkoker enz. enz. wilde kopen, dan kregen we tot 40% korting. Ik wilde nog vragen of ze ook thuis bezorgen maar daar ben ik maar niet over begonnen.
Toen we ze duidelijk hadden gemaakt dat we niets wilden kopen kregen we een glazen theeservies, hadden we immers gewonnen. Nadat we met de prijs op de foto gegaan waren, er kwamen steeds meer mensen die mee op de foto wilde, het kado weer teruggegeven. Een hoop lol gehad.

Morgen gaan we het gebied in waar de nieuwsberichten hier steeds over gaan, overstromingen in de buitendorpen van jakarta. Is misschien bij jullie op het nieuws ook wel een item over geweest.
tot zover vanuit een licht bewolkt Indonesie.

G&T

Op naar Jakarta! (woensdag 4 feb 2009)

we vertrokken in de regen, maar na een kilo (indonesies voor kilometer) of 10 werd het droog.
Er gaan twee wegen naar jakarta waarvan 1 een tolweg is. Daar mogen we met de fiets niet op maar dat waren we ook niet van plan, dan zie je niets onderweg. De wegen op java zijn wel gevaarlijker dan op Bali. Meer zwaar verkeer en continu busjes die passagiers oppikken langs de kant van de weg, dan weer invoegen. Chauffeur steekl dan hand uit het raam en nemen voorrang. Constant opletten dus. Daarnaast is de weg aan de kant van mindere kwaliteit, kuilen, en rijden er ook nog brommertjes tegen de richting van het verkeer in.                                                       De lopende mensen met handkarren, eetkarretjes maken de chaos kompleet.            Als we een wat grotere plaats binnen komen loopt het verkeer vast en rijden we stapvoets laverend door een gekrioel van busjes, auto's, brommers en wandelaars. Constant geconcentreerd blijven dus, is wel vermoeiend.

Trijnie is zich 2 maal de klere geschrokken.
De eerste keer haalde een vrachtwagen mij in en passeerde me op milimeters afstand. Ze zag me er al onder komen.

De 2de keer reed er een grote bus naast Trijnie, begon hard te toeteren om haar aandacht te trekken en tientallen armen kwamen uit de raampjes om haar te groeten. En ze fietste geconcentreerd en schrok daardoor extra. Haar hart sloeg een aantal keren over en klopte daarna als een gek.

de eerste 30 kilo ging berg afwaarts, maar daarna 40 kilo op en neer. Zware klimmen en steile afdalingen, maar met wat rustpauzes de etappen afgelegd en aangekomen in Purwarkarta en overnachting gevonden in een eenvoudig hotel Kusima, geen douche maar mandie, of tewel je wassen met een steelpannetje koud water wat je over je lijf gooit.
Er waren geen handdoeken dus onze microvezelhanddoeken hebben we dus niet voor niets meegenomen.

Trijnies achterwiel lijkt in onbalans, ze schud bij hogere snelheid heen en weer. Oorzaak niet de spaken of slag in het wiel maar de buitenband die niet helemaal goed zit, straks maar verhelpen.

G&T

Missie in Bandung! (31 jan, 1/3 feb 2009)

(zaterdag 31 jan)

Nou vanavond hebben we prima gegeten.
Er was een barbecue lopend-buffet in het hotel.
Nou dat hebben we gedaan.
Allerlei dingen die we thuis dus niet kennen, geproefd.
Ik,Trijnie, vond vooral de toetjes tafel heel interessant!
Met gevolg dat ik spuug-vol zat. Maar ja, dit doe je niet zo vaak.
Gerard z'n rug gaat beter, maar met 1 heup wil het niet vlotten.
Nou ja, morgen misschien weer een betere dag.

(zondag 1 februari)

Yes, het is zover, ik ben jarig!
Nou veel doet het niet. Gewoon weer een nieuwe dag(en ouder!).

Vanochtend in de oude wijk van Bandung op zoek naar de
adressen die we van Karline meekregen.(Karline is de vrouw van Gerards broertje)
2 uur verder, na lang zoeken en vragen, eerts in de verkeerde wijk, uiteindelijk in de goede..
2 adressen gevonden. fotoos en film gemaakt.
Bij het tweede adres kwamen we in gesprek met een Nederlands sprekende Indier.
Dat was echt leuk! Hij woonde in het huis vanaf 1969.
3de adres gaan we overmorgen nog zoeken, we hadden er genoeg van..
Als je hier iets vraagt wordt je alle kanten opgestuurd. Dus dat geeft problemen!
Ze kennen niet: "Dat weet ik niet"

Morgen toer rondom Bandung.

Groetjes G&T

(Maandag 2 feb)

vandaag zijn we op tour geweest, alleen het weer zat niet mee. Het is en graad of 20, zwaar bewolkt en het regent bijna de hele dag. Lijkt wel nederlands weer.

We werden om 08:00 uur opgehaald van het hotel door een busje bestuurd door en oudere man die bijna geen engels sprak. Is toch wel lastig, opvallend is dat maar weinig mensen hier engels spreken. 
Eerst zijn we naar de Tangkuban Prahu gereden, een vulkaan waar mijn vader over vertelde. Hij was te zien vanuit de kazerne waar ze lagen. Hij wordt ook wel de Chiriday(ciwidey) genoemd door de plaatselijke bevolking. Tangkuban Prahu in Lembang

Gelukkig hadden we uit voorzorg onze poncho's meegenomen wat het regende dat het goot toen we bij de krater waren. We zaten op 2000 meter hoogte en half in de bewolking. De krater van deze nog actieve vulkan was gevuld met lichtblauw melkachtig water. Wat zal het hier prachtig zijn bij zonnig weer, jammer maar helaas, het was ons niet gegeven.

In en natuurgebied (waarschijnlijk ciwiday area)geweest met een prachtig meer. Helaas was het geen weer dus niet uitgebreidt gewandeld. Wel allerlei hapjes (gebakken banan, gebakken deeg met groente, Tofu e.d.) gegeten die daar gebakken werden.

Daarna door de theeplantages gereden, magnifiek en we hadden ons nooit theeplantages zo voorgesteld. Tegen de heuvelruggen op, niet plat als sawa's maar er gewoon schuin tegenop groeiend. Er waren mensen bezig blaadjes te plukken, ging met takken tegelijk. Nog en poging gedaan om en theefabriek te bezichtigen maar die zijn op maandag gesloten.

thee plantage

aardbei plantage

Daarna een heetwaterbronnenbad bezocht, de bronnen van Ciater. Drie baden vol het water (39-42 grd.C.) Trijnie vond het te het, ik heb lekker gebadderd en met lokale mensen staan praten. Het zag er een betje afgelefd uit allemal maar was zeer aangenaam. 

Tenlotte nog naar een aardbeien plantage geweest, mooie grote lekker smakende aardbeien. Doosje gekocht, waren lekker zoet.

