Frankrijk 2019

01-09-2019

vandaag op stap richting Frankrijk.

Eerst zouden we naar de Elbe in Duitsland gaan, maar i.v.m. het komende weer lijkt ons Frankrijk beter.

De Bumm is beladen met voortent, slaapspul,kleren aan alles wat we verder denken nodig te hebben en rond een uur of negen start Trijnie de motor.

Daar gaan we dan, fietsen natuurlijk mee.

De lucht is grijs, het is een graad of dertein en het is het eerste deel van de weg rustig.

Hadden voor de zondag niet anders verwacht.

Op een parkeerplaats na Zwolle even een stop, bij restaurant Hafé.

Op de parkeerplaats een bord aangaande de varkenspest.

Laat geen afval waarin varkensproducten gebruikt zijn slingeren i.v.m. mogelijke besmetting ervan door de varkenspest.

Is voor de mens ongevaarlijk maar als de wilde zwijnen er van eten kan er een plaag ontstaan die ook de honderdduizenden varkens op boerderijen kunnen bedreigen.

Bij Breda wordt het drukker op de weg met af en toe langzaam rijden.

Waardoor we ineens een stuk langzaam moeten rijden, waarom wordt in geen enkel geval duidelijk. Daar is de grens met belgië, bij Hazeldonk gaan we het land van onze zuiderburen binnen.

De grijze lucht maakt plaats voor wisselende wolken waar de zon af en toe tussendoor piept.

Ook hier af en toe een file of langzaam rijden.

Bij Ghyvelde gaan we het 'stokbrood en brie' land in. Via Uxem, Hoymille, Crochte en rijden we Pitgam binnen.

Daar zoeken we de cwwwamping Ala Delent op, vragen of er plaats is (Fransen zijn net chinezen, spreken alleen hun eigen taal) en kunnen hier drie nachten blijven.
Daar gaan we de voortent opzetten, wat we al 2 jaar niet gedaan hebben (toen achterkleptent mee.),
maar kunnen natuurlijk niet achter blijven bij Amber en Robin, die lukten het immers ook. En ja hoor na ca 35 minuten stond de voortent en kon Trijnie de zaak gaan inrichten.

We hebben een leuk plekje, het is er rustig en op de camping is 95% stacaravan.

Er is verder geen toerist te bekennen.
Eerst het sanitair maar eens bekijken. Was bedroevend slecht.

Er waren een tiental wc's waarvan er één open was. Geen wc bril op de pot (is in Frankrijk normaal komen we bij een volgende camping achter) en 1 redelijk goede douche. alles verder verdwenen glorie.
Op de fiets de omgeving al cachend verkennen, kijken naar een eetgelegenheid of winkel.

Niets van dat alles te bekennen. Dus ons maar redden met dat wat we van huis meegenomen hebben.
De temperatuur is oke, we kunnen tot het donker wordt buiten zitten. Nog even puzzelen en lezen om ons te bed te begeven. Hopelijk slapen we goed.

02-09-2019
Het slapen was onrustig door terror nevies die ons belaagden. Spul op gedaan, regelmatig één naar de eeuwige bloedzuigvelden geslagen. Toch onze ogen dicht gehad en redelijk uitgerust het ochtendgloren aanschouwt.
Liggend op bed zagen we dat de lucht blauw was, wat een goed teken is. Wel wat wind maar dat deert ons niet.
Eerst maar ontbijten buiten de tent en dan op de fiets weer verder met het verkennen van de omgeving.
We gaan richting Pitgam, een klein plaatsje waar we er onderweg nog vele van zullen doorkruizen. Geen winkels, geen eet of drinkgelegenheden. Je moet hier echt een auto hebben om boodschappen in de grotere plaatsen te doen.