Trijnie moest op de terugreis plassen. Het verkeer zorgde voor een langere terugreis en de nood werd steeds hoger. Maar ze heeft het rennend naar de wc toen we bij het hotel waren gered.

Op de terugreis was het verker en chaos. Trijnie en ik hadden net tegen elkaar gezegd dat we nog geen ongelukken hadden gezien of  er knalt een brommertje achter op de auto. Gelukkig was door het drukke verker de snelheid niet hoog maar het gaf toch en behoorlijke knal. Brommer en man op de straat tussen het verker in, bestuurder auto uit an schade opnemen, brommer en bestuurder werd dirct door omstanders geholpen en met brommer en al naar de zijkant van de weg gebracht. De schade aan de auto was nihil, dus 20 sec. later reden we weer verder. 

Een geslaagde dag alleen gooide het weer roet in het eten. De temperatuur in Bandoeng is lager dan we gewend waren, komt doordat de plaats op 1600 meter hoogte ligt. Darnaast vandaag de pech dat het bijna constant regende, de slechtste dag qua weer van de vakantie. Maar ja het kan niet altijd feest zijn.

Er zijn hier bijna geen toeristen, af en toe komen we er een of twee tegen. Zal wel aan het seizoen liggen. Wel vel lokale mensen naar toeristische zaken als de vulkaan en heetwaterbronnen. In het hotel ook maar een enkele toerist te zien, verder lokaal volk.

Apart te weten dat mijn vader hier van 1948-1950 geweest is. Constant vragen we ons af : zal hij dat gebouw ook gezien hebben, hoe zal het er toen uitgezien hebben, enz. enz. Veel van de gebouwen hier zijn door de nederlanders gebouwd in de jaren 30 van de vorige eeuw, ben benieuwd of hij op foto's en film nog zaken herkend.

Morgen gaan we naar de begraafplaats waar makkers van mijn vader liggen. namens hem willen we dan bij hun graven stilstaan. 

G&T

(dinsdag 3 feb)

na regen komt regen. 
Ook vandaag weer een druilerige dag in Bandung.
Vanmorgen toch op de fiets naar de erebegraafplaats gegaan. Daar aangekomen bloemen gekocht en nadat het hek voor ons geopend was een indrukwekkende begraafplaats betreden. Nadat we ons ingeschreven hadden en de graven van mijn vaders makkers hadden gelokaliseerd bloemen gelegd bij het graf van zijn vriend W.Baas. Even stilgestaan bij de vele slachtoffers, soldaten maar ook nederlandse burgers van de oorlog tegen de jappen en darna tegen de vrijheidstrijders van Indonesie.

info:(Het Ereveld Pandu ligt in Bandung, Indonesië

Het ereveld telt 4000 graven. De meeste graven zijn van Nederlandse oorlogsslachtoffers en militairen uit Japanse concentratiekampen die bij de val van Japan in 1945 nog snel werden omgebracht. Op het hoogste punt van het ereveld staat een vlag met aan de voet van de vlag de namen waar de meeste mensen zijn omgebracht.

Er staan ook twee monumenten, een voor alle burgers die er begraven zijn zonder dat hun naam bekend is, en een voor alle soldaten die er begraven zijn zonder dat hun naam bekend is.)

De foto's op cd gebrand en vanmiddag opgestuurd naar het naar we vernemen koude Emmen. 

Weer op zoek naar Merdekalio 10, het vroegere woonhuis van de ouders van ons schoonzusje Karline. Na veel vragen gevonden, al stond het huis nu niet maar aan de Merdekalio maar aan de Jalanjajajara of zoiets, maar de bewoners daar vertelden dat dit wel de goede woning was. We zullen zien als de foto's den Haag bereiken of het klopt.

Dus de missie in Bandung is volbracht. Morgen gaan we op de fiets richting Jakarta, een afstand van een 180 km. Hopen dat het dan droger weer is. We verwachten de eerste 30 km nogal wel bergjes, we zullen zien. Dit willen we in een dag of 4 doen, de resterende dagen verblijven we dan in Jakarta om vrijdag 13-02 (ojee nu ik dit type vrijdag de 13de) naar Singapore vliegen.

We weten niet wanneer we weer via e-mail contact kunnen opnemen maar we houden Sas in ieder geval van onze verblijfplaats op de hoogte via SMS.


G&T

1 februari Trijnie jarig!

Slamet Ulang Taunmoe! hartelijk gefeliciteerd(javaans)

Bandung (30,31 jan 2009)

(vrijdag 30 jan)

hallo daar,

gisteren treinreis van Yogja naar bandung.

Eerst heel gedoe met het meenemen van de fietsen. Door het slechte engels hier begrepen we dat de fietsen in dozen ingepakt moesten worden. Wilden we niet, gewoon meenemen in de trein zoals de vorige keren.

We kwamen uiteindelijk bij de stationsmanager terecht, we mochten de fietsen zo meenemen.

We stonden op het perron te wachten kwam er een oude man van de expresdienst. Praatte wat met Trijnie, liep weer weg, begon te bellen, kwam weer terug, draalde wat om Trijnie heen, liep weer weg enz. Hij moest dus duidelijk iets vertellen maar wist niet hoe. 
Kwam weer naar Trijnie had het over 100.000 roepia, begrepen er geen snars van, liep weer weg, begon te bellen, draalde weer rond enz.
Uiteindelijk kwam er iemand die goed engels sprak. Het kwam er op neer dat we 100.000 roepia moesten betalen om onze fietsen me te nemen in de wagon. Betaald, kregen tickets en het was eindelijk geregeld. De trein kwam, mensen van de expresdienst hielpen me de fietsen in de wagon te zetten, daarnaast ook 5 brommers en een hele lading pakjes. Ik wilde de fietsen vastzetten en op slot, was niet nodig, er bleven 2 mannen de hele weg in de wagon ter bewaking. En de fietsen zouden niet vallen.
Op hoop van zegen dan maar.

De treinreis zelf was lang, zo'n 8,5 uur maar mooi. We stegen gedurende  de laatste 3 uur naar 1650 meter hoogte, gaf mooie uitzichten over rijstvelden, bergen, maisvelden en dorpjes (desa's).

Onderweg nasi gegeten in de trein. Daarnaast veel drinken en eterij (koekjes, chocolade, snoepjes) bij ons, net een schoolreisje.

tegen schemering aangekomen in Bandung, de weg gevraagd naar Savoy Homann Hotel , een behulpzame man bracht ons er lopend naar toe, ca. 1,5 km van station. Zelf hadden we het dankzij de Trotter ook wel gevonden maar daar alles hier bijna eenrichtingsverkeer is is dat wat lastiger dan anders.

Het is een groot en luxe hotel, dikke auto's rijden af en aan, deftige mensen stappen uit en daar kwamen wij, op onze fietsen en het regende een beetje. Trijnie parkeerde haar fiets pontificaal voor de ingang op de rode loper en ging naar kamers vragen. Ze vond nl. dat ze net zoveel recht had om daar te staan als die dikke auto's, we waren immers ook klant. Ik heb haar fiets maar aan de kant gezet omdat de mensen er omheen moesten lopen. We hebben eerst een kamer voor 2 nachten geboekt.

Verder in hotel gebleven en gegeten, het begon harder te regenen. Morgen maar weer verder kijken.
Het is inderdaad luxe hier alles zit er op en er aan.

G&T

(zaterdag 31 jan)

Na het ontbijt, het luxte en uitgebreidste van de hele vakantie, naar de toerist information gegaan. Zou om 09:00 open zijn, er was niemand dus daar gewacht. Om 10:00 uur kwam er iemand aan.

Tijdens het wachten gepraat en geouwehoerd met de mensen die er met verrijdbare eetstalletjes stonden. gelachen, al begrepen we elkaar vaak maar half. Zij spraken nagenoeg geen engels dus het was handen en voeten werk. 

We hadden een aantal vragen die over het algemeen beantwoord werden.
- goede plattegrond van de stad, hebben we gekregen
- begraafplaats van nederlandse militairen, adres hadden we, aangewezen op de kaart
- oude villawijk met nederlandse huizen uit de koloniale tijd, weten we nu te liggen 
- er is geen suikerfabriek meer in Bandung, jammer want daar heeft mijn vader gelegerd.
- tour geregeld voor maandag waarbij de vulkaan, theeplantage, theefabriek, heet water bronnen, groot meer en authentiek dorp gaan bezoeken.

Daarna naar het oorlogsmuseum geweest, o.a. over de tijd dan mijn vader, 1948-1950, in Indie geweest is. Indrukwekkend en diverse foto's genomen.

Vanmiddag nog op en plein met bankjes vertoefd, waar veel kinderen met hun ouders vertoefden, een soort Vondelpark maar dan anders. Allerlei koopwaar, rubberboten met water waar (nep)vissen in dreven die kinderen moesten vangen met een hengeltje, bellenblazen, jongeren die met gitaar voor je kwamen zingen voor wat geld, en veel mensen die vroegen waar we vandaan kwamen, zich voorstelden en vroegen naar onze naam. Af en toe een bedelend kind of oudere vrouw. 

Morgen gaan we naar de oude villawijk op de fiets. 

G&T

Surabaya, Jogyakarta (26,27,28,29 jan 2009)

(maandag 26 jan)

vandaag met de trein naar Surabaja, eksecutive zitplaatsen, fietsen in het gangpad.
Eerst met Harri en collega's wat gedronken op het station, daarna hebben ze ons geholpen met de fietsen en de bagage. Foto's van harri in uniform genomen en een foto van mij met zijn collega's op zijn kantoortje. Ik kreeg een conducteurs pet op en een lepel in mijn handen. Koddig gezicht.
En toen op reis.
Reisduur 7 uur, dus een hele zit in ingezakte stoelen. Onderweg genoten van het landschap, rijstvelden, de achterkant van plaatsjes waar we door kwamen, heuvels, tunnels, begraafplaatsen enz. enz.
De trein wordt voortgetrokken door een diesellocomotief, er zaten 12 wagens achter. Er zijn 3 klasses te weten economic, bussness en eksecutive. De laatste de duurste maar per persoon zoon 9 euro kwijt. Valt dus mee en er is voldoende beenruimte en airco.
Tijdens de reis kun je nasi of mie kopen, koffie, thee en snoeperijen. Bij stations wemelt het van de mensen die eten verkopen in bananenbladeren en allerlei andere zaken.

Te weinig tijd gehad om Surabaja te verkennen, is een grote stad, 3 mil. inwoners, zag er oud en afgeleefd uit rond de plek waar wij zaten, hotel Puri Kemperka o.i.d., een slechte kamer, lekkende wc, wel airco maar de prijs was 6 USD, dus wat kun je er van verwachten.
Er was vlak bij het hotel een parkje met kinderspeelplaats en een looppad met rechtopstaande kiezelstenen. mensen liepen daar ober voor een voetmassage, werd druk gebruik van gemaakt.

Gegeten bij een chinees, sprak geen engels, bestellen nasie speciaal voor twee personen, kregen we de maaltijd van 1 persoon verdeeld over twee borden, met 1 gebakken ei, en 1 schaaltje groente. Was dus hilariteit bij de bediening. Als toetje loempiaatjes besteld, 4 stuks, wij al lol hoe dit zou gaan. Zouden we 4 portie's krijgen? Nee hoor netjes 4 loempia's met saus, heerlijk.

G&T

(dinsdag 27 jan)

vandaag met de trein van Surabaja naar Yogjakarta of zoals de indonesiers zeggen Yogja. Duur 5 uur, tond de middag aangekomen. We slapen in hotel {eti mas, een aose in het centrum van de stad. Zwembad, groene tuin, echt een mooi hotel en goede kamer. We blijven hier 3 nachten.

Gewinkeld, allemaal kraampjes en winkels langs de Malboire(denk dat het maliobora street is,Sas), een grote straat in de stad.

Overal aangeklampt, wat laatste dingetjes voor de kids gekocht want morgen willen we spullen opsturen. We werden aangesproken door een leraar van de kunstacademie of we de expositie van studenten wilden zien. Was vlakbij. Inmiddels was het gaan hozen dus met plu er naar toe gelopen.
uitleg gekregen van hoe zij de schilderijen maakten. Op zijde met was en diverse kleurprocessen. Als je het fijne wilt weten moeten jullie Trijnie maar vragen. genoten met een kopje jasmijnthee van de uitleg. Schilderijen bekeken en er 1 gekocht met twee fietsen erop verwerkt. mooi voor in de kamer.

Voor het eerst ongezond gegeten en wel bij de Mac. Donalds, ik voor het eerst patat en een burger. natuurlijk voor de kids kindermenu's genomen, ze weten vast wel wat dat betekend.
Trijnie had al eerder fried patatoos gegeten. 
Het eten is hier goed en goedkoop. Voor 5 euro heb je beide een maaltijd, we eten elke dag 3 keer warm en proberen van alles. De sate met de saus waarin gemalen pinda's zitten is heerlijk. 

Jogja is een drukke stad, morgen gaan we rondfietsen, benieuw hoe dat gaat.

G&T

(woensdag 28 jan)

vandaag op de fiets naar Branbanan, een tempelcomplex op 17 km van Yogja. Eerst via kleine weggetjes geprobeert er te komen, kwamen door smalle straatjes met kilen en plassen water. Leuk om te fietsen, zo zagen we de andere kant van de stad nog eens. kom je normaal lopend niet.
Uiteindelijk op de snelweg gekomen en op de vluchtstrook tussen de brommers, auto's, bussen en vrachtwagens ter plaatse aangekomen. 
Het is constant opletten op het verkeer, bussen schieten naar de zijkant om passagiers af te zetten of in te laden, auto's gaan naar de zijkant, willen invoegen van straatjes die naar de snelweg lopen, dus het is laveren. gelukkig geen prolemen gehad, als je je vand e gevaren bewust bent en gezien onze eerdere ervaringen in soortgelijke situaties was het goed te doen.
Het is warm vandaag, voor bij stoplichten is het heet door het warmteuitsralende asfalt.