We komen langs molen "den Leeuw" uit 1773, staande op een hoger punt in het glooiende landschap. Een Nederlandse naam, waarvan we er onderweg in deze streek wel meer van tegenkomen. Langs een zand/grindpad naar een watertoren. Langs de kant van de weg kapelletjes met al of niet een beeld. Een roomse streek dus.
Op de velden is het graan al geoogst, staat daarnaast mais en ook passeren we koolvelden.
We komen in Bergues, een vestingstadje ala Bourtange. Mooie oude stukjes, een muur met poort, echt leuk om door te lopen.

Via Tetechem naar Duinkerken. Daar willen we op de camping bij de zee kijken hoe het daar
is voor de komende periode. We willen morgen immers verkassen en het is fijn te weten of we daar terecht kunnen.

Mooie grote camping, met ook hier stacaravans, maar duidelijk meer campers en tenten van toeristen.
We komen daar aan de praat met een Canadees van een jaar of 25. Hij spreekt goed nederlands, heeft een canadese moeder en nederlandse vader wat het verklaard.

Hij is nu één jaar op de fiets aan het rondreizen,
bekostigd zijn trip van spaargeld en werken als web-desinger onderweg. Altijd leuk om zaken en ervaringe uit te wisselen met soortgenoten.

Ik kreeg een potje oploskoffie, had hij over want het was twee halen en één betalen. Maar de smaak viel hem tegen.
Via diverse andere plaatsen weer terug naar de camping. Onderweg wat boodschappen gedaan zodat onze magen niet rammelen tijdens het slapen. Al was dat misschien wel de remedie tegen de muggen, zouden ze daar van weg blijven?

03-09-2019
Weer een aantal aanvallen van nevies overleefd. Het is vervelend maar we snappen niet waar ze vandaan komen,
laat staan wat het nut van die beesten is. Ja als voer voor de zwaluwen maar moeten wij daar dan onder lijden.
Het is zacht weer buiten dus weer voor de tent ontbeten. Het is droog, wisselend bewolkt en omdat we vandaag naar de capming in Duinkerken gaan besloten de tant en alles in te pakken.

Mocht het dan gaan regenen dan is dat in iedergeval droog binnen. Het is wat donkerbewolkt en een beetje wind dus we gaan eerst nog maar op de pedalen.

We volgen als route een trailtje en komen weer door veel nagenoeg uitgestorven dorpjes.

We komen uiteindelijk in een mooi oud stadje met de naam Esquelbecq, je krijgt het je bek bijna niet uit, met een leuk oud centrum.

Hier wat eten opgehaald en voor de oude kerk genuttigd. In de kerk rondgelopen, mooi,
eenvoudig, maar duidelijk katholiek. Door het stadje gelopen en genoten van de oude bouwwerken. Via omwegen uiteindelijk weer op de camping aangekomen, fietsen achterop en daar gaan we naar Duinkerken.

In een half uurtje de tent opgezet, ondanks de pittige wind dus best snel.
Eerst maar eens boodschappen doen. Ik wil wat warms vanavond, Trijnie een maaltijdsalade. Oja ook nog bordjes gekocht, dachten dat die standaard in de Bumm zaten maar geen bordje te bekennen. Hoe hebben Amber en Robin dan gegeten? Maar vragen als we thuis zijn. Dat was de eerste misser. De tweede was een lege gasfles. Niet getest toen we thuis waren, en met boter in de koekenpan om iets te bakken
schiet het zonder vuur niet op. Morgen maar even vragen waar we hem kunnen laten vullen.
Maar we hebben de maagjes vol gekregen.

04-09-2019
Vandaag voorspellen ze regen. Maar het is droog en wat doe je dan als globetrotter, je pakt de
fiets en gaat op pad.

We gaan het centrum van Duinkerken verkennen. Veel herinnert aan de strijd
die hier in april en mei 1940 gestreden is tegen de nazi's.

Gedenkplekken, plaquettes met verklarende teksten.

Langs de haven waar een lichtschip ligt waarmee de verschuivende zandbanken kunnen worden gemarkeerd voor een veilige doorvaart.