Bij de Branbanan onze fietsen gestald, we kregen heuze parkeerkaartjes. Koffie gedronken, en toen we weer wat op temperatuur waren wilden we kaartjes kopen. We hadden al op foto's gezien dat de tempels erg leken op de in Siem Riep Camobodja (zie eerder reisverslag) mar niet zo mooi waren, dus we hadden al besloten dat we niet naar binnen gingen als de prijs hoog zou zijn. We stonden voor het loket, kaartjes 1 dollar (in roepias) dus laag, maar we werden doorverwezen naar een aircoruimte speciaal voor toeristen. De kaartjes kosten toen ineens 11 dollar pp. Bleek voor de inwoners van indonesie de prijs 1 dollar te zijn en voor ons 1 dollar. Niet naar binnen geweest, de prijs 11x over de kop, belachelijk.

Weer teruggefietst langs binnen door wegen en deel snelweg (o.a. langs vliegveld) en na acclamatiseren kaartjes voor de treinreis naar Bandung geregeld. Ook naar het postkantoor voor het verenden van een pakketje van 2 kilo naar huis, o.a. souveniers van ons, dingen voor de kids, en een cd waarop onze foto's staan omdat overzenden niet meer wil lukken.

Vanavond gaan we naar een voorstelling met wajangpoppen (schimmenspel) en morgen naar de Boraboudour (als ik het goed schrijf).
Dus er staat nog wat op het programma.

Tot mails G&T

(donderdag 29 jan)

Nou deze keer ben ik de bok.
In deze hitte typen valt niet mee, de vingers glijden zo van de toetsen.
Waarom ik(Trijnie)?
Gerard is gaan wandelen omdat z'n rug niet meewerkt! Vandaar.
Gisteravond op pad naar een wayang-voorstelling, kwamen we aan de praat met een local. Bleek dat hij werkte in het museum waar we zijn moesten.
Hij bracht ons en onderhield ons met zijn praten en uitleggen.
In een atelier achter de museum maakten ze lederen wayang-poppen. 
Tijdens het wachten op de voorstelling zette hij ons onder een overkapping en zorgde
dat we eten en drinken konden scoren.
Zittend op de grond hebben we gegeten en gedronken en gepraat.
Ook heb ik van die local een kruiden sigaret gehad (smaak:kruidnagel).
De voorstelling duurde 2 uur. Mooie indo cultuur/traditie.
Maar na 1 uur zijn we weggegaan. We verstonden er natuurlijk niets van!

het regende toen we terug liepen.
We zagen soms mensen die hun handen boven hun hoofd hielden.
Jongens deden dat ook bij meisjes.
Galant misschien..!

Vanochtend om 7 uur naar de Borobudur met een taxi.
Dit is het grootste boeddistische tempel-complex ter wereld.
1 uur en 20 minuten duurde de rit. Onderweg nog fotoos genomen van de Merapi.
Dit is een nog actieve vulkaan bij Yogya.
De Borobudur bestaat uit een 7-tal etages,waar je op de rand kunt lopen.
Veel steen gehouwen figuren wel vaak beschadigd.
Uitzicht magnifiek.
Gerard heeft nog fotoos van mij gemaakt om er weer een schilderij van te kunnen maken. Zoals ik ook heb gedaan van Angkor-wat/Cambodja. Mijn schilders-vriendinnen weten waar ik het over heb!
Angkor-Wat maakte trouwens meer indruk op ons als de Borobudur. Verwend als we zijn!
Op het plein voor de Boro stonden veel kraampjes. Met veel erg opdringere verkopers. Zelfs Gerard werd op een gegeven moment boos!
Toch nog wel wat dingetjes gescoord na onbeschoft afpingelen!
Het is trouwens moeilijk om voor onze kleinzoon wat te vinden. Wat dat betreft blijft het voor meisjes gemakkelijker
Op de terug reis een zilversmederij aangedaan.
In de werkplaats mocht ik het ook eens proberen.......
nou daar bakte ik niets van......?!
Wel even leuk om zo iets te proberen natuurlijk.
Tussendoortje; thuis heb ik als eens wasnoten gebruikt om mee te wassen.
Hier trof ik diezelfde wasnoten aan. 
Ze gebruiken ze om het zilver glimmend te maken.

Verder: Toen we terug waren zijn we inkopen(vreterij, drinken) gaan doen.
Morgen gaan we met de trein naar Bandung. Zo rond de 9 a 10 uur!
Dit was een westers aandoende winkel. Wel dingetjes wat anders.
Losse eieren te koop(op een bult liggen ze in een bak). Alles afwegen en een met de hand geschreven papiertje erop met gewicht en prijs.

Vanavond nog ergens wat eten en dan vroeg slapen.

Gerard heeft al een fietsbroekje versleten en in de mijne zit nu ook een gat.
Toch hebben we nog niet eens zoveel km. gegeten.
Maar ja, dat gezweet, dat wil je niet weten.

Nou dat was het voor vandaag.
Morgen zal wel niet worden, we komen wat laat aan.
En dan is Gerard er misschien weer om verslag te doen.
Ik ga nu kijken waar en hoe hij is.

Liefs en groetjes van trijnie

verslagen (22,23,24,25 jan 2009)

Vandaag is het gelukt om emails te versturen dus hierbij toch nog de verslagen van de afgelopen dagen. Foto's wil nog steeds niet dus hebben ze de foto's opgestuurd via een cdrom dus met een beetje mazzel hebben we volgende week foto's.

(donderdag 22 jan)  leuke omoeting met japanners in het hotel bij het eten.
Echtpaar rond de 65 jaar at met stokjes.
Man liet steeds harde winden, zaten aan tafeltje naast ons, stonken niet. We vonden het maar vreemd, misschien japanse gewoonte?, eens op het werk vragen.

Nadat ze klaar waren met eten contact gekregen.      Leuke enthousiaste mensen. 
Zij ging naar hun kamer kwam terug met eetstokjes en zoute vruchten moesten we proeven.      Zeer zout maar niet vies, toen we ons gezicht niet vertrokken waren ze blij en ging ze weer naar haar kamer.      Kwam terug met zakjes voor een kop soep, japans met zeewier.      Ook geproefd nadat man een kopje heetwater geregeld had Smaakte goed.     Ik vertelde dat ik bj Teijin werkte, waren zo trots over hun japanse bedrijf.     Grote firma, goede werkgever zeiden ze.      Foto's genomen, foto's van kinderen laten zie, sushivellen gekregen en na de een uitnodiging om bij hun in Tokio op vakantie te komen afscheid genomen. Zij gingen de volgende dag weg.

G&T

(vrijdag 23 jan)    Vanmorgen naar de dolfijnen geweest Om 06:00 uur in bootje met 2 andere mensen naar de dofijnen. 1/2 uur varen.      We waren net ter plaatse of de eerste dolfijnen kwamen te voorschijn.     Een groep van 10 zwommen langs de boot. Daarna nog veel meer dolfijnen zien springen. Mooi gezicht.
Echt een dubbegevoel excursie.     Mooi om de dolfijnen te zien, maar het feit dat er 10 bootjes rondvoeren en als er dolfijnen gespot werden deze vol gas naar de plek toe vaarden gaf ons een onprettig gevoel.    Het eek wel een drijfjacht.     De dolfijnen leken zich er niets van aan te trekken maar toch, het past niet bij onze manier van met de natuur omgaan.     En de toeristen, wij dus in dit geval ook, zijn hier debet aan. Een dubbel gevoel dus.
Toen we terug waren bij het strand moesten we uit de boot in het water (30 cm diep) stappen. Trijnie viel bijna achterover, haar evenwichtsorganen hadden nog last van de schommelingen van de boot, maar ze werd gelukkig opgevangen door een medepassagier, die ze prompt haar hero noemde.

Gekeken hoe de mannen visten.     Er stonden er een paar met lange hengels in het water, anderen hadden een net gespannen en dreven de visjes door te plonsen naar het net welke ze regelmatig controleerden. De buit was in beide gevallen kleine visjes. Ook zochten ze schelpjes met weekdiertjes erin voor de soep.

G&T

(zaterdag 24 jan)    weer op de fiets richting Pemuteran.      Mooie weg, glooiend maar goed te doen.      Veel bruggen met droogstaande riviertjes, hier wordt het water door afgevoerd bij hevige regenval in de heuvels. We fietsen nl. langs de heuvels, het water gaat naar de zee. In de bedding grazen nu karbouwen en spelen kinderen.

Tijdes het eten langs de kant van de weg een stortbui van 45 min. Geschuild in het eettentje daarna weer verder.

Langs de weg zijn wijngaarden, in stalletjes zijn blauwe druiven te koop. Raar idee. Nog geen indo wijn gezien.

Langs een monkeytemple gekomen, lag aan de zee, oppassen voor onze spullen dus. 

We slapen in Taman Sari Bali Cottages, mooi ressort, zwembad, strand en vee vernietigd koraalrif in zee door een storm of zo.    Er was 's avonds een afscheidsfeest voor een aantal doktoren die in de omgevinh die hulp geboden hadden en les gegeven aangaande hygiene en behandelingen. We zijn hiervoor uitgenodigd, veel muziek en dans, leuke avond.

G&T

(zondag 25 jan)  vertrokken naar Kalimanuk, wilden bij het nationale park overnachten.    Was echter niet te vinden, wel een heel stuk door het park gefietst. Mooie natuur, rustige weg en af en toe een genietstop gehouden.

Besloten door te gaan naar de ferry en de oversteek naar Java te maken. dit ging probleemloos, fietsen goed vast gezet op de ferry, op het bovendek de overtocht uitgezeten, duurde ca. 45 min.     Voor vertrek wilden jongen munten die overboord gegooid werden opduiken, diepte 3 meter, doken dan van de 7 meter hoge reling van de boot af. Niet gedaan.    Er werden allerlei dingen aan boord verkocht, van kranten tot eten, van badslipper tot schoonmaakspul voor scooters.

In BanyuWangi op JAVA aan land gegaan. Eerst na wat vragen het treinstation gevonden. Geen probleem, daar gevraagd naar treintijden en of de fietsen mee konden. Lukte alemaal.    Ook gevraagd of ze een hotel wisten, in de trotter stonden er geen.     Mag ik mijn vriend Harri bellen, vroeg de loketbeambte. Geen probleem, Harri werkte op het station als beambte, en even later had ik Harri aan de telefoon, Hij wist een overnachtingsmogelijkheid. 
Hij zou ons bij het station komen ophalen en ons er heen brengen. Hij was er 20 min. later op zijn brommertje met zijn vrouw Sary, beide moslims.     Hij bracht ons naar Panorama Cafe, een huisjes op een heuvel met prachtig uitzicht. Daar de nacht doorgebracht.
We werden uitgenodigd voor meemaken Chinees nieuwjaar bij kennissen van Harri, morgen 26-01 begint nl. het nieuwe jaar. Was een belevenis, we kregen eten, koekjes, drinken en zagen de tempel van binnen. De drakendansen waren indrukwekkend. Veel gefilmd en gekiekt.

Waren om 23:00 uur weer terug, Hari geld gegeven voor het kopen van tickets.
Morgen naar Surabaja, maar daarover mail ik morgen weer.

G&T

Goodbye Bali, hello Java! (23,24,25 jan 2009)

Helaas geen internet contact meer gehad maar wel de afgelopen 3 dagen smsjes.

(23 jan) In Lovina beach hebben ze gelukkig veel dolfijnen gezien,is altijd maar de vraag of je uberhaubt wat ziet, moet fantastich zijn om deze dieren in hun natuurlijke omgeving te zien.     Gerard schijnt vlechten gehad te hebben,is uiteraard een foto van gemaakt die we tzt wel zullen zien.     Deze week hebben Amber en Cody een kadootje uit Bali gehad,versturen duurde maar 6 dagen,dat valt mee. Er zaten handgemaakte bootjes in, klik klak bootjes noemt Renee het(originele naam is volgens mij pop-pop bootje),geweldig dmv een brandend watje gaat het bootje vanzelf varen en klik klak geluid maken, vonden de kids en Reneegeweldig!

(24 jan) ze hebben vandaag een lange email gestuurd met hun belevenissen,helaas weer geen geluk,de computer gaf een fout aan waardoor het mailtje is mislukt ze hebben voor niets alles ingetypt....heb dus een smsje gehad en weet dat ze nu in Pemuteran in  Taman Sari Bali Cottages zitten.

(25 jan) Vanmorgen smsje gehad...HUH Ze zitten al op JAVA Ik dacht dat ik niet helemaal wakker was dus na een bak koffie maar eens even op hun schema gekeken. Ze zaten al een dag voor op schema maar nu 5 dagen! Op hun schema zouden ze de 30ste de overtocht maken.....vreemd maarja via sms is het te veel gedoe om te vragen waarom,zijn maar korte berichtjes is wat anders dan een mailtje sturen.

Dussss vanaf hier het verslag van JAVA

Ze zijn vandaag veilig overgevaren! Ze zitten nu in Ketapang waar ze door een local naar het Panorama Hotel zijn gebracht,vanavond zijn ze uitgenodigd voor een dansfeest voor het Chinese Nieuwjaar,en worden opgehaald. Nergens internet te vinden Morgen gaan ze met de trein naar Soerabaja (Surabaja).     Daar zullen ze een nacht blijven en dan naar Jogjakarta waar ze meer nachten blijven.