Ook ligt er een driemaster, geschonken in 1946 door de duitse regering als compensatie van de geleden schade in de tweede wereldoorlog.
Het begint te regenen, op naar het Museum Duinkerken 1940 om meer te leren
over de strijd die toen gevoerd is.

Wat blijkt, omdat Duinkerken en Calais voor de duitsers belangerijke plaatsen waren, immers daar is de oversteek naar Engeland het kortst is daar een hevige strijd gestreden.

Niet alleen door de Fransen, maar ook door een 140.000 tal engelsen die daar door hun regering naartoe gestuurd waren. Immers als die plaatsen zouden vallen was de oversteek van duitse troepen niet ondenkbeeldig.

Maar het was bij voorbaat al een verloren strijd.
De duitsers trokken met groot machtsvertoon op en toen België gevallen was moesten de engelsen
zo snel mogelijk naar de overkant terug.

In twee dagen tijd werden de manschappen met allerlei vaartuigen teruggevaren naar Engeland. Een hele operatie die niet zonder doden verliep.

Er werden pieren gemaakt door vrachtwagens achter elkaar de zee in te rijden zodat de manschappen op de boten konden klimmen. Indrukwekkend is ook de film die er draaide en het gehele gebeuren in foto's en bewegend beeld liet zien.

In het museum werd van dag tot dag de geschiedenis van die roerige maanden verwoord en was er veel materiaal te zien uit die oorlogstijd.

Het was de moeite waard. En toen we naar buiten liepen was het droog en een waterig zonnetje maakte het lekker warm.

We fietsen terug naar de camping over de boulevard. Maakt op ons altijd een desolate indruk zo na het hoogseizoen.
Er wandelen wat mensen rond, op het strand rennen honden en varen zeilboten.
Wat de gasfles betrefd, die mogen in Frankrijk niet gevuld worden, moeten we naar Belgie. Dus er
hoeft niet gekookt te worden (red: ook niet verkeerd.)
Het is warm in de zon, er is wel veel wind maar het is zeer aangenaam toeven.

05-09-2019
Het heeft hard gewaaid vannacht, de tent schudde op zijn grondvesten. Maar toen we na een nevieloze nacht de deur van de capmer opende stond alles er nog.

Vandaag op de fiets naar het noorden, richting België dus. We bereiken eerst Leffrinckoucke waar we een wandeling door het duingebied Denwulf maken.
Op en neer door het mulle zand, lijken erg op onze hollandse duinen.

Het is er rustig, een enkele wandelaar en fietser (die daar niet fietsen mag, maar ja). Het waait nog steeds hard en als we van een top van een duin naar de zee kijken zien we schuimkoppen op de rollers. We worden gezandstraald door fijne korreltjes, houdt de huid mooi schoon moet je maar denken.

Verder op de fiets naar Zuydcoote een kustplaats waar weinig te beleven valt. We fietsen langs een begraafplaats waar duitse, engelse, franse en arabische slachtoffers liggen van de 1ste wereldoorlog.
Op naar Ghyvelde waar we langs bunkers rijden en een mooi natuurgebied, de Dune Fossile. ook hier een wandeling gemaakt van een kilometer of zes.

Onderweg opgelopen met een frans echtpaar die, als Trijnie gronings praatte het een beetje verstaan konden. Komt door het platte vlaams dat in deze grensstreek gesproken wordt zei de man. Ze vonden het geocachen maar vreemd, maar lachte breeduit als ik 'tressure' riep en een doosje omhoog hield. We kwamen al lopend op een plek waar zowel een franse als belgische vlag hing.

De plaatsnaam was ...... de Panne.
Na de wandeling eten in een fritarie, Trijnie patat met een stoofvleespotje ik patat carbonade.
Ik verwachte een karbonade maar het bleek een koud stuk kip te zijn met veel vet eraan. Lekker maar het vet maar aan de kant geschoven.
Weer terug op de camping, in het zonnetje zitten, beetje lezen en puzzelen.

 

06-09-2019

Door de lage avond en nachttemperatuur en de regendagen die komen zijn we vandaag naar huis gereden.