Lovina beach (22 jan 2009)

het blauw getypte is een link naar die website,als je er op klikt zie je de website van dat hotel,persoon of bezienswaardigheid

Hallo daar,

de foto's van de afgelopen dagen mislukt. Er zit een virus op de kaart. Nemen het kaartje met virus en al mee naar Holland hopen dat er nog wat van te redden is. Maar het zal wel niet zo'n 80 foto's naar de kl...... Balen maar gelukkig hebben we de film nog en zijn wij beide gezond.

Dinsdag naar de watertuinen in Titra Gangga gefiets en daar overnachten. Mooie watertuin en gezommen in de het bronnenbad van de keizer. IJskoud maar wel een belevenis. Natuurlijk ook in het zwembad rondgesparteld. Zag er allemaal perfect uit. Trijnie had wat last van buikkrampen maar kon de weg toch goed vervolgen. Het is en blijft warm en zweten. We drinken zo'n 1.5 liter water per persoon naast de koffie en cola onderweg. We zijn echter constant drijfnat van het zweet. 

De mensen onderweg groeten ons door te roepen en/of te zwaaien. Ze zijn hier vriendelijk en als je een groep schoolkinderen tegenkomt geven we ze al fietsend high fives, ze vinden dat prachtig en gillen het uit. Als je er een overslaat dan kijkt die sip.

Woendag zijn we vanuit Titra Gangga richting Tulamben gereden. Mooie weg, stukken flink afdalen, prachtige rijstvelden en vergezichten. We zijn tenslotte tercht gekomen in Ponciana Bungalow en restaurant een heel stuk richting Air Saneh.  

Vandaag van daaruit naar Lovina Beach gereden. Onderweg was er op de muur van een tempel de afbeelding van de fietser  W.O.J.Nieuwenkamp die in 1904 Bali heeft verkent op de fiets. Hij was dus een voorganger van ons zij het in een andere tijd. Onderweg door Singaraja gekomen, een viese drukke stad, druk verkeer en dus extra aandacht voor het verkeer. De zon stond inmiddels hoog aan de hemel en het was bakken als we stil stonden bij het stoplicht. 
We overnachten de komende twee nachten in het Aditya beach resort. De route was leuk, ging op en neer met een heel stuk langs het strand. 
Morgen gaan we kijken of we dolfijnen kunnen zien. Moet lukken volgens de gidsen, de afgelopen ochtenden hebben ze er tussen de 20 en 50 gezien. Het is tegen zonsopgang dus om 6 uur de wekker zetten. 

Totaal hebben we nu 234 km gereden en liggen 1 dag voor op het schema. 

De honden hier is een fenomeen apart. Ze liggen maar te liggen, zitten onder de vlooien, hebben schurft, eten van de straat, lopen over de weg en iedereen toeterd voor ze, waarop ze aan de kant gaan. Af en toe blaft er een naar ons maar als ze ons aan zien komen gaan ze aan de kant. Van de meeste exemplaren die hier lopen  is het in Nederland ondenkbaar dat ze er zo bijlopen. Hier laat men de honden gewoon doorlopen, gaan niet naar de dierenarts en laten de natuur hun gang gaan. 

Lokale fietsers komen we hier bijna niet tegen. Af en toe een scholier op een BMX achtige fiets of een oudere man met een sikkel die op zijn oude barrel naar het veld gaat. De toeristen laten zich allemaal vervoeren in een busje of auto met airco we zijn er nog geen een fietsend tegengekomen. De route is ook best zwaar en dat kan mensen afschrikken maar in Thailand, Cambodja en Vietnam kwamen we wel fietsers tegen die van over de hele wereld daar kwamen fietsen. 
Natuurlijk is het ook nog geen toeristen seizoen, we zijn vaak alleen op een resort. Nu in lovina is het drukker, hier komen meer toeristen dan in de binnelanden of verder terug langs de kust.

We balen ervan dat de foto's vernietigd lijken door een virus maar ja onze herinneringen aan de tot nu toe zeer plezierige en indrukmakende vakantie zullen blijven. 

Groet,

G & T

Hieronder foto's van Lovina beach

Tirtagangga / Tembok (20&21 jan 2009)

Helaas gisteren en vandaag geen internet dus heb ik smsjes gekregen.     Gisteren zaten ze in Tirtagangga in  Tirta Ayu Home Stay een hotel wat zich binnen het waterpaleis Tirtagangga bevind. (zie een foto van de paleistuin hieronder)

Trijnie had gisteren last van de darmen maar gelukkig gaat het vandaag weer beter.   Vandaag zitten ze bij Tembok in de buurt iets verder als Tulamben in poinciana bungalow and restaurant ,een mooi plekje aan zee.   Morgen gaan ze richting Air Sanih. Hieronder ook een foto van hoe we de reis bijhouden voor Amber en Cody. Ze mogen elke keer als de slaapplaats van opa en oma bekend is een punaise prikken op het landkaartje op het prikbord.

Candi Dasa (zondag&maandag 18&19 jan 2009)

Vanuit Ubud zijn we naar Bangli gefietst. Wat een zware etappe. eerste 6 km OK, daarna 23 km stijgen, stijgen en stijgen. Heel soms een vlak stukje maar constant omhoog, stijgingspercentage zo'n 3% (840 m omhoog over 23 km). We waren aan het eind van die 29 km kapot.

Onderweg naar de koningsgraven bij Gunnung Kawi geweest. Eerst op krachten gekomen en daarna ben ik de 260 treden naar beneden gegaan, heb foto's bij de graven en tempel gemaakt en daarna 260 treden weer omhoog. Mooi uitzicht vanaf het terras over de rijstvelden. Een hele klim maar wel de moeite waard.

Vanaf km 29 zo'n 10 km afgedaald naar Bangli. Hoge snelheden tot wel 50 km/h, wel steeds met de hand aan de remmen omdat er honden en kippen langs de kant van de weg scharrelen en je nooit weet wat die doen. Je zal er maar 1 onder krijgen.

In Bangli alleen kamer zonder fan en een kamer met een kleine fan.  Uit het verleden weten we dat we dan de hele nacht geen oog dicht doen. Doorgaan naar de volgende plaats met overnachtingsmogelijkheid was zo'n 25 km, het was inmiddels al 15:00 uur en dat zagen we even niet zitten.
Daarom busje gecharterd en ons naar Candi Dasa laten brengen. Zijn we gelijk van 2 etappes met heuvels en vals plat af. We overnachten in Dewa Bharata bungalows, met voor onze kamer het zwembad en uitzicht op de zee. Weer een mooi plekje. Vanmorgen zijn we naar Tenganan geweest, een dorpje zoals de oorspronkelijke Balinees woont. Wel wat toeristisch maar een goede gids leidde ons rond. Was een aangename ervaring.

Vanmiddag gezond en gezwommen, eind gewandeld en morgen gaan we naar Tirta Gangga (18 km)met de fiets. Als het lekker gaat gaan we door naar Amed/Lipah (nog eens 21 km) maar dat zien we morgen dan wel weer.
Foto's sturen is helaas dir keer niet gelukt.

Groetjes van ons.

Ubud (vrijdag&zaterdag 16&17 jan 2009)

Gisteren heb ik geen email gehad omdat ze er vandaag achterkwamen dat ze de email niet goed hadden ingetypt dus vandaag wat meer nieuws en eindelijk foto's! hieronder Gerards verslag en een beetje van Trijnie

Tanah Lot was mooi(zeetempel op een rots in de zee), in het dewi sintra restaurant en vila overnacht, de zeetempel met de woeste zee (het waaide hard) gaf een prachtig schouwspel. "s avonds was het eb en kon je naar de tempel lopen. Ik heb wel bij vloed kunnen filmen maar niet bij eb. Mijn camera gaf aan dat hij vochtig was. Waarschijnlijk door de aircio binnen en later het vochtige weer buiten.
We hebben een poos zitten praten, onderandere in het zwembad met een jong echtpaar met een zoontje van 1.5 en meisje van 4. Waren ook aan het fietsen, de kinderen in een karretje. Hadden natuurlijk veel bekijks. Moedig van ze om zo rond te trekken met 2 van die kleintjes. Zouden Trijnie en ik niet durven. Het was dan ook moeilijk om goed eten zoor ze te krijgen, alleen witte rijst is ook niet alles en de kinderen lusten nog niet veel andere zaken. Maar net als ons motto zeiden zij: als je iets wilt moet je het noet uitstellen maar doen. Knap hoor.

Op de fiets naar Ubud, heuvelachtig, af en toe een buitje maar het gaat goed. De omstanders hebben veel bewondering voor Trijnie als ze de bult op fietst. Strong women horen we vaak zeggen. En dat is ook zo, zonder een krimp te geven peddeld ze de bult op. Onderweg aan de kant van de weg gegeten, lekkere nasi en mie met veel groente. Men was nieuwsgierig naar onze kinderen en huis, gelukkig hadden we voor dat doel fotoos bij ons zodat de mensen zich een beetje een beeld kunnen vormen van het thuisfront. Ze vonden vooral de kleinkinderen schattig.

In Ubud langs monkey forest gefietst, waar de apen al op ons zaten te wachten. In Ubud in het Cendasa resort en spa beland geraakt. Romantische kamer en mooi hemelbed. Kijk maar eens op internet  www.cendanaresort-spa.com Na wat acclamatiseren aan de wandel gegaan. We hebben een postpakketje opgestuurd. Inhoud voor 40.000 rp, verzendkosten 122.000 rp. 's avonds zijn we naar een Legong & barong dance avond gegaan nabij hewt Ubud palace. Was mooi om te zien, duurde 1.5 uur en van de muziek werden we langzaam gek. Maar je moet het een keer gezien hebben.

Vanmorgen ben ik naar een coockingclass geweest aan de Kojeng Street, Bumbu Bali,internet site www.bumbubaliresto.com Ik was de enige student, eerst naar de markt en later 6 gerechten gemaakt. Was leuk om te doen. Ik kreeg een kookboekje en schort mee voor thuis. Misschien dat het er van gaat komen.   Ik heb daar: Base gede, Sayur Urab, Tuna Sambal matah, Tempe Manis, Opor Manis en Bali sate lilit leren maken. Was erg leuk en lekker want ik mocht alles zelf opeten. 

Trijnie is naar massage geweest.     hier houdt papa dus op en ga ik Trijnie verder met mijn ervaring.

Kwam binnen en kon me ontkleden en op een tafel gaan liggen.   Een jonge knul kwam mij masseren. was echt stevig en dus lekker. Hij vroeg, net als in Cambodja of hij mijn bovenlijf ook aan mocht raken.  Tuurlijk wel.  Hij ziet me ja toch nooit weer !  Daarna in de scrub van top tot teen. Ik was helemaal geel. En toen in een bloemen/creme bad.   Heerlijk zacht kwam ik er uit. Mijn bikini broekje helemaal geel uitgeslagen.  Mijn topje zit in de tas, dus die is nog grijs/zwart!   Vanmiddag wezen zwemmen in de hoop dat er geen geel spoor achter me aan kwam....  Mijn broekje is nu gelukkig wel weer meer de normale kleur! Al met al de moeite waard!  Kan alleen een nieuwe bikini kosten!

Misschien gaan we nog naar monkey forest, maar gezien de warmte en het toetistische karakter(de apen schijnen zeer brutaal te zijn, willen spullen pikken, wat geel is denken ze dat het een banaan is, niet echt veel zin in)  denk ik dat we dat niet doen.

We zijn vanmiddag niet in Blancomuseum geweest(Filipijnse schilder)wat we van plan waren,we hebben lekker gewandeld en nog gezwommen in zoutwater zwembad (nee er zaten geen vissen en/of koralen in).

We gaan nu eten, krantje scoren en alles zover  inpakken voor de volgende etappe morgen.
We zijn morgen in een klein plaatsje dus niet zeker over er internet is. De volgende dag in grotere plaats dus dan hebben we in ieder geval contact.
Morgen weer een etappe van 35 km en wel naar Bangli.

Hierbij de foto's

Vliegende hond

Tabanan (donderdag 15 jan 2009)

Vandaag aangekomen in Tabanan, ze overnachten hier 1 nacht in het Dewi Sinta Villa in Tabanan. Ze hebben geen internet dus heb ik info via sms gehad Fietsen ging goed vandaag. Morgen op weg naar Ubud. Ze hebben de Zeetempel Tanah Lot gezien,zie eerste foto, de tweede is van hun verblijf en de laatste kun je zien waar ze nu zitten (nog geen foto's van hun zelf maar dat komt nog wel)

Kuta (woensdag 14 jan 2009)

We slapen in Matahari Bungalow,een appartement met eigen terrasje in de schaduw.  Hoe verzinnen ze het Matahari, die friese meid die verdacht werd van spionage en geexecuteerd is. Zou ze ook wel eens op Bali geweest zijn?
Gisteravond was er een beste bui met onweer. De straten stonden blank, zo'n 15 cm. water. Een dikke bui dus van een 2 uur. 
Vannacht verder goed geslapen in onze airco appartement.
Vandaag was het ook weer warm, af en toe wat bewolkt en nu komt er wat wind op zetten.
Vanmorgen eerst gefietst naar het strand van Kuta. Het zou het mooiste strand van Bali zijn (witte stranden schijnen zeldzaam te zijn) maar op de foto zie je dat er veel aangespoelde troep op de vloedlijn ligt.(foto komt nog is niet gelukt met verzenden helaas...) Ook is dit een gevaarlijk strand gezien de vele waarschuwingen aangaande stromingen ed. Ook veel verkopers en sters die van drinken tot nagelverzorging en/of massages willen verkopen. Een bonte mengeling van activiteiten door jong en oud.
Was wel weer even wennen in het verkeer, veel brommertjes en scooters met taxi's die door de eenrichtingsstraten rijden. Ook het links rijden is even lastig en dan letten op invoegende auto's wat hier wat anders gaat als bij ons. Natuurlijk weer verdwaald en door al die 1 richtingsstraatjes was het lastig om weer bij het appartement te komen. Het was wel weer zweten.
Kuta is een zeer toeristische stad. Logisch want het licht vlak bij het vliegveld, alle toeristen komen hier aan. Er zijn honderden stalletjes van het zelfde, verkopers roepen je aan en prijzen hun waren aan. Taxi's toeteren als ze langs je rijden, brommer verhuurders proberen je een brommer aan te smeren, de eerste uren antwoord je nog beleefd dat je geen interesse hebt, maar al snel gaat het over in negeren. Een jonge dame wilden mijn haar verzorgen en voorzien van vlechten. Lijkt jullie in Nederland dat wat? Zal het me staan? Als er genoeg stemmen voor zijn kan ik er eens over nadenken.(reactie kan in het gastenboek)
In het centrum van Kuta is een gedenkplek voor de omgekomen mensen van de bomaanslag in okt.2002. (zie foto) Indrukwekkend al die namen en goed dat die laffe daad en zijn slachtoffers op die manier herdacht worden.
Vanmiddag met zijn 2-jen gezwommen en hebben gezond bij het zembad. Ja Amber en Cody, oma kan zwemmen ik heb het zelf gezien. 
Nu boodschappen gedaan. 3 flessen water en versnaperingen voor de kleine trek voor als we morgen fietsen gaan. Want we hebben wel geleerd altijd de bidons gevuld te hebben, een reserve fles water en wat broodachtige zaken bij ons te hebben op de fiets. Wat ons lichaam zal ons moeten brengen waar we naar toe willen, en dus moet je geen dorst lijden (uitdrogen voorkomen, we zweten veel) en is gij-honger ook niet iets waar we op zitten te wachten.
Morgen gaat de reis van start met de eerste etappe, het wordt heuvelachtig en de omgeving schijnt mooi te zijn met de rijstvelden. Maar daarover morgen weer meer.
We hebben net gegeten bij Kopi Pot, een indonesisch restaurant schuin tegenover Matahari.  (geschreven door Gerard)
(omdat de foto's niet gelukt zijn heb ik even op google gezocht naar foto's van hun verbijf)

Gearriveerd in Kuta (Bali) (dinsdag 13 jan 2009)

Ik krijg net mail dat ze daadwerkelijk gearriveerd zijn in Kuta (Bali)! Het was een lange reis met een temperatuursovergang van -7 graden naar 30 graden celcius Voor de komende 2 nachten hebben ze de overnachting geregeld.    Na het inchecken hebben ze de fietsen probleemloos weer in elkaar kunnen zetten er was gelukkig geen noemenswaardige schade.    De dozen waar de fietsen in zaten hebben ze aan de onderhoudsdienst gegeven en er bij gezegd dat ze die niet meer nodig hadden, en gezegd dat hij ze aan iemand anders mocht geven die ze nodig hadden.     Maar hij kwam later weer met een bonnetje met een nummer....de dozen werden voor ze bewaard tot dat ze ze weer nodig hadden(hij had het dus niet helemaal begrepen), hoelang zullen ze die voor ze bewaren? Kuta ingelopen bleek het een gekkenhuis op de weg.    Auto's en brommertjes rijden er door elkaar heen,de straten zijn smal en bijna is alles 1 richtingsverkeer. Meer als de helft van de auto's zijn Taxi's die bij elke toerist toeteren en vragend kijken of ze een ritje kunnen slijten.     Ook hier worden ze elke keer weer aangesproken voor een bodymassage, brommerverhuur, sieraden, horloges (ja Renee, die hebben ze hier ook te koop, de zogezegde Lolexen (Rolexen), zonnebrillen,trips etc.,     Het is bekend en vertrouwd voor ze zoals hier alles reilt en zeilt, herrinneringen aan eerdere vakantie komt weer boven en je gaat het vergelijken.     Ze hebben met een Nederlander gepraat die op Bali en Lombok gefietst heeft,voor het eerst in Azie.   Hij was onder de indruk van de natuur en vriendelijke mensen.     ze voelen zich er miljonair! ze hebben 400 US dollars gewisselt  en kregen er wel 4195000 roepies voor terug een stapel biljetten die nauwelijks in hun portemonnaie past.     Ze denken er een week op te kunnen teren.     Ze hebben net een hapje gegeten bij MAXI restaurant, loempia's met groente,leuk geserveerd, schijnen de Balinezen beroemd om te zijn.     Het bier ook niet onbelangrijk in die hitte is van het merk Bintang Pilsner 5% alcohol smaakte lekker.    Trijnie dacht  groene thee te krijgen kreeg ze een blikje die overigens niet eens warm was,weer een leer voor de volgende keer.     Het is nu bewolkt maar Gerard gaat zo zwemmen en Trijnie zal wel in de stoel op de veranda zitten luieren, vanavond gaan ze het nachtleven in,ergens uitgebreid eten en dan kijken wat er dan zoal te beleven is.

Vertrek naar Kuta (Bali) (dinsdag 13 jan 2009)

Vanmiddag zullen ze aankomen in Kuta op Bali, het is daar 6 uur later dan hier in Nederland.     Hieronder zie je foto's van gisternacht/ochtend toen ze de fietsen in gingen pakken.    Helaas pasten de fietsen niet helemaal in de dozen zodat zodat pa toch nog de voorwielen er uit moest halen...helaas weer iets meer werk als ze arriveren en de boel in elkaar moeten zetten.

Klaar voor vertrek! (zondag 11 jan 2009)

Vannacht om 4 uur vertrekken pa en ma richting Schiphol,Renee brengt ze,wel zo makkelijk want dan kan gelijk het winterse kledij weer mee naar huis genomen worden,aangezien ze die de komende 6 weken niet nodig zullen hebben. Er is niet eens plek voor want dat past allemaal niet eens  in hun fietstassen.

Hieronder een kaartje van Bali waar ze het eerst rond gaan fietsen. Ze vliegen eerst naar Singapore en van daaruit richting Bali. Zodra ik meer van ze weet zal ik het  deze website vermelden. Maar eerst nog de lange vliegreis er naar toe.

Hun reis zal beginnen in Kuta op Bali (helemaal onderin op het kaartje) ze volgen de zwarte route op de kaart.